ผมต้องขอออกตัวก่อนว่าผมเป็นผู้ชายพันล้านล้าน%นะครับ ใช้ชีวิตเยี่ยงผู้ชายออกจะเพลบอยด้วยซ้ำ
✌🏻เนื่องจากแผนกผมได้มีโอกาสรับพี่คนนึงเข้ามาร่วมทีมพี่คนนี้เป็นเกย์ครับ หล่อกึ่งๆไปทางโครงหน้าสวย ฐานะการเงินและการศึกษารวมถึงนิสัยดีมาก อีกทั้งยังโสด ตอนแรกผมก็ไม่เข้าใจพี่เค้านะครับว่าคนบ้าอะไรโปรไฟล์ดีขนาดนี้จะยังคงความโสดได้
✌🏻จนผ่านไปได้ซักเดือนกว่าๆ หัวหน้าแผนกเกิดนโยบายกระชับมิตรสำหรับคนในทีมโดยการให้สลับบัดดี้การทำงานขึ้นซึ่งแน่นอนผมจับฮลากได้พี่คนนี้ เมื่อเราต้องมาเป็นบัดดี้กันเราต้องใช้ชีวิตและเวลาทำงานมากขึ้นสิ่งที่ผมรู้สึกได้จากพี่คนนี้คือพลังงานด้านบวก ทัศนคติที่ดี นิสัยที่โครตอ่อนโยน ใจเย็นและพูดจาเพราะมากครับ ไม่พูดคำหยาบเลย ผมเคยแอบคิดว่าถ้าไอ้พี่คนนี้มันเป็นผู้หญิงผมจับทำเมียละนะ คนบ้าอะไรจะเพียบพร้อมไปซะทุกอย่าง จนเราใช้เวลาร่วมกันมากขึ้นพี่เค้าด้วยความที่อายุมากกว่าผม 5ปี พี่เค้าจะคอยเทคแคร์ดูแลให้คำแนะนำดีๆกับผมเสมอมา คอยเป็นห่วงเป็นใยทั้งตัวผมและครอบครัวอยู่บ่อยๆ จนความรู้สึกที่ไม่คิดว่าจะเกิดก็ดันเกิด ผมรู้สึกดีกับพี่เค้าครับ ผมเริ่มไม่ชอบที่พี่เค้าคุยกับลูกค้าผู้ชายอย่างมีอรรถรสแต่ผมก็พยายามสะกดความรู้สึกแบบนี้มาโดยตลอด แต่นับวันมันก็จะเพิ่มขึ้นๆ จนผมเกือบที่จะเผลอบอกชอบพี่เค้าไป ขณะนั้นผมก็เริ่มทราบแล้วว่าพี่คนนี้แอบมีใจให้ผมแต่เราทั้งสองคนก็ใช้ชีวิตตามปกติบนความคลุมเครือ จนถึงวันเกิดผมพี่เค้าซื้อน้ำหอมแบรนด์ดังราคาแพงมากให้ผม ถึงผมจะไม่ค่อยใช้น้ำหอมแต่ผมก็รู้สึกดีมากครับ และในวันนั้นเองพี่คนนี้บอกชอบผม!!!!
