แอบชอบเเฟนเพื่อนตัดใจยังไงดีคะ

คือตอนนั้นเราอยู่ ม.2 ตอนนั้นกลุ่มเรามี4คน คือโรงเรียนเราตอนม.1จะคละห้องเรียน แล้วม.2 จะคัดห้องเรียนเเล้วกลุ่มเราตอนเเรกมีกัน4คน เราเป็นคนที่เรียนเก่งที่สุดในกลุ่มเเล้วเราก็เก่งคณิตที่สุดในห้อง เราเป็นคนขยันทำการบ้านด้วยคือสั่งวันไหนก็ทำให้เสร็จวันนั้นเลยทำให้มีเพื่อนมาถามการบ้านกับเรามากรวมถึงคนที่ชอบด้วยตอนเเรกเราก็ไม่ได้ชอบเค้าหรอกเเต่ด้วยที่ถามงานเราทุกคืนคุยกันจนบอกฝันดีเกือบทุกวัน(มันทำให้เราคิดไง แอบมโนนิดๆ)เเต่ก็ไม่ได้คุยเล่นๆหรอกส่วนใหญ่ก็เรื่องงานพอเวลามีงานกลุ่มก็มาขออยู่กลุ่มเดียวกัน ทำงานด้วยกันได้เห็นหลายๆมุมมองนิสัยหลายๆทำให้เราเริ่มหวั่นๆกับเขาเเต่ก็ยังไม่มั่นใจว่าเราชอบเค้าเเต่วันนึงเพื่อนในกลุ่มเราบอกว่าคบกันคนนั้นเฉย(ตอนนั้นอึ้งเลย ไปคุยกันตอนไหนวะ)ในใจเราแบบเจ็บแปร๊บๆมันทำให้เรามั่นใจว่าเราชอบเขาทำให้เราต้องเลิกตอบเเชทเลิกติดต่อทุกอย่างเพื่อตัดใจ เเล้วตอนที่สองคนนั้นคบกัน อยู่ๆคนนั้นทะเลอะอะไรก็เพื่อนไม่รู้ทำให้เขาไม่มีเพื่อนเลย(กลุ่มของคนนั้นเป็นกลุ่มใหญ่พอทะเลอะที่ก็กลายเป็นทะเลอะทั้งกลุ่ม)ทำให้เขาไม่มีใครคุย กินข้าวคนเดียวไปไหนคนเดียว(ตอนที่เห็นใจเราที่ลงไปตาตุ่มเเล้วอะอยากเดินเข้าไปแล้วข้างๆเลยอะ)เราก็เลยบอกให้เอาแฟนมาด้วยดิ เพื่อนก็เอามาทำให้ตัวติดกันไปเลย เวลาไปไหนกันเป็นกลุ่มก็มีคนนั้นอยู่ด้วยตลอดเเล้วหวานกันตลอด เวลาใกล้สอบกลางภาคก็มาติวหนังสือบ้านเราทั้งกลุ่มรวมถึงคนนั้นด้วยยิ่งทำให้เราตัดใจยากขึ้นไปอีก(หวานกันจนมดจะขึ้นบ้านเเล้วอะ) เลยด้วยเป็นอย่างงี้ประมาณ3เดือนเกือบๆ4เดือนเพื่อนก็มาปรึกษากับกลุ่มว่า เดี๋ยวนี้มันเปลี่ยนไปไม่เหมือนเดิม เราก็ได้แค่นั่งฟังพูดอะไรไม่ออกเห็นเพื่อนเสียใจเเล้วมันพูดไม่ออกเเล้วจู่ๆเพื่อนก็ร้องให้เเล้วบอกว่า"เลิกแล้วนะ"มันเป็นภาพที่เรายังจำได้ถึงวันนี้เพื่อนก็เสียเเปปนานมากอะตอนนั้นเป็นช่วยที่คนนั้นดีกับเพื่อนด้วยทำให้มีเพื่อนเหมือนเดิม คนนั้นให้เราช่วยสอนงานสอนการบ้านให้เราก้สอนเป็นปกติยิ่งเพื่อนเห็นอย่างงั้นทำให้เพื่อนเสียไปอีกว่าทำไมไม่ถามมัน เพื่อนเเสียใจที่เลิกกันคนนั้นป็นแบบนี้มาจนประมาณม.3ช่วงหลังๆกลางภาคเทอมสองเพื่อนเราก็ได้คุยกับคนอื่น(เอาง่ายๆมีคนมาดามใจ)คนนั้นไม่ใช่ใครที่ไหนก็คือเพื่อนที่ทะเลอะกับคนนั้นเเหละเเล้วก็คบกัน คบๆรีๆอยู่แบบนั้นซึ่งคนที่ขอเลิกขอรีคือเพื่อนเราเองจนผู้ชายคนนั้นมีแฟรใหม่เพื่อนเราก็มานั่งเสียใจอยู่นานเลยเเหละ พอขึ้นมาม.4กลุ่มเราเรียกสานวิทย์กันหมดส่วนคนนั้นเรียนอยู่คำนวณห้องติดกันเลยด้วย เราไม่ได้คุยกับคนนั้นนานมากเลยเเต่ก็มีเเอบมาคนนั้นบ้าง บางครั้งคนนั้นก็จะให้เราสอบพวกงานเย็บ ปัก ถัก ร้อยบ้างเพราะเราเก่งด้านนี้ด้วยจนวันฟังผลสอบเราเห็นผู้ชายคนนั้นมองเพื่อนเรา เราก็รู้แล้วเเหละว่าคงขอรีจนวันนึงอยู่เขาก็คอลเฟสมาบอกว่าอยากรีกับเพื่อนเรา(ตอนนั้นเจ็บมากความรู้สึกมันจุ๊กอยู่ในอกอะ)เรก็ให้ไปเเค่คำว่า"สู้ๆกูรู้ว่าทำได้อยู่ละ" สองคนนั้นก็คบกัน เราไม่อยากเจ็บแบบนี้อีกเเล้วความรู้สึกเราถูกพังมาไม่รู้กี่ครั้งอีกคนนึงคือเพื่อนที่สนิทมากๆรู้สึกผิดที่ตลอด4ปีไม่ได้บอกใครกับความรู้สึกนี้เราไม่รู้จะทำยังไงให้หยุดรักคนนั้นเลย