ตามหัวข้อเลยค่ะ ตอนนี้เราอึดอัดมาก อยากขอความคิดเห็นจากเพื่อนๆ เรื่องอาจจะยาวไปหน่อยนะค่ะแต่จะเล่าให้ฟังคร่าวๆ ถ้าใครที่อ่านจบต้องขอบคุณจริงๆค่ะ
เรื่องมีอยู่ว่า เราท้องก่อนแต่งค่ะ ทางครอบครัวแฟนเค้ารับรู้และพร้อมที่จะรับผิดชอบ แต่ครอบครัวเรารู้ตอนที่เราท้องได้ 5 เดือน ทุกคนรู้หมดยกเว้นพ่อคนเดียวเพราะแม่ไม่ให้บอกพ่อ ด้วยเหตุผลที่ว่า กลัวพ่อเสียใจ กลัวพ่อรับไม่ได้ เพราะพ่อเป็นคนอารมณ์ร้อน ขี้โวยวาย นี่คือเหตุผลที่แม่ปิดบังพ่อมาตลอด ระหว่างที่เราท้องเราก็อยู่บ้านนะค่ะแต่พ่อก็ยังไม่รู้ จนท้องได้ 8 เดือน ท้องเริ่มใหญ่ แม่เลยให้ไปอยู่บ้านแฟนเพราะเหตุผลเดิมคือกลัวพ่อรู้ระหว่างที่เราอยู่บ้านแฟนเราและแม่ก็จะโกหกพ่อว่าเราไปทำงานที่ต่างจังหวัดค่ะ จนเราคลอดวันที่เราคลอดเป็นวันที่หมอนัดแม่พอดีแม่ก็แอบมาหาเรามานั่งกับเราอยู่หน้าห้องคลอดไม่นานพ่อก็โทรมาว่าหาหมอเสร็จหรือยังจะไปรับ แม่ก็บอกว่าเสร็จแล้วแม่จึงรีบกลับเพราะไม่อยากให้พ่อสงสัย นาทีนั้นเหมือนเราตัวคนเดียวเลยค่ะ ทั้งๆที่มีครอบครัวแฟนอยู่ด้วยก็ตามแต่มันก้ไม่โอเคเท่ากับอยู่กับครอบครัวตัวเอง จนเราคลอดเสร็จแม่ก็ไม่ได้มาดูเรามาดูหลานเลยด้วยเหตุผลเดิม เราอยู่แบบนั้นไปเรื่อยๆโดยที่หลายไม่เคยเจอตายายเลย จนลูกได้ 2 ขวบ เราทะเลาะแฟนค่ะเราจึงตัดสินใจจะไปทำงานที่ต่างจังหวัด แฟนบอกให้กลับมาไม่งั้นจะโทรบอกพ่อ เราก็ไม่กลับค่ะ และแฟนก็โทรบอกพ่อว่าเรามีลูกได้ 2 ขวบแล้ว นาทีที่พ่อรู้พ่อก็ให้แม่โทรหาเราว่าให้เอารถไปคืน แล้วไม่ต้องเข้าบ้าน เราก็ให้พี่ชายเอารถไปคืนพ่อ แล้วเราก็กลับไปอยู่บ้านแฟน เราวันนึงเราก็โทรหาแม่ค่ะ แม่บอกว่าพ่อกับแม่คิดถึงอยากให้กลับบ้านเราจึงตัดสินใจกลับบ้านไปหาพ่อแม่ไปกราบขอโทษแต่ไปคนเดียวนะค่ะ เพราะแม่ไม่ชอบแฟนพ่อก็ให้อภัยแต่มีข้อแม้ว่า!!!! ห้ามติดต่อ ห้ามไปหาลูก ให้ตัดขาดลูกไปเลย ขนาดคนอื่นเค้ายังทิ้งได้ นี่คือคำพูดของพ่อเรา เราเสียใจมากแต่ก็พูดอะไรไม่ได้ค่ะ เราก็อยู่บ้านแอบไปหาลูกบ้างโดยโกหกว่าไปกับเพื่อน ทำงาน นู่นนี่นั่น แต่เราไม่รู้เลยว่าพ่อระแวงเราจับผิดเราแม้กระทั่งจดไมล์รถไว้เลยว่าวันนึงเราขับรถกี่โล มีอยู่วันนึงเราแอบไปหาลูกค่ะพ่อเราจับได้เพราะไปดูไมล์รถที่นี่ทะเลาะกันยกใหญ่เลยค่ะบอกให้เราเลือกว่าจะเลือกใครระหว่างพ่อแม่กับมัน!!! ถ้าเลือกมันก็ออกจากบ้านไปโดยที่ห้ามเราอะไรไปเด็ดขาด หรือไม่ก็ให้มัน (แฟนเรา) หาเงินสองแสนมาให้แล้วก้ไปอยู่ด้วยกัน