วันเกิดเหตุ จขทก. เลิกงานออกกะ 7.30 น. แล้วขับเวฟ 110i กลับบ้าน ก็กลับเส้นทางปกติที่ขับทุกวัน ไม่ใช่คนขับรถเร็วนะครับ ปกติก็จะ 40 กม./ชม. ประมาณนี้ พอมาถึงที่เกิดเหตุ จะมีสุนัข 4-5 ตัว วิ่งออกจากพุ่มไม้อีกฝั่งของถนน วิ่งกรูกันมาหารถผม ตอนนั้นคือตกใจ พอเห็นพวกมันวิ่งเข้ามา ก็เลยบิดรถหนี เพื่อจะไม่ให้พวกมันวิ่งทัน แต่ไม่ทันแหล่ะครับ ตัวแรกอยู่แถวล้อหน้าแล้ว ตัวที่ 2-3 ทั้งวิ่งตามกระโดดอ้าปากจะงับขา ตอนนั้นคือยกขาขึ้นครับ แล้วรถผมก็เสียหลักล้อหน้าเบียดกับตัวแรกที่อยู่ด้านหน้า โครม!!! ลงไปกองกับพื้น เครื่องดับ คอพับ ขาข้างหนึ่งถูกมอไซต์ทับอยู่ หน้ากระแทกกับพื้น ถ้าไม่ได้สวมหมวกกันน๊อค หน้าผมจะเละไปข้างหนึ่ง ตอนล้มเครื่องยนต์ดับก็ได้ยินเสียงหมามันร้องครับ เอ๋งๆๆๆ วิ่งไปไหนก็ไม่รู้ แต่ก็รู้ว่ามันก็เจ็บแหล่ะ เพราะร้องไปตลอดทางที่มันหนีไป จนไม่ได้ยินเสียงร้อง
หลังจากที่ลงไปกองกับพื้น พี่ๆ รปภ. ที่อยู่หน้าบริษัท ในนิคมฯ ก็วิ่งกันเข้ามาช่วยครับ วิทยุเรียก มูลนิธิกู้ภัย คนหนึ่งช่วยยกมอไซต์ออกจากตัวผม อีกคนพยุงผมให้ลุกขึ้น ถามว่าเป็นไรมากไหม ตอนนั้นคือผมไม่รู้สึกเจ็บอะไรครับ แต่รู้ว่ามีแผลตามแขนขา เลือดซึมๆไม่ได้ออกเยอะ ก็สำรวจตัวเองแปบหนึ่ง ว่ามีแผลตรงไหนบ้าง แปบเดียวครับไม่ถึง 3 นาที หลังจากดูแขนขาตัวเอง ก็ให้พี่ๆ รปภ. สตาร์ทรถให้ครับ เพื่อจะขับรถกลับบ้าน จากที่เกิดเหตุถึงบ้าน ประมาณ 3-4 กม.ครับ ระหว่างทางก็รู้สึกปวดบ้างแต่ทนไหว หลังจากขับมอไซต์จากจุดเกิดเกตุไปได้แบปหนึ่ง ก็เห็นรถกู้ภัยเปิดหว๋อเปิดไซเรนขับสวนทางมาก็คิดว่าคงเป็นเคสเรา ก็หันมองตามรถคันนั้นไปแบปหนึ่ง ก็ขอบคุณเขาสำหรับความช่วยเหลือและขอโทษด้วยที่ไม่ได้อยู่รอเพราะผมไม่เป็นไรมาก ผมเป็นคนหนึ่งครับที่ถ้ายังมีสติและสามารถช่วยเหลือตัวเองได้ จะไม่ยอมรอหรือขึ้นรถมูลนิธิหรือกู้ภัยต่างๆ เด็ดขาด เพราะผมกลัว
