ขอปรึกษาพี่ๆที่ผ่านน้ำร้อนมาก่อน
เราเป็นเพศที่ 3
ญ ใจ ช
อายุ 28 ปี
ภูมิหลังคือ พ่อและแม่เป็นคนกรุงเทพโดยกำเนิด แล้วมาเจอกันที่ต่างจังหวัด
พ่อไม่มีงานเป็นหลักแหล่ง ฝ่ายแม่จึงให้แต่งงานเข้ามาบ้านฝ่ายหญิง (มีฐานะ)
แล้วให้ช่วยงาน ทำได้ไม่นาน มีปัญหากับพ่อตา แม่ยาย อยู่ไม่ได้ ต้องย้ายออกมาเช่าบ้านอยู่เอง
พ่อจึงหัดทำธุรกิจอีกอย่างที่ฝ่ายแม่แฟนทำ ทำมา 30 ปี จนได้ดิบได้ดีด้วยตัวเอง
มาอยู่ในจังหวัดแถบอิสานกับครอบครัวฝ่ายหญิง
ตอนนี้ที่ยังมีชีวิตอยู่ในบรรดาญาติใกล้ชิดสุดคือ มีแค่น้องสาวแม่
เคยมีปัญหาไม่คุยกันมานานร่วมสิบปี พึ่งมาคุยตอนพี่ชายของแม่เสียชีวิต ( อัตวินิบาตกรรม )
เราเองก็เติบโตมาตามมนุษย์ทั่วไป พอมหาวิทยาลัยไปเรียนจบที่กรุงเทพ และได้ย้ายกลับมา
เราเป็นลูกคนเล็ก มีพี่ชาย 1 คน แต่ใจเราคือตัดขาดไปแล้ว ไม่คุยกันมานานมากๆแล้ว
( ไม่เรียนหนังสือ ไม่มีความรับผิดชอบ ไม่ทำงาน อายุ 30 ทุกวันนี้ยังขอเงินพ่อแม่อยู่ )
เราชอบเรื่องธุรกิจและท่องเที่ยวมากๆ ฝันอยากจะใช้ชีวิตให้สุดๆในทางที่ตัวเองทำได้
ความรู้ค่อนข้างมาก เสพติดอะไรที่เกี่ยวกับธุรกิจ ชอบที่จะทำตามความฝัน และได้ลงมือทำ
แต่พอหลังจากเรียนจบและกลับมาบ้าน เจอปัญหามากกว่าความสำเร็จ
- พ่อแม่ชอบทะเลาะกัน
- พ่อแม่ชอบห้ามในหลายๆสิ่ง
- พึ่งมาเจอปัญหาใหญ่ ว่าพ่อทำประกันเสียเงินไปเป็นล้าน ใช้บัตรเครดิตเป็นสิบๆใบ แต่ไม่มีระเบียบวินัยเลย บางใบจ่ายขั้นต่ำทบกันไปเรื่อยๆจนเป็นหนี้หลายแสน ทะเลาะกันจนเราถึงขั้นต้องออกไปเช่าห้องอยู่นอกบ้าน เสียการงานไปหมด
เหตุผลหลักๆคือพ่อแม่ชอบทะเลาะกันหนักๆ พ่อชอบคิดว่าตัวเองเป็นใหญ่ ไม่เชื่อฟังใครในบ้าน แม่ก็ชอบห้าม และงกมาก ทำให้สิ่งที่พ่อเคยตั้งใจชิ้นใหญ่ๆ เช่น ซื้อที่ดินเพื่อจะสร้างบ้าน ไม่สำเร็จทุกๆครั้ง ทั้งๆที่มีเงิน
จนตอนนี้อายุ 65 +- ไม่ได้มีบ้านกว้างๆใหญ่ๆเก็บของอยู่กันแบบสุขสบาย ยังอยู่ในบ้านทาวเฮ้าส์หลังเดิมอายุเท่ากับอายุเรา ไม่สมกับที่ทำงานมากหนักมากๆๆๆๆ และก็ยังคงคุยกันไม่ได้ เดี๋ยวดีบ้าง เดี๋ยวร้ายบ้าง หลายๆครั้งเราต้องร้องไห้ออกไปข้างนอกเหมือนคนบ้า ปีนี้หนักสุดคือ ขนคอมพิวเตอร์จะออกไปอยู่ข้างนอกแล้วคอมจอแตก งานเราเสียหายไปหลายครั้งมากจากการกระทำของพ่อแม่ บางวันนอนอยู่ต้องตื่นมาเพราะเสียงพ่อแม่ด่ากัน วันดีคืนดีต้องทำงานที่จำเป็นต้องทำ คุยกับคนอื่นไว้เรียบร้อยแต่ต้องผิดคำพูดเพราะพ่อแม่ด่ากัน ทำให้เหตุการณ์เปลี่ยน รู้สึกตั้งแต่เรากลับมามีแผลในใจนับครั้งไม่ถ้วน รวมถึงเรื่องพี่ชายของแม่ ซึ่งไม่เคยคิดมาก่อนเลยในชีวิตว่าเค้าจะคิดแบบนั้น
