ทำไงดี พ่อแม่ไม่เข้าใจความสุขของเรา

เราเป็นผู้ชายนะ คือ เราเป็นคนชอบอยู่ในห้องเล่นคอมเล่นโทรศัพท์ ชอบอยู่คนเดี่ยวมันคือความสุขที่แท้จริงของเรา(เราเรียนวิศวะ IT คือเป็นคนชอบพวกคอมพวกเทคโนโลยีอยู่แล้ว) แต่ว่าพ่อแม่ไม่เข้าใจ พ่อเข้ามาว่าเราในห้องหลายครั้งแล้ว เราก็ได้แต่ร้องไห้ ว่าเราแบบออกไปข้างนอกหน่อยไปเล่นกับน้องไปนั้งคุยกับยายหน่อย กูไม่มีความสุขเลยที่ต้องมาเจอลูกแบบนี้ วันๆอยู่แต่ในห้องไม่ออกไปไหน ไปเล่นกับเพื่อนบ้าง(เพื่อนข้างบ้านอายุห่างจากเรามากประมาน ม.2 เราเคยไปเล่นด้วยมันไม่โออะคือเขาเด็กกว่าเรา เราปรับตัวไม่ได้ แต่ถ้าให้เล่นกับน้องได้คือเล่นเกมส์ แต่พอเราเล่นเกมพ่อก็ด่าอีก คืออะไร งง) มีไรก็บอกพ่อแม่หน่อย(อันนี้คือเราอ่าปากไม่ได้เลยเป็นอันเถียงไม่ก็ว่าเป็นข้ออ้าง)กูอยากให้มีความสุข ใช้ชีวิตแบบสดใส คำพูดที่พ่อพูดมาเป็นคำพูดที่กระแทกเสียงมาก เราก้ไม่กล้าบอกว่าเราเป็นคนแบบนี้ ชอบทำแบบนี้ รู้สึกว่ามันเป็นตัวตนของเรามาก มีความสุขที่อยู่แบบนี้ เราก็ไม่กล้าพูดอกไปเพราะกลัวพ่อบอกว่าเถียงก็นั่งฟังแล้วก็ร้องไห้  ลูกเรียนวิศวะITขนาดนี้พ่อยังไม่รู้เลยหรอว่าลูกชอบคอมอะไรแบบนี้ คือลูกแข่งโครงงานคอมตั้งแต่ ม.ต้นยันจบม.ปลาย พ่อยังไม่รู้อีกหรอว่าลูกชอบอะไร คือทั้งบ้านมีพี่เข้าใจเราอยู่คนเดียว พี่ก็ไปพูดกับพ่อให้แต่ก็โดนว่ากลับมาตลอด พี่ก็ได้แต่บอกว่าสักกวันพ่อต้องเขาใจ ความสุขคือการโดนบังคับหรอถ้าไม่ทำตามเราก็จะไม่มีความสุขหรอเห้อออ