คุณเคยเจอแฟนเก่าที่ไม่ได้เจอกันนาน
แต่ก็ยังคิดถึงเค้าอยู่ลึกๆมั้ย.
เรากับเค้าคนนี้ เจอกันก็ตอนปีหนึ่งคะ
เค้าเป็นคนหน้าตาดีระดับนึงเลย
ส่วนเราก็เป็นคนอวบนิดๆ หน้าธรรมดาๆ
เราเรียนห้องเดียวกัน เรียกง่ายๆคือ เพื่อน
เราเห็นเค้าครั้งแรกก็บอกเลยว่าชอบคะ 555
แต่ด้วยเค้าหน้าตาดี คนที่ชอบเค้าก็เยอะด้วย
แต่ละคนก็พูดได้ว่าสวยและน่ารักกว่าเรามาก
เลยไม่ได้หวังอะไรมากเป็นเพื่อนก็ดีแล้ว
แต่พอผ่านเทอม 1 ไปก็เริ่มมีอะไรแปลกๆ
เค้าชอบทักมาบ่อยปกติก็คุยแต่เรื่องงาน
แต่หลังๆก็ทักแบบว่า ทำไร กินข้าวยัง อยู่ไหน กับใคร
เวลาคุยกันเค้าจะมองตาเราแบบตั้งใจฟังมาก
เรามองตาเค้าแล้วแบบสติจะหลุดต้องรวบรวมสติ
คุยกับเค้าแต่ละทีเป็นอะไรที่ยากมาก
จนปี 2 เค้ามาบอกเราว่าเค้าชอบเรา
คือตอนนั้นเข้าใจเลยว่าโลกมันหยุดหมุนได้จริงๆ
เราเลยถามว่าทำไมถึงชอบเรา
เค้าบอกว่าเราไม่เหมือนใคร ตั้งแต่ตอนนั้นก็คบกัน
เพื่อนนี้แซวเป็นว่าเล่น ถามว่าทำได้ไง เราบอกว่าไม่รู้ 555
ตอนคบกันเป็นอะไรที่ดีมาก เค้าดูแลเราดี
พาไปวิ่ง พาไปกิน ช่วยเราทำงานวิชาที่เราไม่ถนัด
จำได้ว่าของชิ้นแรกที่เราให้เค้า คือกระเป๋าเป้ 555
เค้าให้รองเท้าเราซึ่งบอกเลยว่าใส่ทุกวัน
ตอนนั้นเป็นอะไรที่ดีมาก รักกันมาก
ถึงขั้นที่เค้าไปสักตัวย่อยชื่อเราข้างคอ คือ A
เรานี่บ่นเค้าไปหลายวันเลยว่าสักทำไม
คือเรากลัวเค้าจบไปแล้ว หางานไม่ได้
เค้าบอกว่าไม่เห็นเป็นไรมันทาปิดได้
เราก็ห่วงเค้าแหละแต่เค้าบอกอยากสัก
เพราะมันเป็นครั้งนึงในชีวิตเค้า
ไม่คิดว่าจะมีคนอย่างเค้ามาอยู่ข้างเรา
ช่วยเหลือเราทุกอย่าง ทะเลาะกันบ้าง
แต่ก็ยังไว้ใจกัน ซื่อสัตย์ต่อกัน
เป็นอย่างงี้มาเรื่อยๆ จนเราเรียนจบ
เราต่างคนต่างหางานซึ่งก็ได้คนล่ะที่
เวลาเจอกันก็น้อยลดเพราะงานของเค้ามันยุ่งมาก
แล้วก็เริ่มเกิดช่องว่างระหว่างเค้ากับเรา
เจอกันแต่ล่ะครั้งก็เริ่มพูดกันน้อยลง
ไลน์ส่งไปนานๆจะตอบ ตอนนั้นเริ่มคิดว่า
เค้ามีคนอื่นรึเปล่า เราเริ่มจะงอแงใส่เค้า
แหละบ้างทีเค้าก็จะตะคอกเราแบบไม่ได้ตั้งใจ
เค้าคงเครียดเรื่องงาน ทำให้เราทะเลาะกันมาก
