ในสังคมศาสนาพุทธเราเรียนรู้กันมาตั้งแต่จำความได้ว่าลูกที่ดีต้องปฏิบัติตนย่างไรกับผู้ให้กำเนิด พ่อแม่คือพระเจ้าองค์แรก เราควรรัก เคารพ เชื่อฟังพ่อแม่ ตอบแทนบุญคุณ ดูแลท่านจนกว่าจะถึงวาระสุดท้ายของท่าน ซึ่งเป็นคำสอนที่สุดประเสริฐที่สุด.. แต่เรามีคำถามอยากถามในมุมกลับกัน ถ้าหากพ่อหรือแม่ผู้ให้กำเนิดชีวิตเราไม่เคยดูแลรับผิดชอบ"ลูก"ที่ตนให้กำเนิดมาเลย ไม่เคยส่งเสียเลี้ยงดู มาดูแล หรือติดต่อถามสารทุกข์สุกดิบทั้งๆที่ตัวเองก็มีฐานะเพรียบพร้อมทุกอย่างไม่ได้ขัดสนในสิ่งในเลย อย่างนี้มีศีลข้อใดในศาสนากล่าวโทษคนพวกนี้บ้าง เคยได้ยินเขาพูดว่าจะดีจะเลวอย่างไรก็เป็นพ่อผู้ให้ชีวิต ก็ถูก แต่ถ้าการให้ชีวิตมาแล้วทอดทิ้งไม่มีตราบาปใดๆเลยหรือ หรือการให้ชีวิตนั้นจะมาจากความตั้งใจ อุบัติเหตุ หรือแค่ามารมณ์ ลูกอกตัญญูผู้คนตราหน้ามากมาย พ่อหรือแม่ไม่รับผิดชอบในหน้าที่ของพ่อแม่หล่ะสมควรตราหน้าหรือบาปอย่างไร???
มีศีลข้อไหนผิดในความเป็นพ่อที่ไม่รับผิดชอบ?