✌🏻วินาทีนั้นเมื่อทราบผมยอมรับว่ารู้สึกดีมาก แต่อีกใจผมก็โครตกลัว ลังเล และอาย ผมสับสนว่าความรู้สึกของผมมันคืออะไร ผมรับตัวเองไม่ได้ที่จะต้องเป็นเกย์ แล้วแก๊งเพื่อนผม ครอบครัวผม และหน้าที่การงานและสังคมผมล่ะผมจะทำไง ผมเลยตอบพี่เค้าไปว่าผมให้ความรู้สึกตามที่พี่ต้องการไม่ได้ครับ พี่เค้าจึงตอบมาว่า “เค้าไม่ต้องการอะไรจากผม เค้าต้องการให้ผมเป็นผู้รับที่ดีพอแล้วอย่าคิดมากในความรู้สึกพี่ ทุกอย่างยังคงเป็นไปตามปกติ” ประโยคนี้ผมยอมรับว่าผมเศร้ามากครับ ถึงปากผมจะบอกพี่เค้าว่าผมให้อะไรเค้าไม่ได้ แต่ความรู้สึกผมมันเหมือนจะสวนทางกันกับคำพูดตัวเอง จนผมคิดว่าวิธีเดียวที่จะหยุดทุกอย่างได้ในความคิดผม ณ ตอนนั้นคือทำเลว พูดเลวๆกับพี่ให้เสียความรู้สึกให้มากที่สุดเพื่อให้พี่เค้าถอยห่างจากผมไปเอง โดยการที่ผมต่อว่าพี่เค้าว่าเลิกพูดจาดีๆกับผม เลิกให้อะไรผมได้แล้วผมอึดอัดผมบอกแล้วไงว่าผมไม่สามารถจะใก้อะไรพี่ได้
✌🏻พี่เค้าตอบผมว่าที่ทำไปเพราะเต็มใจ ที่ผ่านมาเค้าไม่เคยเรียกร้องอะไรจากผม ไม่เคยบอกใครว่าชอบผม เค้ายืนในพื้นที่ๆเค้าคิดว่าปลอดภัยและไม่เป็นอันตรายอยู่ในความเหมาะสม แต่วันนี้ผมดันเข้ามาในที่ๆเค้าคิดว่าปลอดภัยและขยี้ความรู้สึกเค้าอย่างไม่มีชิ้นดี แล้วใครกันแน่ที่ต้องอึดอัด ดังนั้นพี่จะชดใช้ความรู้สึกนี้ให้”
✌🏻ผมรู้สึกผิด และเศร้ามากครับ ผมหาทางออกกับความสับสนในความรู้สึกตัวเองไม่ได้เลย หลังจากนั้น 2ชั่วโมง คนในแผนกต่างพากันตกใจที่พี่คนนี้ยื่นใบลาออกและหายไปจากบริษัททันที ผมควรทำยังไงดีครับกับพี่คนนี้ ผมรู้สึกขาดเค้าไม่ได้ แต่ในอีกมุมผมก็รั้งเค้าไม่ได้ ผมบอกใครในแผนกไม่ได้เลย ตอนนี้ได้แต่แอบส่องความเคลื่อนไหวเค้าในเฟสบุ๊คเท่านั้น
ผมควรทำอย่างไรดีครับ
จะแก้ปัญหาอย่างไรเมื่อดันหลงรักเกย์
✌🏻เนื่องจากแผนกผมได้มีโอกาสรับพี่คนนึงเข้ามาร่วมทีมพี่คนนี้เป็นเกย์ครับ หล่อกึ่งๆไปทางโครงหน้าสวย ฐานะการเงินและการศึกษารวมถึงนิสัยดีมาก อีกทั้งยังโสด ตอนแรกผมก็ไม่เข้าใจพี่เค้านะครับว่าคนบ้าอะไรโปรไฟล์ดีขนาดนี้จะยังคงความโสดได้
✌🏻จนผ่านไปได้ซักเดือนกว่าๆ หัวหน้าแผนกเกิดนโยบายกระชับมิตรสำหรับคนในทีมโดยการให้สลับบัดดี้การทำงานขึ้นซึ่งแน่นอนผมจับฮลากได้พี่คนนี้ เมื่อเราต้องมาเป็นบัดดี้กันเราต้องใช้ชีวิตและเวลาทำงานมากขึ้นสิ่งที่ผมรู้สึกได้จากพี่คนนี้คือพลังงานด้านบวก ทัศนคติที่ดี นิสัยที่โครตอ่อนโยน ใจเย็นและพูดจาเพราะมากครับ ไม่พูดคำหยาบเลย ผมเคยแอบคิดว่าถ้าไอ้พี่คนนี้มันเป็นผู้หญิงผมจับทำเมียละนะ คนบ้าอะไรจะเพียบพร้อมไปซะทุกอย่าง จนเราใช้เวลาร่วมกันมากขึ้นพี่เค้าด้วยความที่อายุมากกว่าผม 5ปี พี่เค้าจะคอยเทคแคร์ดูแลให้คำแนะนำดีๆกับผมเสมอมา คอยเป็นห่วงเป็นใยทั้งตัวผมและครอบครัวอยู่บ่อยๆ จนความรู้สึกที่ไม่คิดว่าจะเกิดก็ดันเกิด ผมรู้สึกดีกับพี่เค้าครับ ผมเริ่มไม่ชอบที่พี่เค้าคุยกับลูกค้าผู้ชายอย่างมีอรรถรสแต่ผมก็พยายามสะกดความรู้สึกแบบนี้มาโดยตลอด แต่นับวันมันก็จะเพิ่มขึ้นๆ จนผมเกือบที่จะเผลอบอกชอบพี่เค้าไป ขณะนั้นผมก็เริ่มทราบแล้วว่าพี่คนนี้แอบมีใจให้ผมแต่เราทั้งสองคนก็ใช้ชีวิตตามปกติบนความคลุมเครือ จนถึงวันเกิดผมพี่เค้าซื้อน้ำหอมแบรนด์ดังราคาแพงมากให้ผม ถึงผมจะไม่ค่อยใช้น้ำหอมแต่ผมก็รู้สึกดีมากครับ และในวันนั้นเองพี่คนนี้บอกชอบผม!!!!
