สวัสดีครับ ผมมีเรื่องจะปรึกษาชาวพันทิปหน่อยครับ ผมเรียนอยู่มหาลัยแห่งนึง ตอนนี้ปี2แล้วครับ ผมอยู่หอในครับหอมอผมจะเเบ่งเป็นโซนๆแยกชาย-หญิงใช่ครับ เพื่อนผู้ชาย ตอนแรกกับคนนี้ผมสนิทพอสมควรน่ะครับ เรื่องมันเริ่มตอนแรกๆ เราว่าจะอยู่ด้วยกันเป็นเมทกันตอนปี3 อยู่กัน3คน ผมเลยชวนทั้ง3คนนี้ ไปกินอาหารกันข้างนอก คุยเรื่องหอพักไปด้วย กินแบบสนุกๆผู้ชายเลยครับ พอกลับหอ เพื่อนคนนึงสมมุตว่าชื่อ ดำ ดำนี่แหละครับสะกิดผมบอกว่าไปห้องมันหน่อยน่ะ ไปนั่งเล่นกัน ผมก็เออ ไหนๆก็ว่างขึ้นไปห้องมันหน่อย [หอดำเป็นทางผ่านของหอผมครับ] ผมก็ไปช่วงแรกๆ เที่ยงคืน-ตี1 ผมก็กลับหอตัวเองเเล้วครับ พักหลังๆมานี่ดำมันเริ่มชวนถี่ขึ้นๆ ชวนไปทานข้าวเย็นบ่อยๆ ช่วงแรกๆผมจะไปกับเพื่อนอีกกลุ่มนึง ไม่ได้ไปกับดำครับ พักหลังๆมานี่ ดำมันชวนไปกินข้าวบ่อยขึ้นๆ ถ้าวันไหนสมมุตว่าผมอิ่มเเล้วหรือกินมาเเล้ว ก็ต้องลงไปเป็นเพื่อนมัน แต่วันไหนที่ผมหิวมันก็ลงมาเป็นเพื่อนครับ
มีอยู่วันนึง มันทักมาว่า ลงมาหาหน่อย ขอไปหาที่หอได้ไหม ผมถามว่าทำไม มันก็บอกว่าน่ะๆ อยู่ล่างหอรอเเล้ว ผมก็เอ้า!! รีบลงไป เจอมันร้องไห้อยู่ ผมก็ตกใจว่าเกิดอะไรขึ้น มาแบบรองเท้าก็ไม่ใส่ ผมก็ถามมันว่าเป็นอะไร มันบอกมันมีปัญหากับที่บ้านอะไรประมาณนี้อะครับ ผมก็เออ ปลอบคนไม่เป็น มันบอกมันแค่อยากระบาย ผมเลยให้มันนั่งพูดๆไป อยู่มันขอขึ้นมาห้อง ใจผมก็บอกเออ มันเศร้าอยู่ให้มันมาอยู่ด้วยละกัน ผมก็เล่นมุขกากๆไป มันก็หัวเราะขึ้นมาบ้างระหว่างทางเดิน พอขึ้นมาบนห้องในหัวผมก็คิดละ เออ ทำไมมันไม่คุยกับเมทในห้องมัน มันมาหาผมทำไมว่ะ (เมทมันเรียนสาขาเดียวกับมันสนิทกันมากกว่าผมอีกถ้าคิดเพราะมันอยู่กันตั้งแต่ปี1เเล้ว] อยู่ๆมันก็บอกว่า ขออยู่ห้องผมแปปนึงน่ะ มันอยู่เเล้วสบายใจ ผมเลยให้มันอยู่จน ตี3-4อ่ะกว่ามันจะกลับแล้วหลังจากวันนั้น มันก็ขอมาห้องผมอีก มานั่งทำการบ้านทำงานของมันเงียบๆ อยู่ที่โต๊ะคอมผม ผมก็นอนเล่นมือถือไป จนดึกผมกำลังจะเคลิ้มๆหลับ มันก็กระโดดขึ้นมานอนบนเตียงผม