และรุนแรงขึ้น ขาดความไว้ใจกัน
จนไปกันไม่รอด เราบอกเลิกเค้า
ตอนบอกเลิกเค้าไม่พูดอะไรออกมาเลย
เราแยกกับเค้าตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา
นอนร้องไห้ทุกวัน พอเช้าก็ไปทำงาน
กลับมาก็ร้องไห้เป็นอย่างงี้อยู่นาน
จนเริ่มทำใจได้ หันมาดูแลตัวเอง
แล้วพยายามลบเค้าออกจากความทรงจำ
แต่ก็ทำไม่ได้เค้ายังอยู่ภายในใจลึกๆของเรา
แต่ก็ไม่ได้กินไม่ได้นอนไม่หลับ ก็เริ่มดีขึ้น
ใช้ชีวิตปกติจนเวลาเลยผ่าน เกือบ 5 ปี
เรามีแฟนใหม่แล้วเค้าก็ดูแลเราดี ทุกๆอย่าง
ส่วนเค้าคนนั้นเราไม่ได้ไปส่องหรือติดต่ออะไรเลย
เราบล็อกเค้าหมดแทบจะไม่มีเค้าอยู่ในชีวิต
จนวันนึง เรากับแฟนก็ไปเที่ยวกันปกติ
แล้วกำลังจะกลับบ้านโดยขึ้น bts
เรายืนพึงข้างประตูด้านในแฟนเรายืนหันหน้าหาเรา
คุยกันไปสักพักเราก็เหลือบมองเห็นเค้าคนนั้น
ตอนนั้นตกใจมากแบบชะงักไปเลย
แต่เค้าไม่เห็นเราค่ะ อาจเพราะแฟนเรายืนบังอยู่
เรามองเค้านานมาก แฟนเราพูดไรไปเราก็เออๆออๆ
เค้าเปลี่ยนไปไม่มาก แค่มีหนวดขึ้น แค่นั้นเอง
เค้าใส่กางเกงยีนส์ รองเท้าผ้าใบ แล้วก็..
สะพายกระเป๋าที่เราเคยซื้อให้ สมัยตอนเรียน
แล้วที่คอเค้า เหมือนไปสักเพิ่มมา
จาก A เป็นคำว่า Apologize (ขอโทษ)
เรามองเค้าแบบน้ำตาคลอเลยค่ะ
แฟนเราถามว่าเป็นอะไร เราบอกว่าแสบตา
ทำไมเราถึงเป็นแบบนี้ก็ไม่รู้ ทั้งที่พามานานแล้ว
ทำไมต้องรู้สึกอะไรแบบนั้นด้วย
ผ่านไป 3 ป้ายเค้าก็ลงไป เราก็มองตาม
จากป้ายที่เค้าลงมาถึงป้ายเรา
เราเงียบเลยค่ะ แฟนถามว่าไม่สบายรึเปล่า
เราก็บอกปวดหัวนิดหน่อย
จนตอนหลังเราก็เล่าก็ให้แฟนฟัง
เค้าก็บอกว่าเค้าเข้าใจเรา
ส่วนเค้าคนนั้นแค่อยากจะถามว่า
สบายดีมั้ย ที่ผ่านมาเป็นยังไงบ้าง
รองเท้าที่แกซื้อให้เรา เรายังเก็บไว้อยู่นะ
ตั้งแต่วันนั้นมา เราก็ไม่ได้ใส่มันอีกเลย
เพราะเรากลัวมันจะเก่า มันจะพัง
แค่อยากจะขอบคุณทุกอย่างที่ทำให้
มันก็จริงที่แกเคยบอกว่า "ไม่มีหรอกตลอดไปน่ะ"
แต่แกยังอยู่ในความทรงจำเราตลอดนะ
หวังว่าเราจะได้เจอกันอีกนะ
แล้วเรื่องราวของคุณเป็นแบบไหนค่ะ
เจอแฟนเก่าที่ไม่ได้เจอ 5 ปี
แต่ก็ยังคิดถึงเค้าอยู่ลึกๆมั้ย.
