ตอนแรกตั้งใจมากว่าจะทำงานที่สิงค์โปร์เพราะต้องคืนทุนรัฐบาลที่นี่ด้วยการทำงาน(เหมือนการชดคืนด้วยเวลา)เพราะเคยเรียนที่นี่ ก่อนจะไปต่อที่มหาลัยอันดับหนึ่งที่ออส แต่กว่าจะหางานมันก็ไม่ได้ง่ายๆ เพราะที่สิงค์โปร์เค้ามีโควต้าที่ลิมิตว่าจะจ้างชาวต่างชาติได้แค่ตามสัดส่วนเปอร์เซ็นต์ที่รัฐกำหนดไว้
บริษัทที่ทำอยู่ก็ดีเพราะลูกค้าก็เป็นแบรนด์ดังๆระดับโลกเลยทีเดียว เพราะเจ้าของกระทู้ก็เพิ่งจบมา (จบสายธุรกิจมาค่ะ) ถึงจะมีประสบการ์ณฝึกงานมาก่อน แต่เพิ่งเคยทำงานประจำครั้งแรกค่ะ จขกท.ทำงานนี้มาไม่นานประมาณเกือบสองเดือนแล้ว รู้สึกว่าไม่ได้เรียนรู้อะไรเลยเพราะงานมันจำเจ ไม่ต้องคิดอะไรเยอะ แต่เงินเดือนเด็กจบใหม่ทีนี่ก็เป็น 3 เท่าของที่ไทย
ช่วงที่เข้ามาทำงานเป็นช่วงที่งานบริษัทเริ่มน้อยพอดี เลยว่างมากไม่ได้ทำอะไรเลย พยายามถามคนอื่นว่ามีอะไรให้ช่วยทำไหมแต่เค้าก็ไม่ได้มีอะไรให้ช่วยสักคน ได้แต่นั่งตากแอร์เฉยๆ รับเงินชิวๆ ตัวจขกท.เลยพยายามหาอะไรทำ เช่น นั่งเรียน coding ฟรีๆในเน็ต อ่านข่าวอะไรแบบนี้
โดยส่วนตัวเจ้าของกระทู้เองรู้สึกว่าประสบการณ์การทำงานสำคัญมากเพราะตั้งใจว่าในอนาคตก็อยากกลับไปต่อยอดธุรกิจที่บ้าน และชอบทำงานที่ท้าทายกว่านี้ ตอนนี้คิดไว้แล้วว่าอยากลองงานด้าน consulting แต่ถ้าจะสมัครที่สิงค์โปร์โอกาสที่จะได้ก็ยากมากๆ
คือตอนนี้ไม่แฮปปี้เลย เพราะตื่นมาก็รู้สึกไม่อยากไปทำงานเพราะไปแล้วก็ให้นั่งเฉยๆ ไม่มีอะไรให้ทำมากเท่าไหร่ รู้สึกเหมือนตัวเองไม่มีคุณค่า
ไม่อยากเสียเวลาทำงานที่ตัวเองรู้ว่าไม่ได้สกิลล์อะไรใหม่ๆอ่ะค่ะ คิดว่าถ้าสมัครที่ไทยอาจจะได้งานที่ตรงกับความต้องการมากกว่านี้ ไม่รู้ว่าเราควรจะอดทนมากกว่านี้ไหม ขอคำแนะนำเพื่อนๆที่เคยผ่านโมเม้นต์แบบนี้มาหน่อยได้มั้ยคะ
จบนอกมาทำงานอยู่สิงค์โปร์แต่รู้สึกว่างานที่ทำไม่ท้าทายพอ ควรกลับไทยไปทำงานที่อยากทำมากกว่านี้ไหมคะ
บริษัทที่ทำอยู่ก็ดีเพราะลูกค้าก็เป็นแบรนด์ดังๆระดับโลกเลยทีเดียว เพราะเจ้าของกระทู้ก็เพิ่งจบมา (จบสายธุรกิจมาค่ะ) ถึงจะมีประสบการ์ณฝึกงานมาก่อน แต่เพิ่งเคยทำงานประจำครั้งแรกค่ะ จขกท.ทำงานนี้มาไม่นานประมาณเกือบสองเดือนแล้ว รู้สึกว่าไม่ได้เรียนรู้อะไรเลยเพราะงานมันจำเจ ไม่ต้องคิดอะไรเยอะ แต่เงินเดือนเด็กจบใหม่ทีนี่ก็เป็น 3 เท่าของที่ไทย
ช่วงที่เข้ามาทำงานเป็นช่วงที่งานบริษัทเริ่มน้อยพอดี เลยว่างมากไม่ได้ทำอะไรเลย พยายามถามคนอื่นว่ามีอะไรให้ช่วยทำไหมแต่เค้าก็ไม่ได้มีอะไรให้ช่วยสักคน ได้แต่นั่งตากแอร์เฉยๆ รับเงินชิวๆ ตัวจขกท.เลยพยายามหาอะไรทำ เช่น นั่งเรียน coding ฟรีๆในเน็ต อ่านข่าวอะไรแบบนี้
โดยส่วนตัวเจ้าของกระทู้เองรู้สึกว่าประสบการณ์การทำงานสำคัญมากเพราะตั้งใจว่าในอนาคตก็อยากกลับไปต่อยอดธุรกิจที่บ้าน และชอบทำงานที่ท้าทายกว่านี้ ตอนนี้คิดไว้แล้วว่าอยากลองงานด้าน consulting แต่ถ้าจะสมัครที่สิงค์โปร์โอกาสที่จะได้ก็ยากมากๆ
คือตอนนี้ไม่แฮปปี้เลย เพราะตื่นมาก็รู้สึกไม่อยากไปทำงานเพราะไปแล้วก็ให้นั่งเฉยๆ ไม่มีอะไรให้ทำมากเท่าไหร่ รู้สึกเหมือนตัวเองไม่มีคุณค่า
ไม่อยากเสียเวลาทำงานที่ตัวเองรู้ว่าไม่ได้สกิลล์อะไรใหม่ๆอ่ะค่ะ คิดว่าถ้าสมัครที่ไทยอาจจะได้งานที่ตรงกับความต้องการมากกว่านี้ ไม่รู้ว่าเราควรจะอดทนมากกว่านี้ไหม ขอคำแนะนำเพื่อนๆที่เคยผ่านโมเม้นต์แบบนี้มาหน่อยได้มั้ยคะ