ขออภัยด้วยนะครับ ถ้าหากเกิดผิดพลาดหรือสะกดผิด พอดีผมเพิ่งเลิกกับแฟนผมมาได้จะเดือนแล้ว ครบกันได้ปีกว่าๆ เลิกทั้งทีผมรักเธอมาก สาเหตุเพราะต่างคนต่างไม่ยอมกันเป็นไฟทั้งคู่ มีทิฐิเยอะทั้งคู่ หาแต่ความผิดของอีกฝ่าย ทุกครั้งที่ทะเลาะมันบั่นทอนใจกันและกัน ต่างคนต่างบอกเหนื่อย พยายามแล้วก็ไม่เข้าใจกันและกัน เธอทักมาหาผมหลังจากเลิกกัน เธอทักมาว่าผมอย่างนู้นอย่างนี้ ผมเลือกที่จะไม่ตอบเธอ แต่ผมเองก็เห็นข้อความเธออยู่ ผมแค่อยากให้เธอใช้ความคิดคุยกัน ไม่ใช่ใช้อารมอย่างเดียว ผมเองซ่อบความรู้สึกผมด้วยการผมเพ้อในทวิตและนอนอยู่คนเดียว หลังจากเลิกไม่นานก็ถึงวันเกิดเธอ โดยที่ผมลบเฟชและไลน์เธอไปแล้ว คงเหลือแต่ไลน์ แต่เขาคงไม่รู้หรอก ผมก็ไม่ได้ไปสุขสันต์วันเกิดนะ แต่ผมเลือกซื้อเค้กมานั้งกินคนเดียว เวลาผ่านไปผมก็รู้ว่าเธอมีคนคุยใหม่แล้ว และทุกครั้งที่เลิกกันเธอจะมีคนใหม่เสมอ ผมไม่โกรธเธอนะ เธอบอกกับผมว่า เธออยู่คนเดียวไม่ได้ ผมเองก็อยากเริ่มใหม่แต่ตอนนี้ทำไม่ได้ คนเราลืมกันง่ายขนาดนั้นเลยหรอครับ เขาไม่ได้รู้สึกแล้วจริงๆหรอครับ ผมหลอกตัวเองโดยการคิดว่าเธอจะกลับมาเหมือนทุกครั้ง และใช้ความคิดคุยกัน ผมควรปล่อยหรือรอดีครับ?
ืทำยังไงผมถึงจะผ่านความรักครั้งนี้ไปได้?