ขอยืมไอดีเพื่อนมาเล่นนะคะ//
>>>>>>>>> ย้อนกลับไปเมื่อสองปีที่แล้ว <<<<<<<<<<<
เกริ่นก่อนที่จะมาคบหากันได้
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้เรากับแฟนเจอกันที่ที่ทำงาน ต่างคนต่างโสดมาเกือบ 1 ปี ด้วยสาเหตุเพราะ
แฟนเราพึ่งโดนแฟนเก่าผู้เป็นสาวแซ่บนอกใจ หลังจากที่คบหากันได้ประมาณ 8 ปี
ส่วนเรา เราคบกับแฟนเก่าประมาณ 6 ปี แล้วเราเป็นคนบอกเลิกแฟนเก่าเองเพราะเราคิดว่าเขาไม่มีความเป็นผู้นำ ช่วยเราตัดสินใจอะไรไม่ได้เลย ตลอดระยะเวลาที่คบกันมา เราต้องแก้ปัญหาด้วยตัวเองเสมอ

และเราก็เจอกันจากคำแนะนำของพี่ๆในที่ทำงาน
แฟนเราก็เริ่มจีบเราได้สักพัก ประมาณ 6 เดือนต่อมา เราก็ตกลงเป็นแฟนกัน

พี่ๆที่สนิทในที่ทำงาน ต่างก็เตือนเป็นเสียงเดียวกันว่า
"พี่คนนี้ (แฟนเราแก่กว่าเราประมาณ 3 ปี) ไม่เหมาะกับหนูเลยนะ คิดให้ดีนะ อย่าเสียเวลาเลย"
ตอนแรกเราก็กังวลเพราะพี่เขา เป็นแนวปาร์ตี้แมน เพื่อนเยอะมาก เที่ยวกลางคืนคือสิ่งโปรดปราน
ส่วนเราเป็นคนติดบ้าน ไม่ใช่ไม่ชอบเที่ยวนะ ชอบเที่ยวเหมือนกันแต่เราชอบเที่ยวตอนกลางวัน

แต่เราก็คิดว่า แฟนเราก็ดีนะ เขาดูคารมดี รู้วิธีเอาใจเรา พูดจาเพราะ
และยิ่งหลังจากเริ่มคบกันอย่างจริงจังเขาชอบทำอาหารกลางวันมาให้เรากิน
พอรู้ว่าเขาชอบทำอาหารเราก็ยิ่งชื่นชม
ทุกคำเตือนกลายเป็นเพียงลม เข้าหูซ้าย และ ออกหูขวาทันที
ในขณะที่
เขาชอบที่เราเป็นคนติดบ้าน เลิกงานก็กลับบ้าน ไม่เที่ยวกลางคืน ไม่ชอบแต่งตัว ไม่แต่งหน้า
ทุกคนในที่ทำงานบอกว่า เขาชอบผู้หญิงเรียบร้อยเพราะเข็ดจากรักเก่าที่แซ่บสะท้านทรวง
เขาเลยมั่นใจมาก ทุ่มเทมาก

>>>>>>>>>เมื่อเป็นแฟนกันได้สักพักหนึ่ง <<<<<<<<<<
** เรื่องที่ 1 เขาเอาแต่เล่นเกมส์  
เราเริ่มรู้สึกว่ามันกลับมาลูปเดิมที่เราเจอกับแฟนเก่าเลย
เขาติดเกมส์เหมือนแฟนเก่าเราเลย
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้เราใช้เวลาประมาณ 3 ปี  
ปรับตัวเราเอง เพื่อ ทำความเข้าใจแฟนเก่า เข้าใจพฤติกรรมเขา
หางานอดิเรกช่วยเขาเห็นประโยชน์ของเวลาว่าง
เพื่อให้แฟนเก่าเราเริ่มคิดได้ว่าเกมส์เล่นได้แต่ต้องเล่นพอควร
และในที่สุดเขาก็ไม่ติดเกมส์จนปัจจุบัน

ก่อนหน้านี้เราไม่รู้ว่าเขาติดเกมส์ จนเริ่มย้ายมาอยู่ด้วยกัน
พอเขาเบื่อเกมส์นึง เขาก็ไปหาเล่นอีกเกมส์นึง วนไป
กินข้าวด้วยกันก็ก้มหน้าเล่นแต่เกมส์
เราขับรถเขาก็เล่นแต่เกมส์
เดินห้างด้วยกันก็เล่นเกมส์
กลับถึงห้องก็เอาแต่เล่นเกมส์ เราหลับก่อนทุกคืน
ทุกอย่างเราเคยเจอมาหมดแล้วเพราะแฟนเก่าก็เป็นแบบนี้

