เรากลับมาเป็นเพื่อนกันนะ

เริ่มจากเรา2คนเป็นเพื่อนกันค่ะ เราเคยเรียนมัธยมด้วยกันไม่เคยคุยกันเลยจนถึง ม.3 เขาออกไปเรียนสายอาชีพ (ลืมบอกว่าเรา2คนเรียนเชียงใหม่) จากนั้นเรา2คนก้ไม่เคยเจอกันอีกเลยจนวันนึง...เขาทักมาหาเราก่อน จากนั้นเราก้คุยกันมาเรื่อยๆ แต่ไม่ถึงกับว่าคบกันนะ เหมือนแค่คุยแบบเพื่อนเพราะตอนนั้นเราชอบเพื่อนเขาอยู่ ก้คุยกันมาเรื่อยๆ จนหายไปซักพัก แล้วก้กลับมา แล้วจนมาวันนึงตอนนั้นเราอยู่ ม.6 แล้ว เทอม2 เราจำไม่ได้ว่าเรากับนนเคยพูดอะไรกัน
แต่คือนนต้องเลี้ยงไอติมเราอะ บ้านเราอยู่ตาก เราเรียนเชียงใหม่นนบ้านอยู่เชียงใหม่ พอถึงเวลาตอนนั้นเราจำได้เป็นช่วงลอยกระทงพอดี เราออกไปสอบเข้ามหาลัยที่ๆหนึ่ง เราไปกับเพื่อนเพื่อนเราไปเป็นคู่อะ แล้วคือแบบโรงเรียนเราเป็นแบบหอพักเนาะ พวกเราออกมาก้เช่ารถในเชียงใหม่ขับกัน แบบไม่มีใบขับขี่ด้วยนะ55555แล้วคือแบบทุกคนนั่งซ้อนกันเป็นคู่ๆเว้ยย และที่พิคสุดคือเราได้ไปซ้อนสามกับแฟนเก่าและแฟนใหม่มัน อมก!!!!!!555 เรา
โครตเฟลอะ หลังจากนั้นเราก้ทนไม่ไหวอะ เลยเห็น นน ออนอยู่เลยโทรไปหาว่ามาเที่ยวงานรึป่าว ตอนนั้นพวกเราไปเที่ยวสะพานขัวเหล็ก คนเยอะมากแบบแน่นมาก เราบอกไห้มันมารับแล้วส่งที่หอ และตอนแรกก้ยังไม่หวั่นไหวเว้ยยย แต่มันเดินแล้วก้เกาะไหล่ กุเขินเว้ยยยยยยยยย55555 จากนั้นมันก้พาไปขึ้นดอยสุเทพตอนตี1 กว่าๆ พุดเลยว่าโครตรุ้สึกดีอะ ตอนนั้นโครตหลงมันอะ เที่ยวกัน 2 -3 วันเราก้ต้องกลับ รร.แล้ว โครตคิดถึงอะบอกเลย จากนั้นเราก้คุยกันตลอดเวลาเลยนะ โครตรักมันเลยเว้ย แล้วจู่ๆวันนึงมันก้เงียบไปสักพัก และวันนั้นเปนวันกีฬาสี รร. เพื่อนเราอีกคนก้มาที่ รร.เรา มันชื่อต้นมันเรียนที่เดียวกับ นน มันมาแซวเราเรื่องที่เรากำลังคุยกับนนอยู่ แล้วจู่ๆมันก้ถามขึ้นว่า "พวกคุยกันจิงๆหรอวะ?" เราเลยตอบว่า "ทำไมอะมีไรวะ ถามไรแปลกๆ" "ออ ป่าวๆกุแค่ถามเฉยๆ" "อืมมมมมม" แล้วมันก้พุดขึ้นต่อว่า "แล้วรุ้ได้ไงว่ามันคุยกับคนเดียว" !!!!!!!!!!!!
ความรุ้สึกตอนนั้นแบบ....คือเรามองหน้าไอ่ต้น แล้วเงียบบบสักพัก... แล้วต้นมันก้พูดขึ้นว่า "เห้ยยยย  อย่าคิดมากกุแค่ล้อเล่นน่า " และมันก้เดินไปหาเพื่อนคนอื่นเลย พอตอนเยนเราเลยรุ้สึกไม่ดี เลยเอาไปทะเลาะกับนน จน.......สุดท้ายก้รุ้ความจิง ความรุ้สึกแบบกุโครตควายเลยวะ เอาแต่ร้องไห้ และคำที่นนบอกคือ "กุกะจะบอกตั้งนานแล้ว แต่กุก้คิดว่าค่อยๆหายไปดีกว่า แต่ยังไงตอนนี้ก้รุ้หมดแล้ว ก้ตามนั้นแหละ แต่เรายังเป็นเพื่อนกันได้นะ" เป็นเพื่อนพ่อสิไอสัส (คิดในใจ)555 เราเลยถามไปว่า "คุยกันมานานยัง ก่อนกุหรือว่าทีหลังกุ" "อืมมมมก่อน" !!! "แล้วกะจะไม่บอกไห้กุรุ้เลยใช่ป้ะ เหนกุเปนตัวอะไรวะ" "เออกุขอโทด เรากลับมาเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมนะ" เราเอาแต่ร้องไห้ และขอร้องไห้มันไม่ทิ้งเราไป เรารักมันมาก ถึงแม้จะเป็นแค่เวลาสั้นๆก้ตาม เราอ้อนวอนทั้งน้ำตา เราร้องไห้ทุกคืน เปนแบบนี้มา2เดือนกว่า จนเราคิดว่า พอล้ะ อย่างน้อยก้ได้เปนเพื่อนกันอยู่ เราขอแค่นั้น อย่างน้อยถ้าเปนเพื่อนมันคงจะยอมคุยกับเราอยู่ และเราก้เริ่มทักมันกลับไป แต่มันก้คอยย้ำเตือนตลอดว่าเปนแค่ "เพื่อน" เราโครตเสียใจเลยที่ทุกอย่างมันลงเอยแบบนี้ เราไม่เคยโทดมันเลยกับเรื่องที่เกิดขึ้น ไม่รุ้ทำไมเหมือนกัน ตอนนี้เราย้ายมาอยู่กรุงเทพเพื่อเรียนต่อ ก่อนขึ้นรถเราคิดในใจว่า เราจะทิ้งความทรงจำทุกอย่างที่เกิดขึ้นระหว่างเรากับเขาไว้ที่เชียงใหม่ แล้วเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่ดีกว่า เราหว้งว่า การที่เรา2คนไม่เจอหน้ากันอาจจะทำให้เราลืมเขาได้ง่ายขึ้น
...แต่เปล่าเลยย ทุกวันนี้ยังคิดดถึงเขามาก คิดอย่างเดียวว่าเมื่อไหร่จะได้เจอเขาอีกนะ แต่เขาลืมเราไปหมดแล้ว เขามีคนใหม่ เริ่มใหม่โดยที่ไม่มีเรา มีแตเราที่ยังจมปลักกับอดีต และเราก้ขอจมปลักแบบนั้น และอย่างสุดท้ายคือ "กูยังคิดถึงยังรักยังรอกลับมาเสมอนะ" นนท์ ขอโทดนะที่ความรู้สึกกูมันกลับไปเป็นเพื่อนไม่เคยได้เลย กูพยายามแล้ว กูขอโทด หลินรักนนท์นะ