ละครบุพเพสันนิวาสที่ฉายอยู่ตอนนี้  มีสิ่งหนึ่งที่เราชื่นชมมาก  และอยากพูดถึงสักหน่อย  คือความเป็นสุภาพบุรุษของพระเอก   เราชอบที่พระเอกไม่แสดงการหึงหวงด้วยการใช้อารมณ์(มีหลุดปากไปบ้าง น้อยมาก)  มีความพยายามจะเก็บความไม่พอใจหรืออารมณ์โมโห   ตอนที่ประทับใจคือ ตอนที่การะเกด วิจารณ์ว่าไม่เห็นพระเอกทำงานอะไรแค่นั่งดื่มเหล้า   ถึงสีหน้าพระเอกจะโมโหมากแต่ก็เก็บความโกรธไว้  ไม่มีการตบจูบ  ไม่มีการขืนใจคนที่อ่อนแอ่กว่า
      สิ่งหนึ่งในสังคมตอนนี้  ที่มีแต่ความรุนแรง  การทำร้ายกันเพราะคำว่า "รัก"  หึงหวง  ทำร้ายร่างกายกัน   เราดีใจที่บุพเพสันนิวาส  เป็นละครน้ำดี  ที่ไม่สนับสนุนการใช้ความรุนแรง  เป็นตัวอย่างว่า ผู้ชายที่ผู้หญิงหลงรัก  กรี๊ดกันทั่วบ้านทั่งเมือง  เป็นสุภาพบุรุษ  และไม่ใช้อารมณ์มาระบายกับใคร   (ถ้าอ่านในหนังสือ  จะมีหลายตอนที่พระเอกจัดการอารมณ์ได้ดีมาก  ไม่ว่านางเอกจะ กวน หรือแกล้งให้หึง อย่างไร  และทำให้นางเอกประทับใจมาก  ในความเป็นคนมีอารมณ์มั่นคง  อีคิวสูงของพระเอก  ซึ่งในหนังสือจะ "ฟิน" และสนุกมาก  ใครยังไม่อ่านอยากให้ลองหาอ่านดู)