พอมาถึงบ้านก็สำรวจตัวเองเลยครับ ถ่ายรูปอัพเฟสเรียบร้อย 5555 เพื่อนๆ แห่มาคอมเม้นให้กำลังใจ ทีแรกก็เหมือนจะไม่เป็นอะไรมาก ก็ถอดเสื้อผ้าอาบน้ำปกติเลย ทนแสบนิดหนึ่งเพราะเลิกงานเหนียวตัวมาก ทีแรกว่าจะไปซื้ออุปกรณ์มาทำแผลเอง แต่เพื่อนข้างบ้านเห็นในเฟสเลยมาเคาะบ้าน เอารถใหญ่พาไปทำแผลที่คลีนิค ตอนทำแผลนี่สุดๆ เลย แผลสด พยาบาลก็ราดน้ำเกลือแล้วเอาสำลีเช็ด กดแผลขูดพวกเศษดินเศษหินออกแบบไม่รู้สึกรูสาอะไรเลย พูดอยู่คำเดียว “คนไข้อย่าดิ้น” โคตรเจ็บหล่ะครับตอนนั้น เค้าบอกว่าต้องเอาพวกเศษต่างๆ เนื้อเสีย อะไรอื่นๆ ออกให้เยอะที่สุดแผลจะได้ไม่ติดเชื้อ หลังทำแผลเสร็จก็กลับมานอนครับ เตรียมตัวไปทำงานกะกลางคืนต่อ แต่ตอนเย็นไปทำงานได้แค่ครึ่งคืนครับ ก็บอกลูกพี่ไม่ไหวได้กลับบ้านมาพัก และลายาวเลย 1 สัปดาห์ หลังจากนั้นผมก็ทำแผลล้างแผลเองตลอด เช้าเย็น ถ้าไม่ได้ออกไปไหนอยู่บ้านก็จะเปิดแผลไม่พันผ้าบ้าง แผลจะได้แห้งเร็วๆ
หลังจากนั้นมาก็จะไม่ถูกกับสุนัขเลย และมีเคสกับสุนัขวิ่งไล่ตอนขับมอเตอร์ไซต์หลายครั้ง
- ร้านอาหารซอยแถวบ้านเป็นสุนัขเลี้ยงตัวใหญ่ ไม่กัดแต่มันชอบหยอก(คิดว่านะครับ) เวลาขับรถออกไปมันชอบวิ่งเข้าหา ผมเคยโดนแบบนี้ก็กลัวดิ จิตตกทุกครั้ง
- อีกเคสก็เป็นสุนัขเลี้ยงของ รปภ. ที่พาไปเฝ้าศูนย์รถเป็นเพื่อนช่วงกลางคืน ผมมาทำงานตอนเช้าตรู่ตี 5 ขับมอเตอร์ไซต์ผ่านมันวิ่งไล่ เคสนี้ก็เกือบล้มให้รถเหยียบบนถนนบายพาสชลบุรี เกือบตายเพราะมีแต่รถใหญ่ๆ มันกัดเท้าแต่ไม่เข้าเพราะโดนร้องเท้าเซฟตี้ เป็นแค่รอยเขี้ยวฟัน
นี้สภาพหลังจากรถล้มนะครับ
สภาพหมวกกันน๊อค ถ้าไม่ใส่ก็นึกภาพกันเอาเองนะครับ 555
รูปที่เหลือจะอยู่ในสปอยนะครับ ถ้าใครไม่ชอบดูพวกบาดแผลนำแนะว่าไม่ควรดูครับ
หัวเข่า
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
ข้อศอก
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
ผ่ามือทั้งสองข้าง
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
แขนขวา
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