เราพยายามทำแบบเดิมแบบที่ทำกับแฟนเก่า
ลองเล่นไปกับเขา ไม่สั่งให้เขาเลิกเล่น ค่อยๆเข้าใจเขา
แต่เราเบื่อกับการต้องมาเป็นบทเรียนให้ใครอีกแล้ว

>>>>>>>>>เมื่อเราออกจากงานมาทำธุรกิจส่วนตัว แต่เขายังทำงานที่เดิม <<<<<<<<<<
** เรื่องที่ 2 เขามีสังคมมากมาย  
เขาก็จะมีอีเวนต์ออกเที่ยวกับเพื่อนทุกวัน
วันทำงานก็ไปกับเพื่อนที่ทำงาน  คืนวันศุกร์ไปกับเพื่อนกลุ่มนึง  คืนวันเสาร์ไปกับอีกกลุ่ม
วันอาทิตย์ก็นอนอยู่บ้านอย่างเดียว

[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้เขาใช้ชีวิตแบบนี้ตลอด
แต่ทุกครั้งเขาจะขออนุญาตเราก่อนว่าให้ไปไหม
ถ้าเราไม่อนุญาต เขาก็ไม่ไปจะเล่นเกมส์อยุ่บ้าน
แต่ถ้าวันไหนเราเหนื่อยกับงานเรา
เราก็จะขอให้อยู่คุยกับเราก่อน
ช่วยเราก่อน เขาก็อยู่ช่วย แต่ถ้าเราเริ่มขอสองวันติดกันขึ้นไป เขาจะเริ่มหงุดหงิด
หรือบางทีถ้าเราไม่ให้เขาไป เราอยากคุยกับเขาแต่เขาติดเล่นเกมส์ เขาก็จะหงุดหงิด
บางวันเราก็ทำส่วนของเราแล้วเข้านอนเลย

เราเหนื่อยมากเราอยากมีคนคุย มีคนแชร์เรื่องราว มีคนถามเราว่าเราทำอะไรอยุ่ เราเหนื่อยมั้ย
ไม่ใช่เราไม่มีเพื่อนนะ เพื่อนเราดี ครอบครัวเราก็ดี แต่เราอยากให้แฟนเราสนใจเราบ้าง

>>>>>>>>> คบกันจนทุกวันนี้ <<<<<<<<<<
** เรื่องที่ 3 เขาไม่ประหยัด อดออม  

[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้เราอยากให้เขามีความคิดที่โตมากกว่านี้
หลังจากเรียนจบ เราสะสมเงินจนสามารถ ซื้อบ้านเดี่ยว ซื้อรถ เป็นของตัวเอง
ตอนนี้เราไม่มีหนี้สิน ไม่ต้องผ่อนอะไรเลย
เราเห็นคุณค่าของเวลา เห็นคุณค่าของการพัฒนาตัวเอง เห็นคุณค่าของเงิน
เราชอบเก็บออม ตอนนี้เรามีเงินออมมากพอสมควร


แต่เขากลับไม่คิดจะเริ่มเก็บออมเงินซักบาท
เขาใช้ชีวิตสบายเพราะพ่อแม่เขาซื้อรถเงินสดให้
บ้านก็ปลูกให้อยู่ไม่ต้องใช้เงินตัวเอง
ทุกบัญชีเงินของเขา เขาจะให้เราจัดการทุกแอพฯ เขาจะถือแค่บัตรเอทีเอ็ม
ทำให้เราจะรู้ทุกการใช้จ่าย เราเลยรู้ว่าตัวเขาเองไม่มีเงินเก็บเลย ใช้เงินเดือนจนเต็มที่ทุกเดือน
ถ้าเดือนไหนเงินไม่พอใช้เขาก็จะยืมเราก่อนแล้วโทรขอเงินพ่อแม่มาคืนเราให้
เราคิดว่าเขาใช้ชีวิตประมาทเกินไป

ตั้งแต่คบกันเราแอบร้องไห้บ่อยมาก
แต่ถ้าครั้งไหน เราเอ่ยปาก ต้องการอะไรเขาก็จะหาให้ทำให้ตลอด
แต่ต้องไม่รบกวนเวลาเขาเกินไป
ถ้าเรามีปัญหาเขาช่วยแก้ปัยหาให้เราได้เสมอ
ถ้าเรามีเรื่องต้องตัดสินใจ เขาให้คำแนะนำเราได้ดีมาก ทำให้เรามองตัวเลือกในการตัดสินใจได้ชัดขึ้น
วันไหนถ้าเรามีนัดลูกค้าแต่เช้า เขาจะลุกมาทำกับข้าวให้เรากินก่อนออกไป
เขาดีกับเรา แต่เราคิดว่ามันดีไม่พอ