✌🏻วินาทีนั้นเมื่อทราบผมยอมรับว่ารู้สึกดีมาก แต่อีกใจผมก็โครตกลัว ลังเล และอาย ผมสับสนว่าความรู้สึกของผมมันคืออะไร ผมรับตัวเองไม่ได้ที่จะต้องเป็นเกย์ แล้วแก๊งเพื่อนผม ครอบครัวผม และหน้าที่การงานและสังคมผมล่ะผมจะทำไง ผมเลยตอบพี่เค้าไปว่าผมให้ความรู้สึกตามที่พี่ต้องการไม่ได้ครับ พี่เค้าจึงตอบมาว่า “เค้าไม่ต้องการอะไรจากผม เค้าต้องการให้ผมเป็นผู้รับที่ดีพอแล้วอย่าคิดมากในความรู้สึกพี่ ทุกอย่างยังคงเป็นไปตามปกติ” ประโยคนี้ผมยอมรับว่าผมเศร้ามากครับ ถึงปากผมจะบอกพี่เค้าว่าผมให้อะไรเค้าไม่ได้ แต่ความรู้สึกผมมันเหมือนจะสวนทางกันกับคำพูดตัวเอง จนผมคิดว่าวิธีเดียวที่จะหยุดทุกอย่างได้ในความคิดผม ณ ตอนนั้นคือทำเลว พูดเลวๆกับพี่ให้เสียความรู้สึกให้มากที่สุดเพื่อให้พี่เค้าถอยห่างจากผมไปเอง โดยการที่ผมต่อว่าพี่เค้าว่าเลิกพูดจาดีๆกับผม เลิกให้อะไรผมได้แล้วผมอึดอัดผมบอกแล้วไงว่าผมไม่สามารถจะใก้อะไรพี่ได้
✌🏻พี่เค้าตอบผมว่าที่ทำไปเพราะเต็มใจ ที่ผ่านมาเค้าไม่เคยเรียกร้องอะไรจากผม ไม่เคยบอกใครว่าชอบผม เค้ายืนในพื้นที่ๆเค้าคิดว่าปลอดภัยและไม่เป็นอันตรายอยู่ในความเหมาะสม แต่วันนี้ผมดันเข้ามาในที่ๆเค้าคิดว่าปลอดภัยและขยี้ความรู้สึกเค้าอย่างไม่มีชิ้นดี แล้วใครกันแน่ที่ต้องอึดอัด ดังนั้นพี่จะชดใช้ความรู้สึกนี้ให้”
✌🏻ผมรู้สึกผิด และเศร้ามากครับ ผมหาทางออกกับความสับสนในความรู้สึกตัวเองไม่ได้เลย หลังจากนั้น 2ชั่วโมง คนในแผนกต่างพากันตกใจที่พี่คนนี้ยื่นใบลาออกและหายไปจากบริษัททันที ผมควรทำยังไงดีครับกับพี่คนนี้ ผมรู้สึกขาดเค้าไม่ได้ แต่ในอีกมุมผมก็รั้งเค้าไม่ได้ ผมบอกใครในแผนกไม่ได้เลย ตอนนี้ได้แต่แอบส่องความเคลื่อนไหวเค้าในเฟสบุ๊คเท่านั้น
ผมควรทำอย่างไรดีครับ