ช่วงระหว่างที่รักษาแผลครับ ตอนเอาพวกผ้าก๊อตออกมันจะแห้งติดกับแผล ต้องเอาน้ำเกลือราดให้มันชุ่มค่อยแกะออก จะไม่เจ็บแผลครับ
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
อันนี้สภาพหลังจากแผลหายแล้ว ใหม่ๆ
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
พอทิ้งไว้ มันก็เริ่มปูดขึ้นมาเรื่อยๆ และคันมาก จนผมทนไม่ไหว ไปหาหมอ ใช้ประกันสังคมครับ (รพ.ชลบุรี) หมอน่าจะฉีดสเตียรอยด์ให้ เป็นสีขาวๆ ขุ่นๆ ตอนแทงเข็มเข้าไป ไม่รู้สึกว่ามีความเจ็บปวดจากการโดนเข็มแทงอะไรเลยเพราะก้อนเนื้อแข็งมาก ตอนแรกหมอจะบีบดูแล้วถามว่าจะผ่าไหม ตัดออกแล้วเย็บ หรือจะลองฉีดยาดูก่อน ผมเลือกอย่างหลังก่อนครับ ตอนฉีดยาเข้าไปแสบมากตอนที่ระบายยาออกจากเข็ม หมอก็แทงหลายจุดครับเป็นสิบกว่าจุดเลย เพื่อที่จะให้ยาแผ่ให้ทั่วบริเวณที่เนื้อนูน โดนไปครั้งเดียวก็ยุบครับ 1-2 ชั่วโมงหลังฉีดยาเนื้อเริ่มนุ่ม อ่อนขึ้น ยุบลงไปแบบชัดเจนเลย หมอนัดฉีดอีกครั้ง 1 เดือนถัดไปแต่ผมก็ไม่ได้ไป เพราะ คนไข้โรงพยาบาลชลบุรีเยอะ แค่ไปฉีดยาเฉยๆ ก็ต้องรอเป็นครึ่งวัน ออกกะง่วงนอนรอไม่ไหวเลยไม่ได้ไป จนเปลี่ยนประกันสังคม มาเป็น รพ.วิภาราม อมตะนคร ซึ่งผมจะไปรักษาต่อ แต่ใช้สิทธิ์นี้ไม่ได้เพราะแพทย์ตีเป็น ตกแต่งศัลยกรรมเพื่อความสวยงามไม่ใช่การรักษา ผมก็คุยกับหมออยู่นาน มุมของผมที่เป็นคนไข้ คือไม่ได้ต้องการความสวยงาม แต่มันคันเกาจนถลอกก็น่าจะเป็นการรักษา แต่แพทย์ก็ยังยืนยันเหมือนเดิมว่าใช้ประกันสังคมไม่ได้ ต้องเสียเงินเท่านั้นผมก็เลยยังไม่ได้ทำไรต่อ กลับบ้าน
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
ภาพนี้คือสภาพปัจจุบันครับหลังจากที่ไปหาหมอมาครั้งเดียวน่าจะเกือบๆ 2 ปีแล้ว มีปูดอยู่อีกนิดหนึ่ง คันบ้างเป็นครั้งคราว เดี๋ยวว่างๆ จะไปโรงพยาบาลยอมเสียเงินรักษาต่ออีกให้จบน่าจะใช้เงินพันนิดๆ ครับ ฉีดอีกเข็มก็น่าจะยุบหมดแล้ว
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
จบแหล่ะครับ สวัสดี..