เรากับเค้าคนนี้ เจอกันก็ตอนปีหนึ่งคะ
เค้าเป็นคนหน้าตาดีระดับนึงเลย
ส่วนเราก็เป็นคนอวบนิดๆ หน้าธรรมดาๆ
เราเรียนห้องเดียวกัน เรียกง่ายๆคือ เพื่อน
เราเห็นเค้าครั้งแรกก็บอกเลยว่าชอบคะ 555
แต่ด้วยเค้าหน้าตาดี คนที่ชอบเค้าก็เยอะด้วย
แต่ละคนก็พูดได้ว่าสวยและน่ารักกว่าเรามาก
เลยไม่ได้หวังอะไรมากเป็นเพื่อนก็ดีแล้ว
แต่พอผ่านเทอม 1 ไปก็เริ่มมีอะไรแปลกๆ
เค้าชอบทักมาบ่อยปกติก็คุยแต่เรื่องงาน
แต่หลังๆก็ทักแบบว่า ทำไร กินข้าวยัง อยู่ไหน กับใคร
เวลาคุยกันเค้าจะมองตาเราแบบตั้งใจฟังมาก
เรามองตาเค้าแล้วแบบสติจะหลุดต้องรวบรวมสติ
คุยกับเค้าแต่ละทีเป็นอะไรที่ยากมาก
จนปี 2 เค้ามาบอกเราว่าเค้าชอบเรา
คือตอนนั้นเข้าใจเลยว่าโลกมันหยุดหมุนได้จริงๆ
เราเลยถามว่าทำไมถึงชอบเรา
เค้าบอกว่าเราไม่เหมือนใคร ตั้งแต่ตอนนั้นก็คบกัน
เพื่อนนี้แซวเป็นว่าเล่น ถามว่าทำได้ไง เราบอกว่าไม่รู้ 555
ตอนคบกันเป็นอะไรที่ดีมาก เค้าดูแลเราดี
พาไปวิ่ง พาไปกิน ช่วยเราทำงานวิชาที่เราไม่ถนัด
จำได้ว่าของชิ้นแรกที่เราให้เค้า คือกระเป๋าเป้ 555
เค้าให้รองเท้าเราซึ่งบอกเลยว่าใส่ทุกวัน
ตอนนั้นเป็นอะไรที่ดีมาก รักกันมาก
ถึงขั้นที่เค้าไปสักตัวย่อยชื่อเราข้างคอ คือ A
เรานี่บ่นเค้าไปหลายวันเลยว่าสักทำไม
คือเรากลัวเค้าจบไปแล้ว หางานไม่ได้
เค้าบอกว่าไม่เห็นเป็นไรมันทาปิดได้
เราก็ห่วงเค้าแหละแต่เค้าบอกอยากสัก
เพราะมันเป็นครั้งนึงในชีวิตเค้า
ไม่คิดว่าจะมีคนอย่างเค้ามาอยู่ข้างเรา
ช่วยเหลือเราทุกอย่าง ทะเลาะกันบ้าง
แต่ก็ยังไว้ใจกัน ซื่อสัตย์ต่อกัน
เป็นอย่างงี้มาเรื่อยๆ จนเราเรียนจบ
เราต่างคนต่างหางานซึ่งก็ได้คนล่ะที่
เวลาเจอกันก็น้อยลดเพราะงานของเค้ามันยุ่งมาก
แล้วก็เริ่มเกิดช่องว่างระหว่างเค้ากับเรา
เจอกันแต่ล่ะครั้งก็เริ่มพูดกันน้อยลง
ไลน์ส่งไปนานๆจะตอบ ตอนนั้นเริ่มคิดว่า
เค้ามีคนอื่นรึเปล่า เราเริ่มจะงอแงใส่เค้า
แหละบ้างทีเค้าก็จะตะคอกเราแบบไม่ได้ตั้งใจ
เค้าคงเครียดเรื่องงาน ทำให้เราทะเลาะกันมาก
และรุนแรงขึ้น ขาดความไว้ใจกัน