วนลูปเป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆ
จุดประสงค์เราคือ ตอนนี้เรามีแฟนที่คบกันมาเกือบ 4 ปี และคิดว่าจะใช้ชีวิตด้วยกัน แต่ใจเราไม่อยากจะตั้งหลักที่เมืองแห่งนี้แล้ว อาชีพและเงินไม่ใช่ปัญหา ที่ๆเรามีอยู่ ณ เมืองแห่งนี้คือ เพื่อนรักสมัยมัธยมกลุ่มเดียว ไปมาหาสู่และคุยกันในไลน์ตลอด
ส่วนน้องสาวแม่ตอนนี้ก็มีปัญหาทางใจกันเรื่องเงินๆทองๆ ทำให้เราใจออกมากๆ เพราะต่อให้อยู่ที่นี่เราก็ไม่ได้มีใคร ไม่ต่างจากไปอยู่ที่อื่น
แต่ที่คิดหนักคือ พ่อแม่อายุเยอะแล้ว ถ้าเราไปก็กลัวเค้าจะเสียใจ แต่ให้อยู่ด้วยเราก็อยู่ไม่ได้ ถ้าอยู่ด้วยกัน มีหวังสักวันเราคงบ้าตายเอง จากหลายๆเหตุการณ์ที่ผ่านมา และยังเป็นปัญหาในเรื่องคนในจังหวัดด้วย เนื่องจากเราเป็นเพศที่ 3 เรากังวลว่าถ้าวันนึงเราสามารถหาวิธีที่จะมีลูกกับแฟนได้ เราต้องมาคอยตอบคำถามคนรู้จัก และอีกหลายอย่างหลายๆเรื่อง แต่เป็นการตัดสินใจที่ใหญ่มากในชีวิต ที่ผ่านมาตัดสินใจเองได้ตลอด เรื่องนี้อยากหาคนที่ปรึกษา เพราะกลัวเราจะพลาด เราจะคิดผิด ปีนี้เป็นปีที่เพื่อนๆทักเราตลอดว่าเราดูเจอแต่เรื่องเครียดๆยิ่งขึ้นไปอีกตลอดเลย และการงาน ของใช้ชอบเสียหาย ในโอกาสในด้านการพัฒนาชีวิต ทุกวันนี้นอนไม่ค่อยหลับ ชอบนอนดึกตื่นสาย เพราะตอนกลางวันได้ยินเสียงพ่อแม่แล้วเราจะค่อนข้างหลอนมาก กลางคืนเงียบสงบ เริ่มมีอาการ ปวดหัวเพราะความเครียด ปวดที่ซี่โครงแปลกๆ กล้ามเนื้อกระตุก
ตอนนี้หากใครเคยผ่านการตัดสินใจใหญ่ๆแบบนี้ช่วยแนะนำเราทีนะคะ
เรื่องเอาตัวรอด ความกลัว ตัดออกไปเลยคะ เราผ่านไปได้ทุกอย่าง
ตอนนี้หลักๆคืออยากใช้ชีวิตตามความฝัน อยากทำธุรกิจที่เรารัก มีลูกน้องดีๆ สร้างโอกาสให้คนรุ่นใหม่ๆและคนในชุมชน
แค่ส่วนเล็กของประเทศก็ยังดี มืดแปดด้านจริงๆ การลงหลักปักฐาน มันไม่ง่ายสำหรับเราเลย ตอนนี้ใจมันรู้สึกว่า
กลัวจะคิดผิด กลัวจะพลาด หรือต้องเสียใจในอะไรสักอย่าง เลยตัดสินใจไม่ได้เลยคะ หากมีคำแนะนำอะไรดีๆในการใช้ชีวิต
ช่วยแนะนำให้ทีนะคะ