บอกขอหลับแปปนีง มันบอกให้ผมปลุกมันเที่ยงคืนเพราะมีเรียนเช้า ผมก็ต้ิงถ่างตา รอจนเที่ยงคืนปลุกมัน พอปลุกละมันไม่ตื่น มันบอกหลับสบายดีขอนอนต่อหน่อย ผมเลยทักไปหาเมทมันครับ ว่าให้โทรเข้ามือถือมันหน่อย จะให้มันรับเเล้วสร้างสถานการณ์ว่าเรียกกลับห้องมันก็ไม่กลับ ก็เลยปล่อยๆไปครับ จนผมรู้สึกตัวอีกประมาณตี4-5 มันลุกกลับห้องมัน บางวันนี่ ชวนผมไปห้องแบบไม่มีเหตุผลมากครับ ให้ไปนั่งเฝ้ามันทำงานถ่างตาไม่หลับไม่นอน มันทำงานให้ผมเล่นเกมไปข้างๆมัน เออ ผมก็ไป เเล้วพอดึกเข้าผมก็ง่วงก็นอนเตียงมันนั้นแหละครีบ พอเช้ามันก็ปลุกผมไปกินข้าวปกติ ช่วงหลังผมเลยปฏิเสธมันบ้างละชวนไปดูหนังที่ห้องนั่นนี่ เยอะไปหมด เรื่องใกล้ชิดไม่ต้องพูดครับ นอนเตียง3.5ฟุต ด้วยกันนี่ก็ชิดพอมากเเล้วผู้ชาย2คน บางครั้งผมปวดหัวมันก็ซื้อยามาให้ฟรีๆ โดยที่ผมไม่ได้ขอคือแค่บ่นๆอ่ะ ไม่รู้ว่าปวดหัวเพราะอะไรมันก็ซื้อยามาให้ละ
คือ ผมแพ้พวกที่ดูแล ขี้ตื้อแบบนี้มากครับ ผมค่อนข้างอ่อนไหวกับการทำแบบนี้ของเพื่อนคนนี้มาก ทุกวันนี้ชีวิตของผมก็ดำเนินไปอบบนี้ทุกวันเลยครับ ไปห้องมัน มันมาห้องผม ไปกินข้าวทุกเย็น เอาจริงๆ ผมหวั่นไหวมากครับแต่พยายามห้ามความรู้สึกตัวเอง บางทีผมก็อึดอัด มันไม่รู้จักขอบเขตของเพิ่อน มันกำลังทำให้ผมรู้สึก แต่ผมก็ไม่แน่ใจความรู้สึกตัวเองเหมือนกันครับ หรือนี่เป็นสิ่งที่เพื่อนผู้ชายทั่วไปเค้าทำกัน.. บอกผมทีครับจะได้เลิกคิด เลิกหว้าวุ่น
เพื่อนชอบชวนไปห้องปฏิเสธยังไง กลัวความรู้สึกตัวเองเหมือนโดนให้ความหวัง
มีอยู่วันนึง มันทักมาว่า ลงมาหาหน่อย ขอไปหาที่หอได้ไหม ผมถามว่าทำไม มันก็บอกว่าน่ะๆ อยู่ล่างหอรอเเล้ว ผมก็เอ้า!! รีบลงไป เจอมันร้องไห้อยู่ ผมก็ตกใจว่าเกิดอะไรขึ้น มาแบบรองเท้าก็ไม่ใส่ ผมก็ถามมันว่าเป็นอะไร มันบอกมันมีปัญหากับที่บ้านอะไรประมาณนี้อะครับ ผมก็เออ ปลอบคนไม่เป็น มันบอกมันแค่อยากระบาย ผมเลยให้มันนั่งพูดๆไป อยู่มันขอขึ้นมาห้อง ใจผมก็บอกเออ มันเศร้าอยู่ให้มันมาอยู่ด้วยละกัน