.................... เมื่อประมาณ 3 ปีที่แล้วผมเจอกับผู้หญิงคนนึง เธอไม่ได้สวยมากไม่ได้น่ารักกว่าคนที่ผมคบอยู่ด้วยซ้ำไป แต่ด้วยความเจ้าชู้ของผมๆอดใจที่จะเขาไปทำความรู้จักกับเธอไม่ได้จริงๆ แรกๆผมก็ไม่ได้คิดจะจริงจังอะไรดูกันไปเรื่อยๆแต่พอใช้เวลาอยู่ด้วยกันแล้วมันทำให้ผมรักผู้หญิงคนนี้มากๆ เธอไม่เหมือนผู้หญิงคนอื่นที่ผมเคยเจอมา ผมหยุดทุกอย่างเลิกเจ้าชู้ เลิกเที่ยว ผมอยากจะหยุดที่เธอ
.... จนมาถึงช่วงนี้เขาบอกว่าอยากจะให้ผมไปขอ เขาโดนกดดันจากทางบ้านที่บ้านเขาก็แต่งงานกันอายุประมานนี้แหละ เขาบอกว่าเขารอมานานแล้ว วันนั้นผมตัดสินใจไม่ถูกเลยไม่รู้จะทำยังไง ผมสับสนกับความรู้สึกของตัวเอง ผมไม่รู้ว่าผมควรจะทำอะไรผมรู้แค่ว่าผมรักเธอแต่ถ้าตัวผมเป็นเธอผมจะเครียดแค่ไหน ที่ต้องกลับไปหาคนที่บ้านที่ตจว.แล้วโดนถามแบบนี้วนไปอยู่ทุกครั้งที่เจอ ผมไม่อยากจะให้เธอรู้สึกแบบนั้นแล้วผมก็ยังไม่พร้อมสักอย่าง บ้านก็ไม่มีรถก็ต้องผ่อนทางบ้านผมช่วงนี้ก็โดนโกงไม่อยากเอาเรื่องนี้ไปคุยให้แม่คิดมาก
.... อีกคนในตัวผมบอกว่า "เราน่ะรักเธอ อยากให้เธอมีความสุขมากกว่าใครๆ แล้วก็อยากจะอยู่ด้วยกันแบบนี้ไปเรื่อยๆ แต่ว่า...หากรักเธอจริงๆล่ะก็ ทำแบบนั้นมันผิด" ผมเลยติดสินใจบอกเลิกแฟนคนนี้ไป ผมคิดว่าผมคงเป็นผัวที่ทำให้เธอมีความสุขเท่าคนอื่นไม่ได้ บางทีมันอาจจะเป็นความเห็นแก่ตัวของผมเองก็ได้ที่ไม่อยากจะแบกรับอะไร
.. แต่ว่ามันยากจริงๆ ที่จะติดใจออกไปจากชีวิตใครคนนึง คนที่เรารักมากและเขาก็ไม่ได้ทำผิดอะไร มันอาจจะเจ็บน้อยกว่าที่เขาไปมีคนอื่นแต่แบบนี้มันยากกว่าจริงๆ
******* เพื่อนๆคนไหนมีวิธีห้ามใจตัวเองไม่ให้ไปยุ่งกับเขามั้ยครับ ผมไม่อยากจะให้เขาสับสนอยากจะให้เธอไปเจอคนที่ดี
ก่อนหน้านี้ผมลบประวัติการโทรที่โทรศัพท์ออกไปแล้วก็ไปลบเบอร์ของเขาต่อ แต่ผมกลับจำเบอร์ของเขาขึ้นมาได้ซะงั้น
อยากให้เธอมีความสุขมากกว่าใครๆ แล้วก็อยากจะอยู่ด้วยกันแบบนี้ไปเรื่อยๆ แต่ว่า...หากรักเธอจริงๆล่ะก็ ทำแบบนั้นมันผิด
.... จนมาถึงช่วงนี้เขาบอกว่าอยากจะให้ผมไปขอ เขาโดนกดดันจากทางบ้านที่บ้านเขาก็แต่งงานกันอายุประมานนี้แหละ เขาบอกว่าเขารอมานานแล้ว วันนั้นผมตัดสินใจไม่ถูกเลยไม่รู้จะทำยังไง ผมสับสนกับความรู้สึกของตัวเอง ผมไม่รู้ว่าผมควรจะทำอะไรผมรู้แค่ว่าผมรักเธอแต่ถ้าตัวผมเป็นเธอผมจะเครียดแค่ไหน ที่ต้องกลับไปหาคนที่บ้านที่ตจว.แล้วโดนถามแบบนี้วนไปอยู่ทุกครั้งที่เจอ ผมไม่อยากจะให้เธอรู้สึกแบบนั้นแล้วผมก็ยังไม่พร้อมสักอย่าง บ้านก็ไม่มีรถก็ต้องผ่อนทางบ้านผมช่วงนี้ก็โดนโกงไม่อยากเอาเรื่องนี้ไปคุยให้แม่คิดมาก
.... อีกคนในตัวผมบอกว่า "เราน่ะรักเธอ อยากให้เธอมีความสุขมากกว่าใครๆ แล้วก็อยากจะอยู่ด้วยกันแบบนี้ไปเรื่อยๆ แต่ว่า...หากรักเธอจริงๆล่ะก็ ทำแบบนั้นมันผิด" ผมเลยติดสินใจบอกเลิกแฟนคนนี้ไป ผมคิดว่าผมคงเป็นผัวที่ทำให้เธอมีความสุขเท่าคนอื่นไม่ได้ บางทีมันอาจจะเป็นความเห็นแก่ตัวของผมเองก็ได้ที่ไม่อยากจะแบกรับอะไร
.. แต่ว่ามันยากจริงๆ ที่จะติดใจออกไปจากชีวิตใครคนนึง คนที่เรารักมากและเขาก็ไม่ได้ทำผิดอะไร มันอาจจะเจ็บน้อยกว่าที่เขาไปมีคนอื่นแต่แบบนี้มันยากกว่าจริงๆ
******* เพื่อนๆคนไหนมีวิธีห้ามใจตัวเองไม่ให้ไปยุ่งกับเขามั้ยครับ ผมไม่อยากจะให้เขาสับสนอยากจะให้เธอไปเจอคนที่ดี
ก่อนหน้านี้ผมลบประวัติการโทรที่โทรศัพท์ออกไปแล้วก็ไปลบเบอร์ของเขาต่อ แต่ผมกลับจำเบอร์ของเขาขึ้นมาได้ซะงั้น