พอจะมีทางให้เราได้แก้ไขบ้างมั้ยคะ?

สวัสดีจ้าเพื่อนๆ นี่คือปัญหาชีวิตที่เรารู้สึกว่าต้องตั้งกระทู้และต้องการความคิดเห็น นี่เป็นกระทู้แรกของเรา เริ่มเลยนะคะ เราอยู่ ม.4 แฟนเก่าเราอยู่ ม.3 เราคบกันมา 3 เดือน เขาชอบเรามา 6 เดือน เราชอบเขามา 4 เดือน (ไม่รวมกับวันที่คบ) เขาไม่บอกให้เรารู้เลยว่าเขาชอบ เราทักเขาก่อน  จนเข้าเดือนที่ 2 เขาก็ขอคบเรา เขายื่นดอกไม้พร้อมกับคำว่าคบกันนะ ต่อหน้าเพื่อนๆเรา เราและเขาไม่เคยมีโมเมนท์นี้ และนี่คือครั้งแรกของทั้งคู่ ต่างคนต่างเขิน และใช้ชีวิตแบบไม่โสดร่วมกัน ตลอดเวลาที่ 5 เดือนที่ผ่านมา เขาไปรับไปส่งเราทุกวัน ไปเที่ยว ไปซ้อมกีฬา ไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด ตัวแทบจะติดกัน เขาชอบบอกรักเราเวลาที่มานั่งด้วยกัน เราก็รักเขามากๆ แต่เราไม่ค่อยบอกเท่าไหร่มันเลี่ยน จุดพีคที่ทำให้เราและเขาเลิกกันก็เกิดขึ้นจากตัวเราเอง เรางี่เง่าใส่เขาติดต่อกันประมาณ 2-3 วันติด ทุกครั้งที่ทะเลาะกัน เราจะเดินหนีเขาตลอด ปัญหาแรกที่ทำให้เรางี่เง่าใส่เขาคือ เขาไปหาพ่อ ตอนกลางคืน แล้วเขาให้เรารอที่แห่งหนึ่ง เราขอไปด้วย เขาบอกให้เรารอ เราก็รอ วันนั้นเป็นวันที่โชคไม่ค่อยเป็นใจ ช่วงเวลานั้นเราแบตหมด เงินมีไม่ถึง 20. กระเป๋าหนักเวอร์ เพราะวันนั้นครูเขาให้เอาหนังสือกลับบ้าน เราตัดสินใจใช้เงินไป 12 บ. ซื้อน้ำเต้าหู้ เราพยายามดื่มให้ช้าที่สุดเพื่อที่จะยื้อเวลาออกไปไม่ให้รู้สึกว่ามันนาน แล้วเราก็ไปนั่งรอ เรารู้สึกว่าว่างเกินไป เราเลยเดินวนรอบที่ๆหนึ่ง คือมันค่อนข้างนานเลยแหละ พร้อมกับน้ำเต้าหู้และกระเป๋าหนักๆ ทันใดนั้นน้ำเต้าหู้ได้หมดไป เราว่าจะไปนั่งรอที่ป้ายรถเมล์แต่ก็มีผู้ชาย ท่าทางคล้ายๆโรคจิต และตรงนั้นไม่มีใครเลย เราเลยตัดสินใจนั่งหน้าร้านร้านนึง ซึ่งมันก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคสำหรับร้านเขา เพราะเรามานั่งริมฟุตบาท ระหว่างนั้นเราก็มองนาฬิกา มันจะ 1 ชม.แล้ว เราคิดในใจว่า ทำไมไม่ให้เราไปด้วย เงินก็ไม่มี กระเป๋าก็หนัก ตอนนั้นเราเกือบจะมีน้ำตาไหลหลั่งออกมา เราเลยตัดสินใจเดินค้นหาเศษเหรียญในกระเป๋าเพื่อที่จะโทรหาเขา เราเงยหน้าขึ้นมาเจอเขาพอดี เขาก็ถามเราว่ารอนานมั้ย วินาทีนั้นแบบ ทำไมปล่อยให้รอนานขนาดนี้ ทำไมไม่ให้ไปด้วย เราจะร้องไห้ เขาก็ถามเราว่ากินร้านนู้นมั้ย ร้านนี้มั้ย เราเลือกที่จะกลับบ้านเพราะอยู่ต่อคงไม่มีความสุขแน่ เราเลยกลับบ้าน แต่เราเดินกลับ คือเขาก็งงๆว่าทำไมอยู่ดีๆเราเดินกลับไป ไม่กล่าว ไม่ลาเลย พอถึงบ้านเราก็ส่งข้อความไปขอโทษ บอกว่าเนี่ยที่เป็นแบบนี้เกิดจากความน้อยใจ ที่ปล่อยให้รอ เลยเลือกที่จะกลับมาแทนที่จะไปกินข้าวด้วยกัน เขาก็เข้าใจมั้ง555 ผ่านมาอีกวัน เราเห็นเขาคุยกับผู้หญิง ซึ่งผู้หญิงคนนั้นเขาเคยชอบมาก่อน ตกเย็นหลังจากซ้อมกีฬาเสร็จ เราก็ไปกินข้าวด้วยกัน และก็นั่งคุยกันสักพัก เราก็ถามว่าทำไมถึงไปคุย เขาก็บอกว่าคุยกันเรื่องกีฬา