ปรึกษาพี่ๆที่ย้ายไปตั้งรกรากในที่ๆไม่คุ้นชิน หรือย้ายตามครอบครัวแฟนไปสร้างครอบครัวที่อื่น
เราเป็นเพศที่ 3
ญ ใจ ช
อายุ 28 ปี
ภูมิหลังคือ พ่อและแม่เป็นคนกรุงเทพโดยกำเนิด แล้วมาเจอกันที่ต่างจังหวัด
พ่อไม่มีงานเป็นหลักแหล่ง ฝ่ายแม่จึงให้แต่งงานเข้ามาบ้านฝ่ายหญิง (มีฐานะ)
แล้วให้ช่วยงาน ทำได้ไม่นาน มีปัญหากับพ่อตา แม่ยาย อยู่ไม่ได้ ต้องย้ายออกมาเช่าบ้านอยู่เอง
พ่อจึงหัดทำธุรกิจอีกอย่างที่ฝ่ายแม่แฟนทำ ทำมา 30 ปี จนได้ดิบได้ดีด้วยตัวเอง
มาอยู่ในจังหวัดแถบอิสานกับครอบครัวฝ่ายหญิง
ตอนนี้ที่ยังมีชีวิตอยู่ในบรรดาญาติใกล้ชิดสุดคือ มีแค่น้องสาวแม่
เคยมีปัญหาไม่คุยกันมานานร่วมสิบปี พึ่งมาคุยตอนพี่ชายของแม่เสียชีวิต ( อัตวินิบาตกรรม )
เราเองก็เติบโตมาตามมนุษย์ทั่วไป พอมหาวิทยาลัยไปเรียนจบที่กรุงเทพ และได้ย้ายกลับมา
เราเป็นลูกคนเล็ก มีพี่ชาย 1 คน แต่ใจเราคือตัดขาดไปแล้ว ไม่คุยกันมานานมากๆแล้ว
( ไม่เรียนหนังสือ ไม่มีความรับผิดชอบ ไม่ทำงาน อายุ 30 ทุกวันนี้ยังขอเงินพ่อแม่อยู่ )
เราชอบเรื่องธุรกิจและท่องเที่ยวมากๆ ฝันอยากจะใช้ชีวิตให้สุดๆในทางที่ตัวเองทำได้
ความรู้ค่อนข้างมาก เสพติดอะไรที่เกี่ยวกับธุรกิจ ชอบที่จะทำตามความฝัน และได้ลงมือทำ
แต่พอหลังจากเรียนจบและกลับมาบ้าน เจอปัญหามากกว่าความสำเร็จ
- พ่อแม่ชอบทะเลาะกัน
- พ่อแม่ชอบห้ามในหลายๆสิ่ง
- พึ่งมาเจอปัญหาใหญ่ ว่าพ่อทำประกันเสียเงินไปเป็นล้าน ใช้บัตรเครดิตเป็นสิบๆใบ แต่ไม่มีระเบียบวินัยเลย บางใบจ่ายขั้นต่ำทบกันไปเรื่อยๆจนเป็นหนี้หลายแสน ทะเลาะกันจนเราถึงขั้นต้องออกไปเช่าห้องอยู่นอกบ้าน เสียการงานไปหมด
เหตุผลหลักๆคือพ่อแม่ชอบทะเลาะกันหนักๆ พ่อชอบคิดว่าตัวเองเป็นใหญ่ ไม่เชื่อฟังใครในบ้าน แม่ก็ชอบห้าม และงกมาก ทำให้สิ่งที่พ่อเคยตั้งใจชิ้นใหญ่ๆ เช่น ซื้อที่ดินเพื่อจะสร้างบ้าน ไม่สำเร็จทุกๆครั้ง ทั้งๆที่มีเงิน
จนตอนนี้อายุ 65 +- ไม่ได้มีบ้านกว้างๆใหญ่ๆเก็บของอยู่กันแบบสุขสบาย ยังอยู่ในบ้านทาวเฮ้าส์หลังเดิมอายุเท่ากับอายุเรา ไม่สมกับที่ทำงานมากหนักมากๆๆๆๆ และก็ยังคงคุยกันไม่ได้ เดี๋ยวดีบ้าง เดี๋ยวร้ายบ้าง หลายๆครั้งเราต้องร้องไห้ออกไปข้างนอกเหมือนคนบ้า ปีนี้หนักสุดคือ ขนคอมพิวเตอร์จะออกไปอยู่ข้างนอกแล้วคอมจอแตก งานเราเสียหายไปหลายครั้งมากจากการกระทำของพ่อแม่ บางวันนอนอยู่ต้องตื่นมาเพราะเสียงพ่อแม่ด่ากัน วันดีคืนดีต้องทำงานที่จำเป็นต้องทำ คุยกับคนอื่นไว้เรียบร้อยแต่ต้องผิดคำพูดเพราะพ่อแม่ด่ากัน ทำให้เหตุการณ์เปลี่ยน รู้สึกตั้งแต่เรากลับมามีแผลในใจนับครั้งไม่ถ้วน รวมถึงเรื่องพี่ชายของแม่ ซึ่งไม่เคยคิดมาก่อนเลยในชีวิตว่าเค้าจะคิดแบบนั้น
