ร.รของผมมีเพื่อนคนนึงนั้นอยู่ห้องเดียวกับผมเขาเป็นคนตัวเล็กนิดหน่อยเขาคอเอียง พิการ ตั้ง แต่ กำเนิดผมนั้นหลังจากเปิดเทอมผมได้ขึ้นห้องไปแล้วเพื่อนคนนั้นเขามาทักทายผมว่าทำไหมหน้าเป็นรูเนี่ย นี้หน้าหรืออะไร ผมหน้าเป็นสิว ตอนนั้นผมโมโหมากผมนั้นเป็นคนไม่กล้าพูดตรงๆผมยิ้มแล้วตอบว่าเออ..หลังจากนั้นพอกลับบ้านผมเครียดมากทำไมต้องด่าเราด้วยห่ะ ไม่ดูสภาพตัวเองมั้งอะคอก็เอียงไม่ได้ ... ผมนั้นไป ร.ร วันรุ่งขึ้นผม โมโหชอบนึกถึงที่เขาว่าผมว่าหน้าเป็นสิวเป็นรู ผมนั้นอยากจะย้อน้วลากลับไปด่าคืนมากว่าไอ คอ เอียงไม่ได้ ผมนั้นได้เขาไปคุยกับเพื่อนร่วมชั้นที่ด่าผม ผมเลยด่ากลับไป แล้ว หลังจากนั้น มันน้ำ ตาคลอแล้วมองจิก ที่ผม ผมนั้น ก็ไม่กลัว พวกผญก็เลยมองแล้วด่าผม หลังจากวันนั้นมา ผมยังอยากจะชกเพื่อนคนที่ด่าผมอยู่เลยผมแค้นมากไม่มีที่ระบายอยากจะชกเขามาก เพราะผม ตัวใหญ่กว่า และปิดเทอมยุตอนนี้ ผมนั้นแค้นไม่หาย เลย ผมอยากต่อยคนที่ดูถูกมากผมชอบใช้กำลังในการตัดสิ้น ปัญหา เพราะผมด่าไม่เก่ง หลังจากนั้นไม่กี่เดือนใกล้เปิดเทอม2 ผมก็ยังไม่หายแค้นติดอยู่ในใจของผม จน กว่าจะได้ต่อย แต่ผมกลัวมากถ้าต่อยันไปจะมีพี่มันมาเอาเรื่องซึ่งผมคงโดนแน่ๆเพราะพี่มันรักน้องเพราะน้องมันถ้าโดนทำไรที่คอเข้าicu (ทำไงดีอะครับ ผมอยากต่อยเพื่อนที่ด่าผมว่าหน้าสิว ) ผมยังไม่ได้ทำอะไรใครเลย ผมรักความสงบมากนะ
ไม่ชอบให้ใครยุ่งกับชีวิต แต่มีวิธีแก้ปัญหาไหมครับโดยไม่ชกแต่อยากชกผมเพื่อนให้รู้ว่าถ้าด่าอีกครั้งต่อไปจะต่อยที่คอไม่สิสับที่คอแรงๆ เลย  คุณคิดว่าผมแก้ปัญหาด้วยกำลังแบบนี้ถูกมั้ย T^T ผมไม่ได้ต่อยจะรู้สึกอึดอัดแค้นมาก มีวิธีแก้:ไหมครับผมขัเกียจทำตัวเป็นคนดีไม่อยากเผยตัวว่าตัวเองบ้ากระหายในการชกต่อยมาก ...มีวิธีที่ดีกว่านี้ไหมครับแบบพูดแล้วเข้าใจเขาเข้าใจเรา..