สวัสดีครับ ก่อนอื่นขอแนะนำตัวก่อนนะ เราชื่อ นามสมมติ เอ็ม เราเป็นคนที่เจ้าชู้มากครับ แล้วเราก็ไปเจอคนหนึ่งซึ่งทำให้เราหายจากนิสัยเจ้าชู้และไม่กล้ามีความรักให้ใครได้จริงๆอีกเลย เรื่องมีอยู่ว่า
เราเคยคุยกับพี่คนหนึ่ง สมมุติว่าชื่อ พี่ a พี่เขาแก่กว่าผมประมาณ 4 ปี เราเริ่มรู้จักกันครั้งแรกผ่านทางแชท ออนไลน์ แชทหนึ่ง แล้วผมก็เริ่มคุยกับพี เขา โทรคุยกัน วิดีโอคุยกัน เขาก้บอกผมว่า "ถ้าน้องเจอคนที่ดีกว่าพี่ สัญญาได้ไหมว่าจะไม่ทิ้งพี่ไปไหน" ผมโครตรู้สึกดีเลยครับจากคำนี้ ผมหยุดทุกอย่างมีพี่เขาคนเดียว ผมคือยอมพี่ทุกอย่างเลยครับ ไม่รู้ทำไม จนผ่านไปเดือนหนึ่งเรามีปัญหากันมากขึ้น เขาบอกว่าผมงี่เง่า บอกว่าผมเยอะ  พี่ a  ก้บอกว่าพี่ขอเวลาให้ตัวเองนะ เพราะพี่เขาเพิ่งจบปริญญามาใหม่ แล้วพี่เขาก้ตั้งใจอ่านหนังสือ ทำทุกอย่างเพื่อนที่จะสอบบรรจุได้ (ส่วนหนึ่งผมก็ยอมรับครับว่าผมน่าจะงี่เง่าอะครับ)  แล้วเราก้ทะเลาะกันหนักขึ้นเรื่อยๆ จนเลิกคุยกันไป ผมเหมือนคนบ้าาเลยอะครับตอนนั้น  คือแทบไม่กินข้าว ไม่ไปเรียน ไม่อ่านหนังสือ ไมม่ทำไรเลยนอกจากฟังเพลง แล้วก็นอนร้องไห้ และพยายามติดจ่อพี่เขาไป แต่พี่เขาก็บล็อคผมทุกอย่าง แล้วพี่ a ก้หายเงียบไปเลยครับ ไม่บอกอะไรเลยสักคำ แบบผมไม่สามารถติดต่ออะไรเขาได้เลย ผมทรมานมากครับ ผ่านไปอาทิตย์เดียว น้ำหนักผมลงไป 5-6 กิโลกรัม เลยอะครับ แล้วก็ไม่เอาอะไรเลยอะครับ การเรียนแย่ ไม่ไปไหนกับใคร อยู๋แต่ในห้อง คือผมก็แปลกใจมากครับ ทั้งที่คุยกันไม่นานเลย แต่ทำไมผมถึงรักพี่เขามากขนาดนี้ บางคนอาจดูว่าน้ำเน่า แต่ผมเป็นแบบนั้นจริงๆครับ
          เวลาผ่านไป 3- 4 เดือน ผมก้เริ่มดีขึ้น แต่ก้ส่งข้อความไลน์หาพี่ a ทุกวัน แม้ว่าเขาจะไม่เ็นเพราะเขาบล็อคแต่ผมก็ส่งทุกวันลอดสามสี่เดือนที่ผ่านมา และตอนนั้นก็ไดมีพี่อีกคนเข้ามาคุยกับผมสมมติ ชื่อพี่ b พี่เขาเทคแคร์ดีมากจนผมว่าจะลองเปิดใจคุยกับพี่เขา แล้วอยู่ๆวันหนึ่ง พี่ a ก็โทมาครับ ผมนี่ช็อค ไปเลยครับ แล้วก็รับ ประโยคแรกเขาพูดเลยครับ "สบายดีไหม ยังรอพี่อยู่ใช่ไหม" คือฟังแค่นั้นแหละครับ ผมนี่ใจอ่อนมากเลยครับ เพราะเราก็หวังให้พี่ a กลับมาตลอด แล้วเขาก็บอกว่าเขาสอบบรรจุ ติดละนะ เขาบอกว่าเขาไปอ่านหนังสือมา ผมก็โอเคร พี่เขาคงอยากเต็มที่ แล้วผมก็เลิกคุยกับ พี่ b แน่นอนครับผมต้องเลือกพี่ a แล้วก็คุยกันพักหนึ่ง แล้วผมลองถามว่าก่อนจะโทมาหาผม ได้คุยกับคนอื่นไหม พี่เขาก็บอกว่า "คุยคนหนึ่ง" ผมนี่น้ำตาตกลยครับ แล้วพี่เขาก้พูดต่อว่าแต่เลิกคุยไปละเพราะมันไม่ใช่ ผมก็แอบเริ่มยิ้มแสดงว่าเรา ใช่ (ให้ความหวังตัวเอง) แล้วก็คุยไปพักหนึ่งครับ รอบนี้เราตกลงเป็นพี่น้องก็ได้ครับผมโอเครทุกอย่าง ขอแค่ได้คุย