วนลูปเป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆ
จุดประสงค์เราคือ ตอนนี้เรามีแฟนที่คบกันมาเกือบ 4 ปี และคิดว่าจะใช้ชีวิตด้วยกัน แต่ใจเราไม่อยากจะตั้งหลักที่เมืองแห่งนี้แล้ว อาชีพและเงินไม่ใช่ปัญหา ที่ๆเรามีอยู่ ณ เมืองแห่งนี้คือ เพื่อนรักสมัยมัธยมกลุ่มเดียว ไปมาหาสู่และคุยกันในไลน์ตลอด
ส่วนน้องสาวแม่ตอนนี้ก็มีปัญหาทางใจกันเรื่องเงินๆทองๆ ทำให้เราใจออกมากๆ เพราะต่อให้อยู่ที่นี่เราก็ไม่ได้มีใคร ไม่ต่างจากไปอยู่ที่อื่น
แต่ที่คิดหนักคือ พ่อแม่อายุเยอะแล้ว ถ้าเราไปก็กลัวเค้าจะเสียใจ แต่ให้อยู่ด้วยเราก็อยู่ไม่ได้ ถ้าอยู่ด้วยกัน มีหวังสักวันเราคงบ้าตายเอง จากหลายๆเหตุการณ์ที่ผ่านมา และยังเป็นปัญหาในเรื่องคนในจังหวัดด้วย เนื่องจากเราเป็นเพศที่ 3 เรากังวลว่าถ้าวันนึงเราสามารถหาวิธีที่จะมีลูกกับแฟนได้ เราต้องมาคอยตอบคำถามคนรู้จัก และอีกหลายอย่างหลายๆเรื่อง แต่เป็นการตัดสินใจที่ใหญ่มากในชีวิต ที่ผ่านมาตัดสินใจเองได้ตลอด เรื่องนี้อยากหาคนที่ปรึกษา เพราะกลัวเราจะพลาด เราจะคิดผิด ปีนี้เป็นปีที่เพื่อนๆทักเราตลอดว่าเราดูเจอแต่เรื่องเครียดๆยิ่งขึ้นไปอีกตลอดเลย และการงาน ของใช้ชอบเสียหาย ในโอกาสในด้านการพัฒนาชีวิต ทุกวันนี้นอนไม่ค่อยหลับ ชอบนอนดึกตื่นสาย เพราะตอนกลางวันได้ยินเสียงพ่อแม่แล้วเราจะค่อนข้างหลอนมาก กลางคืนเงียบสงบ เริ่มมีอาการ ปวดหัวเพราะความเครียด ปวดที่ซี่โครงแปลกๆ กล้ามเนื้อกระตุก
ตอนนี้หากใครเคยผ่านการตัดสินใจใหญ่ๆแบบนี้ช่วยแนะนำเราทีนะคะ
เรื่องเอาตัวรอด ความกลัว ตัดออกไปเลยคะ เราผ่านไปได้ทุกอย่าง
ตอนนี้หลักๆคืออยากใช้ชีวิตตามความฝัน อยากทำธุรกิจที่เรารัก มีลูกน้องดีๆ สร้างโอกาสให้คนรุ่นใหม่ๆและคนในชุมชน
แค่ส่วนเล็กของประเทศก็ยังดี มืดแปดด้านจริงๆ การลงหลักปักฐาน มันไม่ง่ายสำหรับเราเลย ตอนนี้ใจมันรู้สึกว่า
กลัวจะคิดผิด กลัวจะพลาด หรือต้องเสียใจในอะไรสักอย่าง เลยตัดสินใจไม่ได้เลยคะ หากมีคำแนะนำอะไรดีๆในการใช้ชีวิต
ช่วยแนะนำให้ทีนะคะ