เขาหมดใจหรือเรารู้สึกไปเอง!!

เราคบกับผู้หญิงคนหนึ่ง เธอเป็นเพื่อนร่วมห้องของเรา (เราเป็นผู้หญิงนะ)เพื่อนร่วมห้องเทอมที่แล้วอ่ะ แต่เทอมนี้ไม่รู้จะได้อยู่ห้องเดียวกันรึเปล่า..
ตอนแรกเราชอบเพื่อนผู้หญิงอีกคน แต่เราอกหักแล้วแหละเพราะเพื่อนคนนั้นมีแฟนไปแล้ว แล้วเราก็เลยคิดว่าอยู่กับตัวเองดีกว่า  ที่จริงเราก็มองๆเธออยู่นานแล้วมองก่อนที่เราจะชอบเพื่อนคนนั้นอีก!! พอเราเลิกชอบเพื่อนคนนั้นเราก็มองๆเธอไว้อีกว่าจะชอบดีมั้ยแต่ก็ห้ามตัวเองไว้ จนวันนึงเธอก็ได้เดินเข้ามา วันแรกที่เธอทักมาเราดีใจมากและมันก็เป็นข้อความที่ทำให้เราคิดเข้าข้างตัวเอง แล้วเราก็คุยกันมาเรื่อยๆ จะถึงเดือนนี่แหละ เราเป็นฝ่ายขอคบละก็โอเคเธอตกลง เธอบอกกับเราว่า "เค้าเบื่อคนง่ายนะ เค้ากลัวว่าวันนึงเค้าจะเบื่อตัวเอง" ใช่ตอนนั้นก็ยังไม่ได้คิดอะไร เราก็แค่พาวนาว่าอย่าให้ตอนนั้นมาถึง เราพยายามทำทุกอย่าง จนกระทั่งมันเริ่มมาถึงวันที่เราสองคนคุยกันน้อยลง.... เราทักไปเธอก็ตอบห้วนๆ เราพิมพ์สองสามประโยค เธอตอบมาแค่คำเดียว!! มันรู้สึกได้เลยว่าเธอเปลี่ยนไป ใช่ และตอนนี้เราเป็นโรคซึมเศร้า เรามีอาการมาตั้งแต่ก่อนจะได้คุยกับเธอแล้ว!! แล้วมาวันนึงเธอก็โพสต์คิดถึงใครไม่รู้ซึ่งเราไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร เขาดูสนิทสนมกับเธอมาก เธอบอกว่าเป็นเพื่อน ใช่เราเชื่อ เธอบอกเล่นเกมด้วยกัน เราอยากบอกว่า มันเปราะบางมากเลยนะ!! แค่มีอะไรมากระทบจิตใจนิดหน่อยก็เซถลาลงคลองละอ่ะ เราอยากบอกเธอนะว่าเรารักเธอมาก!! ไม่อยากให้ความรู้สึกดีๆมันหายไป แต่เราเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าเราจะรักษาความรู้สึกนี้ไว้ได้อีกนานแค่ไหน...เราเหนื่อย!! เหนื่อยที่ต้องพยายาม เหนื่อยที่ต้องเก็บความรู้สึก เหนื่อยที่ต้องทำเป็นเหมือนไม่มีอะไร เหนื่อยที่เธอไม่สนใจ เราอยากหายไปจากตรงนี้ เราเคยบอกเธอว่า"เราจะไม่ไปไหนถ้าอีกฝ่ายไม่ขอ!!" ใช่เราไปไหนไม่ได้ เราไม่รู้ว่าต้องทำยังไงให้มันกลับมาเหมือนเดิม เหมือนวันแรกที่เรารักกัน..
#แค่ขอระบายเก็บไว้ไม่ไหวแล้ว