          แต่สิ่งที่ม่อยาเกิดก็เกิดขึ้นครับ อยู่มาวันหนึ่งพี่เขาก็บล็อคไลน์ผมอีก รอบนี้ลบเลยครับ คือผมไม่สามารถส่ง หรือเห็นอะไรเขาได้เลย รอบนี้ผผมเจ็บหนักมากครับ ยิ่งกว่ารอบแแรกครับ ผมเหมือนต้องมานับหนึ่งใหม่อะครับ โครตทรมานเลยครับ คือไม่กิน ไไม่นอน เลยก็ว่าได้ครับ คือโทรมไปเลยอะครับ (จะว่าผมไม่รักตัวเองก็ใช่อะครับ แต่เวลานั้นมันทำไม่ได้จริงๆครับ)  ต่อดีกว่า แล้วผมก้นอนร้องไห้ทุกวัน แล้วผมก็ไปหาเฟชพี่เขาจนเจอครับ เพราะเมื่อก่อนไม่มีเฟชจริงพี่เขาครับ ผมก็ทักไป อะไรไป เขาก็ไม่อ่านไม่อะไรผมครับ แล้วก็บล็อคผมไปอีก แต่ผมก็ยังไม่หยุดความพยายามครับ สร้างเฟชใหม่หลายเฟชมากครับเพื่อที่จะได้คุยกับเขา แล้วสุดท้ายผมก็ต้องยอมครับ เพราะพี่เขาไม่ตอบผมเลย แต่ผมก็ส่งทั้งเพลง และส่งอวยพรในโอกาสวันต่างๆครับ แล้วผมก็เริ่มทำใจครับ แต่ก็ไม่เคยลืมได้ครับ ยังส่องความเคลื่อนไหวเขาเสมอ ไม่ว่าเขาจะไปไหน จะรับปริญญา จะสอบบรรจุอยู่ที่ไหน ได้แค่มองแค่นั้นอะครับ
       พอเวลาผ่านไปอีกประมาน 3 เดือนผ่านไปครับ และวันนั้นเป็นวัน วาเลนไทน์ ครับ ผมเลยทักไปอวยพร แล้วเขาก้ตอบผมกลับมาว่า
"เลิกยุ่งกับพี่เถอะ"  
แค่นี้แหละครับผมจุกมากเลยครับ น้ำตาไหลเลยครับ แล้วผมเลยถามว่าพี่มีแฟนแล้วใช่ไหม เขาก็ตอบกลับมาว่า
"ใช่ พี่มีแฟนแล้ว แล้วยุ่งกับพี่เถอะขอร้อง เด๋ยวแฟนพี่มาเห็น"
ผมเหมือนตายทั้งเป็นเลยครับวันนั้น คืออธิบายไม่ถูกเลยครับ ทั้งเจ็บ ทั้งจุก ทุกอย่างอะครับได้แต่นั่งถามตัวเองว่าเราทำอะไรผิดเหรอ ทำไมถึงทำกับเราแบบนี้ แล้วเป็นช่วงสอบด้วยครับ ผมอ่านหนังสือไ่ได้เลยครับ จากเกรดผม 3.++ เหลือแค่  2 นิดๆอะครับ คือตอนนั้นเหมือนชีวิตไม่เหลื่ออะไรเลยอะครับ
แล้วผมก็ยอมเลิกยุ่งกับพี่เขาครับ ไม่เคยทัก เคยโทรหาเลยครับ แต่ก็ส่องพี่เขาตลอด ทุกวันเลยครับ คนมันรักไม่รู้จะทำไง ผ่านไป 1 ปีความรู้สึกผมก็ไม่เคยลดน้อยลงเลยครับ
        และเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ผมก็ไม่เคยลืมพี่ a ได้เลยครับ ผมส่องพี่เขาตลอด และคิดถึงพี่ a มากครับ คือแบบฟังเพลงไหนที่เคยฟังด้วยกันตอนนั้น หรือเพลงเศร้าๆ ผมนึกถึงพี่ a แล้วก้ร้องไห้ตลอดเลยครับ ผมก็ไม่ร็ทำไมนะครับว่าทำไมผมถึงคิดถึงมากขนาดนี้ และรักคนนี้ได้ากขนาดนี้
        และตอนนี้ก้ผ่านไป 2 ปีละครับ ความรู้สึกผมเหมือนเพิ่งโดนเลิกไปอะครับ คือ ยังเจ็บตลอด และมีน้ำตาทุกครั้ง ที่มีคนพูดถึง คณะที่พี่เคยเรียน สาขาที่พี่เคยเรียน ชื่อพี่ จังหวัดที่พี่เขาอยู่ ผมน้ำตาซึมตลอดเลยครับที่ได้ยินคำพวกนั้น ผมไม่เคยไปเจอพี่เขา แต่ผมกับจมปลักกับพี่ a มาก จนตอนนี้เริ่มคิดว่าตัวเองเป็นโรคซึมเศร้า ไม่มีสมาธิเลย เหมือนตัวเองทรมานมากครับจนไม่รู้จะทำยังไงดี  ผมแทบไม่มีความสุขเลยครับตอนนี้ และจนถึงทุกวันนี้ผมยังไม่กล้ามีความรักกับใครอีกเลยครับ

******เพื่อนๆช่วยแชร์ประสบการณ์ หรือวิธีให้ผมหน่อยได้ไหมครับ********
1. ทำยังไงให้ลืมพี่ a ได้จริง
2. ช่วยแชร์ประสบการณ์การที่เคยเจอและวิธีแก้หน่อยได้ไหมครับ


ปล.เรื่องที่เล่ามาเป็นเรื่องจรงทุกอย่างครับ
ปล.ผมเขียนครั้งแรกอาจอ่าน งงๆ ยากหน่อยนะครับ