แชร์ประสบการณ์มอเตอร์ไซต์ล้มเพราะสุนัข ได้แผลเป็นคีลอยด์
หลังจากที่ลงไปกองกับพื้น พี่ๆ รปภ. ที่อยู่หน้าบริษัท ในนิคมฯ ก็วิ่งกันเข้ามาช่วยครับ วิทยุเรียก มูลนิธิกู้ภัย คนหนึ่งช่วยยกมอไซต์ออกจากตัวผม อีกคนพยุงผมให้ลุกขึ้น ถามว่าเป็นไรมากไหม ตอนนั้นคือผมไม่รู้สึกเจ็บอะไรครับ แต่รู้ว่ามีแผลตามแขนขา เลือดซึมๆไม่ได้ออกเยอะ ก็สำรวจตัวเองแปบหนึ่ง ว่ามีแผลตรงไหนบ้าง แปบเดียวครับไม่ถึง 3 นาที หลังจากดูแขนขาตัวเอง ก็ให้พี่ๆ รปภ. สตาร์ทรถให้ครับ เพื่อจะขับรถกลับบ้าน จากที่เกิดเหตุถึงบ้าน ประมาณ 3-4 กม.ครับ ระหว่างทางก็รู้สึกปวดบ้างแต่ทนไหว หลังจากขับมอไซต์จากจุดเกิดเกตุไปได้แบปหนึ่ง ก็เห็นรถกู้ภัยเปิดหว๋อเปิดไซเรนขับสวนทางมาก็คิดว่าคงเป็นเคสเรา ก็หันมองตามรถคันนั้นไปแบปหนึ่ง ก็ขอบคุณเขาสำหรับความช่วยเหลือและขอโทษด้วยที่ไม่ได้อยู่รอเพราะผมไม่เป็นไรมาก ผมเป็นคนหนึ่งครับที่ถ้ายังมีสติและสามารถช่วยเหลือตัวเองได้ จะไม่ยอมรอหรือขึ้นรถมูลนิธิหรือกู้ภัยต่างๆ เด็ดขาด เพราะผมกลัว
พอมาถึงบ้านก็สำรวจตัวเองเลยครับ ถ่ายรูปอัพเฟสเรียบร้อย 5555 เพื่อนๆ แห่มาคอมเม้นให้กำลังใจ ทีแรกก็เหมือนจะไม่เป็นอะไรมาก ก็ถอดเสื้อผ้าอาบน้ำปกติเลย ทนแสบนิดหนึ่งเพราะเลิกงานเหนียวตัวมาก ทีแรกว่าจะไปซื้ออุปกรณ์มาทำแผลเอง แต่เพื่อนข้างบ้านเห็นในเฟสเลยมาเคาะบ้าน เอารถใหญ่พาไปทำแผลที่คลีนิค ตอนทำแผลนี่สุดๆ เลย แผลสด พยาบาลก็ราดน้ำเกลือแล้วเอาสำลีเช็ด กดแผลขูดพวกเศษดินเศษหินออกแบบไม่รู้สึกรูสาอะไรเลย พูดอยู่คำเดียว “คนไข้อย่าดิ้น” โคตรเจ็บหล่ะครับตอนนั้น เค้าบอกว่าต้องเอาพวกเศษต่างๆ เนื้อเสีย อะไรอื่นๆ ออกให้เยอะที่สุดแผลจะได้ไม่ติดเชื้อ หลังทำแผลเสร็จก็กลับมานอนครับ เตรียมตัวไปทำงานกะกลางคืนต่อ แต่ตอนเย็นไปทำงานได้แค่ครึ่งคืนครับ ก็บอกลูกพี่ไม่ไหวได้กลับบ้านมาพัก และลายาวเลย 1 สัปดาห์ หลังจากนั้นผมก็ทำแผลล้างแผลเองตลอด เช้าเย็น ถ้าไม่ได้ออกไปไหนอยู่บ้านก็จะเปิดแผลไม่พันผ้าบ้าง แผลจะได้แห้งเร็วๆ
หลังจากนั้นมาก็จะไม่ถูกกับสุนัขเลย และมีเคสกับสุนัขวิ่งไล่ตอนขับมอเตอร์ไซต์หลายครั้ง
- ร้านอาหารซอยแถวบ้านเป็นสุนัขเลี้ยงตัวใหญ่ ไม่กัดแต่มันชอบหยอก(คิดว่านะครับ) เวลาขับรถออกไปมันชอบวิ่งเข้าหา ผมเคยโดนแบบนี้ก็กลัวดิ จิตตกทุกครั้ง
- อีกเคสก็เป็นสุนัขเลี้ยงของ รปภ. ที่พาไปเฝ้าศูนย์รถเป็นเพื่อนช่วงกลางคืน ผมมาทำงานตอนเช้าตรู่ตี 5 ขับมอเตอร์ไซต์ผ่านมันวิ่งไล่ เคสนี้ก็เกือบล้มให้รถเหยียบบนถนนบายพาสชลบุรี เกือบตายเพราะมีแต่รถใหญ่ๆ มันกัดเท้าแต่ไม่เข้าเพราะโดนร้องเท้าเซฟตี้ เป็นแค่รอยเขี้ยวฟัน