จนไปกันไม่รอด เราบอกเลิกเค้า
ตอนบอกเลิกเค้าไม่พูดอะไรออกมาเลย
เราแยกกับเค้าตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา
นอนร้องไห้ทุกวัน พอเช้าก็ไปทำงาน
กลับมาก็ร้องไห้เป็นอย่างงี้อยู่นาน
จนเริ่มทำใจได้ หันมาดูแลตัวเอง
แล้วพยายามลบเค้าออกจากความทรงจำ
แต่ก็ทำไม่ได้เค้ายังอยู่ภายในใจลึกๆของเรา
แต่ก็ไม่ได้กินไม่ได้นอนไม่หลับ ก็เริ่มดีขึ้น
ใช้ชีวิตปกติจนเวลาเลยผ่าน เกือบ 5 ปี
เรามีแฟนใหม่แล้วเค้าก็ดูแลเราดี ทุกๆอย่าง
ส่วนเค้าคนนั้นเราไม่ได้ไปส่องหรือติดต่ออะไรเลย
เราบล็อกเค้าหมดแทบจะไม่มีเค้าอยู่ในชีวิต
จนวันนึง เรากับแฟนก็ไปเที่ยวกันปกติ
แล้วกำลังจะกลับบ้านโดยขึ้น bts
เรายืนพึงข้างประตูด้านในแฟนเรายืนหันหน้าหาเรา
คุยกันไปสักพักเราก็เหลือบมองเห็นเค้าคนนั้น
ตอนนั้นตกใจมากแบบชะงักไปเลย
แต่เค้าไม่เห็นเราค่ะ อาจเพราะแฟนเรายืนบังอยู่
เรามองเค้านานมาก แฟนเราพูดไรไปเราก็เออๆออๆ
เค้าเปลี่ยนไปไม่มาก แค่มีหนวดขึ้น แค่นั้นเอง
เค้าใส่กางเกงยีนส์ รองเท้าผ้าใบ แล้วก็..
สะพายกระเป๋าที่เราเคยซื้อให้ สมัยตอนเรียน
แล้วที่คอเค้า เหมือนไปสักเพิ่มมา
จาก A เป็นคำว่า Apologize (ขอโทษ)
เรามองเค้าแบบน้ำตาคลอเลยค่ะ
แฟนเราถามว่าเป็นอะไร เราบอกว่าแสบตา
ทำไมเราถึงเป็นแบบนี้ก็ไม่รู้ ทั้งที่พามานานแล้ว
ทำไมต้องรู้สึกอะไรแบบนั้นด้วย
ผ่านไป 3 ป้ายเค้าก็ลงไป เราก็มองตาม
จากป้ายที่เค้าลงมาถึงป้ายเรา
เราเงียบเลยค่ะ แฟนถามว่าไม่สบายรึเปล่า
เราก็บอกปวดหัวนิดหน่อย
จนตอนหลังเราก็เล่าก็ให้แฟนฟัง
เค้าก็บอกว่าเค้าเข้าใจเรา
ส่วนเค้าคนนั้นแค่อยากจะถามว่า
สบายดีมั้ย ที่ผ่านมาเป็นยังไงบ้าง
รองเท้าที่แกซื้อให้เรา เรายังเก็บไว้อยู่นะ
ตั้งแต่วันนั้นมา เราก็ไม่ได้ใส่มันอีกเลย
เพราะเรากลัวมันจะเก่า มันจะพัง
แค่อยากจะขอบคุณทุกอย่างที่ทำให้
มันก็จริงที่แกเคยบอกว่า "ไม่มีหรอกตลอดไปน่ะ"
แต่แกยังอยู่ในความทรงจำเราตลอดนะ
หวังว่าเราจะได้เจอกันอีกนะ
แล้วเรื่องราวของคุณเป็นแบบไหนค่ะ