แต่ฐานะทางบ้านแฟนเค้าไม่ได้รวยค่ะแฟนหาเงินเลี้ยงลูกคนเดียวพ่อแม่เค้าก็กู้หนี้ยืมสินมาทำบ้านเพื่อให้หลานมีบ้านดีๆอยู่ เราก็บอกพ่อไปว่าเค้าไม่มีถึงขนาดนั้นหรอกระยะเวลาแค่เดือนเดียวเค้าหาไม่ได้ถึงขนาดนั้นหรอก พ่อก็ว่าไม่มีก็ต้องมีไม่งั้นก็ต้องตัดขาดจากมัน เราก็มาคุยกับแฟนนะค่ะแฟนก็บอกว่ากู้ได้ แต่เราก็ต้องมานั่งใช้หนี้ทีหลัง พ่อแม่ต้องการแบบนั้นจริงๆหรอ แฟนก็บอกกับเราว่าตอนนี้กำลังเก็บเงินอยู่แต่อาจจะไม่ถึงขนาดนั้น เราก็ช่วยพูดกับพ่อแม่เรานะ แต่ยังไงพ่อแม่ก็ไม่ยอมค่ะจะเอาสองแสนอย่างเดียว ทุกวันนี้เราก็ยังแอบไปหาลูกโดยที่ตเ้องโกหกพ่อกับแม่เหมือนเดิม เราเข้าใจพ่อแม่นะค่ะแต่เราก็อยากให้พ่อแม่เข้าใจเราด้วย หลานตาดำๆเห็นบ้านอื่นเค้ารักหลานหลงหลานกัน แต่ลุกเราไม่เคยแม้แต่จะได้มาที่บ้านเราเลย ทุกครั้งที่เราไปหาลูกเค้าจะดีใจมากที่แม่มาหายิ้มร่าเริง พอเรากลับเค้าก็จะร้องไห้เกาะขาไว้ไม่ให้แม่กลับเรารู้สึกแย่มากค่ะ ที่ทำให้ลูกเป็นแบบนี้ เราไม่รู้จะทำยังไง ทางนึงก็พ่อแม่ ทางนึงก็ลูก เราทิ้งลูกไม่ลงจริงๆค่ะ เราเคยพูดกับแม่ว่า ขนาดแม่ยังรักหนูเลยแม่ยังตัดหนูไม่ได้ แล้วจะให้หนูตัดลูกหนูก็ทำไม่ได้เหมือนกัน ขอเล่าแค่นี้ก่อนละกันนะค่ะ ขอบคุณจริงๆที่อ่านจนจบ
พ่อแม่กีดกันไม่ให้เจอลูก
เรื่องมีอยู่ว่า เราท้องก่อนแต่งค่ะ ทางครอบครัวแฟนเค้ารับรู้และพร้อมที่จะรับผิดชอบ แต่ครอบครัวเรารู้ตอนที่เราท้องได้ 5 เดือน ทุกคนรู้หมดยกเว้นพ่อคนเดียวเพราะแม่ไม่ให้บอกพ่อ ด้วยเหตุผลที่ว่า กลัวพ่อเสียใจ กลัวพ่อรับไม่ได้ เพราะพ่อเป็นคนอารมณ์ร้อน ขี้โวยวาย นี่คือเหตุผลที่แม่ปิดบังพ่อมาตลอด ระหว่างที่เราท้องเราก็อยู่บ้านนะค่ะแต่พ่อก็ยังไม่รู้ จนท้องได้ 8 เดือน ท้องเริ่มใหญ่ แม่เลยให้ไปอยู่บ้านแฟนเพราะเหตุผลเดิมคือกลัวพ่อรู้ระหว่างที่เราอยู่บ้านแฟนเราและแม่ก็จะโกหกพ่อว่าเราไปทำงานที่ต่างจังหวัดค่ะ จนเราคลอดวันที่เราคลอดเป็นวันที่หมอนัดแม่พอดีแม่ก็แอบมาหาเรามานั่งกับเราอยู่หน้าห้องคลอดไม่นานพ่อก็โทรมาว่าหาหมอเสร็จหรือยังจะไปรับ แม่ก็บอกว่าเสร็จแล้วแม่จึงรีบกลับเพราะไม่อยากให้พ่อสงสัย นาทีนั้นเหมือนเราตัวคนเดียวเลยค่ะ ทั้งๆที่มีครอบครัวแฟนอยู่ด้วยก็ตามแต่มันก้ไม่โอเคเท่ากับอยู่กับครอบครัวตัวเอง จนเราคลอดเสร็จแม่ก็ไม่ได้มาดูเรามาดูหลานเลยด้วยเหตุผลเดิม เราอยู่แบบนั้นไปเรื่อยๆโดยที่หลายไม่เคยเจอตายายเลย จนลูกได้ 2 ขวบ เราทะเลาะแฟนค่ะเราจึงตัดสินใจจะไปทำงานที่ต่างจังหวัด แฟนบอกให้กลับมาไม่งั้นจะโทรบอกพ่อ เราก็ไม่กลับค่ะ และแฟนก็โทรบอกพ่อว่าเรามีลูกได้ 2 ขวบแล้ว นาทีที่พ่อรู้พ่อก็ให้แม่โทรหาเราว่าให้เอารถไปคืน แล้วไม่ต้องเข้าบ้าน เราก็ให้พี่ชายเอารถไปคืนพ่อ แล้วเราก็กลับไปอยู่บ้านแฟน เราวันนึงเราก็โทรหาแม่ค่ะ แม่บอกว่าพ่อกับแม่คิดถึงอยากให้กลับบ้านเราจึงตัดสินใจกลับบ้านไปหาพ่อแม่ไปกราบขอโทษแต่ไปคนเดียวนะค่ะ เพราะแม่ไม่ชอบแฟนพ่อก็ให้อภัยแต่มีข้อแม้ว่า!!!! ห้ามติดต่อ ห้ามไปหาลูก ให้ตัดขาดลูกไปเลย ขนาดคนอื่นเค้ายังทิ้งได้ นี่คือคำพูดของพ่อเรา เราเสียใจมากแต่ก็พูดอะไรไม่ได้ค่ะ เราก็อยู่บ้านแอบไปหาลูกบ้างโดยโกหกว่าไปกับเพื่อน ทำงาน นู่นนี่นั่น แต่เราไม่รู้เลยว่าพ่อระแวงเราจับผิดเราแม้กระทั่งจดไมล์รถไว้เลยว่าวันนึงเราขับรถกี่โล มีอยู่วันนึงเราแอบไปหาลูกค่ะพ่อเราจับได้เพราะไปดูไมล์รถที่นี่ทะเลาะกันยกใหญ่เลยค่ะบอกให้เราเลือกว่าจะเลือกใครระหว่างพ่อแม่กับมัน!!! ถ้าเลือกมันก็ออกจากบ้านไปโดยที่ห้ามเราอะไรไปเด็ดขาด หรือไม่ก็ให้มัน (แฟนเรา) หาเงินสองแสนมาให้แล้วก้ไปอยู่ด้วยกัน แต่ฐานะทางบ้านแฟนเค้าไม่ได้รวยค่ะแฟนหาเงินเลี้ยงลูกคนเดียวพ่อแม่เค้าก็กู้หนี้ยืมสินมาทำบ้านเพื่อให้หลานมีบ้านดีๆอยู่ เราก็บอกพ่อไปว่าเค้าไม่มีถึงขนาดนั้นหรอกระยะเวลาแค่เดือนเดียวเค้าหาไม่ได้ถึงขนาดนั้นหรอก พ่อก็ว่าไม่มีก็ต้องมีไม่งั้นก็ต้องตัดขาดจากมัน เราก็มาคุยกับแฟนนะค่ะแฟนก็บอกว่ากู้ได้ แต่เราก็ต้องมานั่งใช้หนี้ทีหลัง พ่อแม่ต้องการแบบนั้นจริงๆหรอ แฟนก็บอกกับเราว่าตอนนี้กำลังเก็บเงินอยู่แต่อาจจะไม่ถึงขนาดนั้น เราก็ช่วยพูดกับพ่อแม่เรานะ แต่ยังไงพ่อแม่ก็ไม่ยอมค่ะจะเอาสองแสนอย่างเดียว ทุกวันนี้เราก็ยังแอบไปหาลูกโดยที่ตเ้องโกหกพ่อกับแม่เหมือนเดิม เราเข้าใจพ่อแม่นะค่ะแต่เราก็อยากให้พ่อแม่เข้าใจเราด้วย หลานตาดำๆเห็นบ้านอื่นเค้ารักหลานหลงหลานกัน แต่ลุกเราไม่เคยแม้แต่จะได้มาที่บ้านเราเลย ทุกครั้งที่เราไปหาลูกเค้าจะดีใจมากที่แม่มาหายิ้มร่าเริง พอเรากลับเค้าก็จะร้องไห้เกาะขาไว้ไม่ให้แม่กลับเรารู้สึกแย่มากค่ะ ที่ทำให้ลูกเป็นแบบนี้ เราไม่รู้จะทำยังไง ทางนึงก็พ่อแม่ ทางนึงก็ลูก เราทิ้งลูกไม่ลงจริงๆค่ะ เราเคยพูดกับแม่ว่า ขนาดแม่ยังรักหนูเลยแม่ยังตัดหนูไม่ได้ แล้วจะให้หนูตัดลูกหนูก็ทำไม่ได้เหมือนกัน ขอเล่าแค่นี้ก่อนละกันนะค่ะ ขอบคุณจริงๆที่อ่านจนจบ