เราก็หรอฟ้ะ? แล้วเราก็ถามว่าชอบเขามั้ยหล่ะ เขาก็ส่ายหน้า ด้วยความที่โมโห อะไรของเราก็ไม่รู้ ตัดสินใจบอกเลิกเขา แล้วก็บอกให้กลับบ้าน เขาก็ไปเตรียมรถ แต่เราพูดจบ เราก็เดินกลับ เขาปวดขาเดินง้อเราไม่ไหว เขาเลยขับรถตามเรามา เราเดินก้มหน้าพร้อมกับมีน้ำตาและความเสียใจ เราหึงมากและคิดไปเองทั้งน้านนน ทั้งๆที่มันไม่มีอะไร แต่เราเดินหนีเขาตามเคย พออีกวันเขาก็ชวนเราไปกินข้าว ด้วยความงี่เง่า เราก็เลยบอกว่าก็ไปชวนผู้หญิงคนนั้นสิ คือนิสัยขี้ประชดเราไม่เลิกสักทีไม่รู้ทำไม แต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจ ตอนเย็นเราก็ไปกินข้าวด้วยกัน และเหมือนทุกอย่างเปลี่ยนไป เขาเป็นอีกคนไปเลย วันถัดมาเป็นวันที่เขาสอบโอเน็ต เราก็ส่งข้อความไปด้วยความคิดถึง ส่งข้อความไปเยอะมากๆ หลังจากสอบเสร็จเขาบอกกับเราว่าเขาเบื่อ เราก็บอกว่าห่างกันก็ได้  คงอยู่ด้วยกันมากเกินไปแหละ ประมาณ 5 วันถึงวันครบรอบ เราก็ไปเที่ยวไปกินอะไรด้วยกัน เพราะเราชวน หลังจากวันนั้นประมาณ1อาทิตย์เขาก็ขอเลิกเรา เขาให้เหตุผลว่าเขาเหนื่อยที่เวลาทะเลาะกันหรือไม่เข้าใจกันเราเดินหนีไม่ฟังเขาตลอดเลย เป็นแบบนี้ต่อไปไม่ไหวจริงๆ เขาเลยเลือกที่จะเลิก เราเลยหาที่ปรึกษาซึ่งคนๆนั้นเป็นพี่เขา พี่เขาก็บอกว่ามันคงเหนื่อยและยังเด็ก ปล่อยไปและทำตัวให้สวยเข้าใว้  วินาทีนั้นเราก็โอเค ตัดใจได้แน่นอน เราก็เลยบอกว่าเลิกก็เลิก แต่พอผ่านไป ชม.เรากลับคิดว่ากูทำไม่ได้ ให้มาเลิกกับ แต่ก็เอาอะไรกลับมาไม่ได้แล้วเพราะบอกไปแล้ว เราได้แต่คิดถึง ร้องไห้ เราไม่เป็นอันเรียนเลย 1 อาทิตย์ หมกตัวอยู่แต่ที่บ้าน ฟูมฟายมาก คิดมาจนถึงทุกวันนี้ก็ยังไม่เข้าใจตัวเองว่าจะงี่เง่าใส่คนที่เรารักทำไม ไม่น่าทำอะไรอย่างงั้นเลย ล่าสุดเราทักข้อความไปขอโอกาสเขา เขาบอกว่าเราได้รับมันมาเยอะมากพอแล้ว (เรามีเรื่องผู้ชายบ่อย ทั้งๆที่มันไม่มีอะไร เขาคิดไปเองทั้งนั้น แต่เราก็ได้แต่ขอโอกาส เพราะเขาไม่ฟังอะไรเลย)เราบอกว่าถ้ากลับมา นิสัยงี่เง่าเราจะน้อยลง เขาก็บอกว่าไม่ เขาไม่อยากกลับมาหาอดีต เราก็บอกว่างั้นเริ่มต้นใหม่ไปเลยสิ แต่เขาก็บอกว่า เรายังไงก็คือเรา เขาบอกกับเราว่าเขาหมดรักเราตั้งแต่วันที่เราเดินหนีเขาไปแล้ว อีกอย่างเขาก็เปิดใจให้คนอื่นไปแล้วด้วย เขาบอกว่าเขาจริงจัง แต่พึ่งคุยกันอาทิตย์เดียว เราก็บอกเขาว่าเราจิงใจนะ ที่เราขอโอกาสครั้งนี้มันไม่ได้เหมือนทุกครั้ง และมันไม่ใช่เรื่องเดิมๆ เขาเคยบอกว่าเขาจะกลับมาถ้าไม่ใช่เรื่องบุคคลที่ 3 เราก็ไม่ได้ทะเลาะกันเรื่องนี้ แต่เขากลับบอกเราว่าจะไม่กลับมา(ตั้งแต่วันที่เขาเลิกกับเรา เขาเป็นอีกคนไปเลย ติดเพื่อนมากๆ และในมุมมองของเรา เขาทำตัวแย่ลง) ถึงยังไงเราก็รักเขาและอยากดูแลเขา เพื่อนเพื๊อนนน มันพอจะมีทางที่เขาจะให้โอกาสเราได้แก้ไขที่เราทำนิสัยแย่ๆกับเขาไว้มั้ยคะ และเขาจะกลับมารักเราเหมือนเดิมมั้ยคะ พอจะมีทางที่จะกลับมาคบกันหรือเริ่มต้นใหม่เลยไหมคะ?