ทำไมการคิดถึงคนที่เราชอบมันถึงทรมานมากขนาดนี้?

เวลาตื่นกลางดึกจะรู้สึกโหยหาเค้า คิดถึงเค้า เเต่ตอนนั้นก็คิดว่าไม่กลับไปคุยเเล้ว กลัวเจ็บ ละก็จะคิดว่าเหมือนกลัวการจากลาอะค่ะ อย่างเช่นเราสนิทกับน้องมากปิดเทอมก็คือไปไหนไปกัน ละน้องที่จะกลับไปเรียน ก็

ช่วงที่ผ่านมารู้สึกไม่อินกับอะไรเลย จากที่เคยรู้สึกอยากจะทำหรือชอบทำ ก็ไม่ทำเเละไม่รู้สึกอยากทำ เบื่อทุกอย่าง ไม่รู้ว่าตัวเองชอบทำอะไร รู้เเต่ชอบเศร้าอยู่บ่อยๆ ไม่ค่อยยิ้ม พูดน้อยลงมาก จนเพื่อนบอก เเล

ตามหัวข้อเลยนะคะเศร้ามากๆเลยเวลาเห็นคนที่เราเเอบชอบก็ดีใจเเต่พอดีใจเมื่อไหร่ก็คิดขึ้นมาอีกเเละว่าพี่เค้าชอบเพื่อนเราเเละเค้าคุยกันอยู่เราชอบพี่เค้าก่อนเพื่อนเราจะคุยนะคะ อยากเลิกชอบทำไงดี มันหม่นหมองอ

เราคิดถึงแม่มากเลยค่ะ ตอนนี้ต้องกินยาต้านเศร้า แต่เริ่มรู้สึกดีขึ้นพยายามจะหย่ายาให้ได้สิ่งที่เจอคือถ้าไม่กินยาเลย จะนอนไม่หลับ ช่วงแรกๆอาการหนักค่ะ เหมือนมีอะไรมาทับอกตลอดเวลา เหมือนคนจมน้ำตลอดเวลาแต

….

ช่วงปลายปี 2568 จนกระทั่ง 2669 มาถึงจุดที่ไม่ต้องการอะไร และสิ่งที่ต้องการจริงๆ เอื้อมไม่ถึง มันอยู่จุดที่เบื่อทุกเรื่องพยายามมองหาความต้องการให้เกิดความตื่นเต้นและอยากทำไม่มีและเบื่อหน่ายสิ่งที่จะต้อ

จขกท กำลังเป็นแบบนี้อยู่ ความรู้สึกคือทรมานมาก ไม่ว่าจะบอกรักบอกคิดถึงเขาอย่างไร เขาก็ไม่มีวันรับรู้ได้ เหมือนที่เราทำมันปล่าวประโยชน์ แต่ก็ยังตัดใจไม่ได้ อยากจะให้เขาได้รู้ความรู้สึกนึกคิดของเรา

เราชอบผู้ชายคนหนึ่ง ทำไมมันทรมานจัง เราทรมานมากเพราะเราคิดถึงเค้าแต่เค้าก็ไม่เคยรับรู้ พยายามตัดใจแล้วแต่ทำไม่ได้

เมื่อคิดถึงใครคนหนึ่ง นั่งดูรูปเก่าๆ ที่เคยส่งให้ อ่านข้อความ chat ที่เคยคุยกัน น้ำตาก็ไหลๆ ออกมา คิดถึงมากมาย บางครั้งอยากจะตัดใจ อยากลบรูป ลบ chat แต่ก็ทำไม่ได้สักที ช่วยออกไปจากความคิดฉันได้ไห

หลังจากที่เเฟนบอกให้เราเป็นเเค่พี่น้องกันไปก่อน เราก็รู้สึกเข้าใจเเละคิดว่าเเฟนทำถูกเเล้วล่ะ เพราะเราเเค่15เอง ส่วนเเฟนก็17เเล้ว พ่อบอกว่าเราเด็กเกินไปที่มีเเฟน เราก็เข้าใจดีว่าท่านเป็นห่วง เเต่ความรู