ผมก็เล่นมุขกากๆไป มันก็หัวเราะขึ้นมาบ้างระหว่างทางเดิน พอขึ้นมาบนห้องในหัวผมก็คิดละ เออ ทำไมมันไม่คุยกับเมทในห้องมัน มันมาหาผมทำไมว่ะ (เมทมันเรียนสาขาเดียวกับมันสนิทกันมากกว่าผมอีกถ้าคิดเพราะมันอยู่กันตั้งแต่ปี1เเล้ว] อยู่ๆมันก็บอกว่า ขออยู่ห้องผมแปปนึงน่ะ มันอยู่เเล้วสบายใจ ผมเลยให้มันอยู่จน ตี3-4อ่ะกว่ามันจะกลับแล้วหลังจากวันนั้น มันก็ขอมาห้องผมอีก มานั่งทำการบ้านทำงานของมันเงียบๆ อยู่ที่โต๊ะคอมผม ผมก็นอนเล่นมือถือไป จนดึกผมกำลังจะเคลิ้มๆหลับ มันก็กระโดดขึ้นมานอนบนเตียงผม บอกขอหลับแปปนีง มันบอกให้ผมปลุกมันเที่ยงคืนเพราะมีเรียนเช้า ผมก็ต้ิงถ่างตา รอจนเที่ยงคืนปลุกมัน พอปลุกละมันไม่ตื่น มันบอกหลับสบายดีขอนอนต่อหน่อย ผมเลยทักไปหาเมทมันครับ ว่าให้โทรเข้ามือถือมันหน่อย จะให้มันรับเเล้วสร้างสถานการณ์ว่าเรียกกลับห้องมันก็ไม่กลับ ก็เลยปล่อยๆไปครับ จนผมรู้สึกตัวอีกประมาณตี4-5 มันลุกกลับห้องมัน บางวันนี่ ชวนผมไปห้องแบบไม่มีเหตุผลมากครับ ให้ไปนั่งเฝ้ามันทำงานถ่างตาไม่หลับไม่นอน มันทำงานให้ผมเล่นเกมไปข้างๆมัน เออ ผมก็ไป เเล้วพอดึกเข้าผมก็ง่วงก็นอนเตียงมันนั้นแหละครีบ พอเช้ามันก็ปลุกผมไปกินข้าวปกติ ช่วงหลังผมเลยปฏิเสธมันบ้างละชวนไปดูหนังที่ห้องนั่นนี่ เยอะไปหมด เรื่องใกล้ชิดไม่ต้องพูดครับ นอนเตียง3.5ฟุต ด้วยกันนี่ก็ชิดพอมากเเล้วผู้ชาย2คน บางครั้งผมปวดหัวมันก็ซื้อยามาให้ฟรีๆ โดยที่ผมไม่ได้ขอคือแค่บ่นๆอ่ะ ไม่รู้ว่าปวดหัวเพราะอะไรมันก็ซื้อยามาให้ละ
คือ ผมแพ้พวกที่ดูแล ขี้ตื้อแบบนี้มากครับ ผมค่อนข้างอ่อนไหวกับการทำแบบนี้ของเพื่อนคนนี้มาก ทุกวันนี้ชีวิตของผมก็ดำเนินไปอบบนี้ทุกวันเลยครับ ไปห้องมัน มันมาห้องผม ไปกินข้าวทุกเย็น เอาจริงๆ ผมหวั่นไหวมากครับแต่พยายามห้ามความรู้สึกตัวเอง บางทีผมก็อึดอัด มันไม่รู้จักขอบเขตของเพิ่อน มันกำลังทำให้ผมรู้สึก แต่ผมก็ไม่แน่ใจความรู้สึกตัวเองเหมือนกันครับ หรือนี่เป็นสิ่งที่เพื่อนผู้ชายทั่วไปเค้าทำกัน.. บอกผมทีครับจะได้เลิกคิด เลิกหว้าวุ่น