เราเครียดมากจนต้องไปคุยกับจิตแพทย์ นักจิตวิทยา ขอคำปรึกษา
พักหลังเราเริ่มทำตามที่หมอแนะนำ
คุยกับเขาทำให้เขารู้ว่าเรารู้สึกอย่างไร
เราต่างคนก็ต่างปรับแต่สุดท้าย เขาก็เหมือนเดิม เราก็น้อยใจเหมือนเดิม
พอเริ่มคุยกับเขาอีก เขาก็จะบอกว่าเราเริ่มงี่เง่า แต่ก่อนไม่เห็นเป็นแบบนี้เลย
เรายอมรับนะแต่ก่อนเราไม่ได้เป็นแบบนี้เพราะเราทน
แต่หลังๆเราเริ่มทนไม่ไหว เราเหงา เรารู้สึกไม่มีค่า
เราเลยตัดสินใจย้ายกลับไปอยุ่บ้านกับครอบครัว

>>>>>>>>> เราย้ายกลับมาอยู่บ้านเรา <<<<<<<<<<
เรารู้สึกว่ามันไม่ใช่รักแบบที่เราคาดหวัง
เขาบอกเราว่า
แฟนเก่าเขา รับเขาได้เพราะแฟนเก่าเขาก็เที่ยวเหมือนกัน
แฟนเก่าเขา นอนตื่นเที่ยงๆทำให้เขาไม่ต้องรีบตื่น (เราไม่ชอบคนตื่นสาย)
แฟนเก่าเขา ทนรอเขาเล่นเกมจนเสร็จได้เพราะแฟนเก่าเขานอนดึกมากบางวันก็พากันนอนเช้าเลย
แฟนเก่าเขา ไม่เคยมีปัญหาว่าต้องมานั่งคุยกันเล่าเรื่องสัพเพเหระกันเพราะอยู่ข้างๆกันก็พอแล้ว

แต่เรากลับคิดถึงแฟนเก่าเราเคยพูดไว้
แฟนเก่าเรา สอนเสมอให้นอนตื่นเช้าๆจะได้งานหลายๆอย่าง
แฟนเก่าเรา หลังเลิกงานจะมานั่งคุยเรื่องที่ทำงานเรื่องเพื่อนให้กันฟังเสมอ จะได้รู้ว่าอีกคนเจอกับอะไรอยุ่
แฟนเก่าเรา ไปเที่ยวกับเราตลอด แต่แฟนเราเขาชอบนอนพักผ่อนอยุ่บ้านเพราะเหนื่อยจากการเที่ยวกับเพื่อน
แฟนเก่าเรา ไม่ติดเพื่อน เขาติดเรา มีอะไรจะไลน์มาให้ดูตลอด เจออะไรตลกๆก็มาเล่าให้ฟัง

>>>>>>>>> สุดท้าย <<<<<<<<<
เราเหนื่อยกับสามเรื่องนี้มาก
เรื่องเขาเอาแต่เล่นเกมส์ เรื่องเขาติดเพื่อน เรื่องเขาไม่รู้จักออมเงิน
เรารู้สึกไม่มีความสุขเลย
รู้สึกว่าเขาใส่ใจเราไม่มากพออ เหมือนเราไม่มีค่า เหมือนเพื่อนเขาดีกว่า
พอห่างกันก็คุยกันนิดเดียว
เขาไม่ชอบคุยโทรศัพท์ คุยทีก็ไม่เกิน 5 นาที
ไม่ชอบตอบไลน์เรา นานๆมาตอบที
บางทีเราอยากคุยทักไปหาเขากว่าจะตอบเราก็ไปทำอย่างอื่นแล้ว
เรากังวลกับชีวิตคู่ ไม่รู้ว่าเขาจะดูแลเราตอนเราท้องได้ไหม
ไม่รู้ว่าเราต้องเลี้ยงลูก ต้องแบกรับภาระทุกอย่างอยู่คนเดียวไหม

พออยู่ด้วยกันเราก็รู้สึกไม่มีค่า เหมือนไม่ได้รับการใส่ใจ
พออยู่คนละที่ก็ต้องมาคอยห่วงว่าเขาอยู่ไหน กับใคร ปลอดภัยมั้ย
เราเหนื่อยจะโทรตามแล้ว เหนื่อยกับการใส่ใจอยู่คนเดียวแล้ว

หรือเราคาดหวังให้เขาใส่ใจเรา คาดหวังให้เขาต้องมาพูดคุยกับเราเล่าเรื่องสัพเพเหระไปด้วยกัน
หรือเราคาดหวังในตัวเขามากไป ?
เราควรทำอย่างไรดี ?