นี้สภาพหลังจากรถล้มนะครับ
สภาพหมวกกันน๊อค ถ้าไม่ใส่ก็นึกภาพกันเอาเองนะครับ 555
รูปที่เหลือจะอยู่ในสปอยนะครับ ถ้าใครไม่ชอบดูพวกบาดแผลนำแนะว่าไม่ควรดูครับ
หัวเข่า
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
ข้อศอก
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
ผ่ามือทั้งสองข้าง
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
แขนขวา
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
ช่วงระหว่างที่รักษาแผลครับ ตอนเอาพวกผ้าก๊อตออกมันจะแห้งติดกับแผล ต้องเอาน้ำเกลือราดให้มันชุ่มค่อยแกะออก จะไม่เจ็บแผลครับ
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
อันนี้สภาพหลังจากแผลหายแล้ว ใหม่ๆ
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
พอทิ้งไว้ มันก็เริ่มปูดขึ้นมาเรื่อยๆ และคันมาก จนผมทนไม่ไหว ไปหาหมอ ใช้ประกันสังคมครับ (รพ.ชลบุรี) หมอน่าจะฉีดสเตียรอยด์ให้ เป็นสีขาวๆ ขุ่นๆ ตอนแทงเข็มเข้าไป ไม่รู้สึกว่ามีความเจ็บปวดจากการโดนเข็มแทงอะไรเลยเพราะก้อนเนื้อแข็งมาก ตอนแรกหมอจะบีบดูแล้วถามว่าจะผ่าไหม ตัดออกแล้วเย็บ หรือจะลองฉีดยาดูก่อน ผมเลือกอย่างหลังก่อนครับ ตอนฉีดยาเข้าไปแสบมากตอนที่ระบายยาออกจากเข็ม หมอก็แทงหลายจุดครับเป็นสิบกว่าจุดเลย เพื่อที่จะให้ยาแผ่ให้ทั่วบริเวณที่เนื้อนูน โดนไปครั้งเดียวก็ยุบครับ 1-2 ชั่วโมงหลังฉีดยาเนื้อเริ่มนุ่ม อ่อนขึ้น ยุบลงไปแบบชัดเจนเลย หมอนัดฉีดอีกครั้ง 1 เดือนถัดไปแต่ผมก็ไม่ได้ไป เพราะ คนไข้โรงพยาบาลชลบุรีเยอะ แค่ไปฉีดยาเฉยๆ ก็ต้องรอเป็นครึ่งวัน ออกกะง่วงนอนรอไม่ไหวเลยไม่ได้ไป จนเปลี่ยนประกันสังคม มาเป็น รพ.วิภาราม อมตะนคร ซึ่งผมจะไปรักษาต่อ แต่ใช้สิทธิ์นี้ไม่ได้เพราะแพทย์ตีเป็น ตกแต่งศัลยกรรมเพื่อความสวยงามไม่ใช่การรักษา ผมก็คุยกับหมออยู่นาน มุมของผมที่เป็นคนไข้ คือไม่ได้ต้องการความสวยงาม แต่มันคันเกาจนถลอกก็น่าจะเป็นการรักษา แต่แพทย์ก็ยังยืนยันเหมือนเดิมว่าใช้ประกันสังคมไม่ได้ ต้องเสียเงินเท่านั้นผมก็เลยยังไม่ได้ทำไรต่อ กลับบ้าน
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
ภาพนี้คือสภาพปัจจุบันครับหลังจากที่ไปหาหมอมาครั้งเดียวน่าจะเกือบๆ 2 ปีแล้ว มีปูดอยู่อีกนิดหนึ่ง คันบ้างเป็นครั้งคราว เดี๋ยวว่างๆ จะไปโรงพยาบาลยอมเสียเงินรักษาต่ออีกให้จบน่าจะใช้เงินพันนิดๆ ครับ ฉีดอีกเข็มก็น่าจะยุบหมดแล้ว
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
จบแหล่ะครับ สวัสดี..