คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 11
1. ค่านิยมการ์ตูนในไทยคือของสำหรับเด็ก
2. ตลาดเด็กไม่ใหญ่ กำลังซื้อไม่เยอะ เลยไม่มีคนอยากลงทุน
3. พอไม่เกิดการลงทุน อุตสาหกรรมก็ไม่เติบโต
4. วัฒนธรรมไทยส่วนมากถูกยกขึ้นหิ้งแตะต้องไม่ได้ ถ้าเอามาทำจะมีข้อจำกัดมาก จนไม่สามารถสร้างเนื้อเรื่องที่ดีได้ ก็เลยออกมาดูแล้วยัดเยียด
5. จากข้อ 4 เพราะมันสร้างใหม่ไม่ได้ เรื่องที่ขายดีวนเวียนอยู่กับการเอาเรื่องเก่ามา remake มันก็เลยไม่ไปไหนซักที
อีกเรื่องคือ... ความคิดเรื่องวัฒนธรรมไทยหลายๆคนค่อนข้างความคิดแคบ พอพูดว่าจะขายวัฒนธรรมไทย หลายๆคนก็มองเห็นแค่ชุดไทย รำไทย เครื่องดนตรีไทย โขน วัด ตลาดน้ำ ตุ๊กตุ๊กอะไรพวกนั้น ไม่มีพวกนี้ไม่ถือว่ามีความเป็นไทย (เกินกว่าครึ่งที่ว่ามันแตะต้องไม่ได้)
หารู้ไม่ว่ามันมีอีกเยอะมาก เช่น สะพานลอยเอย มอไซค์รับจ้างเอย รถเมล์เอย ร้านอาหารข้างทางเอย ร้านรถเข็นเอย วัตฒนธรรมในโรงเรียนที่ต้องเข้าแถวทุกเช้า มีการตรวจผม มีเรียนรด. สัปดาห์วิทยาศาสตร์ เรียกชื่อเล่น การเรียนพิเศษ และเรื่องเล็กๆน้อยๆอีกหลายอย่าง ชุดนักเรียนไทย อะไรก็ว่ากันไป ของเล็กๆน้อยๆพวกนี้ก็วัฒนธรรมไทยทั้งนั้น ใส่ไปเรื่อยๆมันก็จะซึมซับไปเรื่อยๆเอง
ดูอย่างญี่ปุ่นใส่เรื่องเล็กๆน้อยๆแบบนี้จนคนเราซึมซับไปเอง คนที่ดูการ์ตูนญี่ปุ่นบ่อยๆแทบทุกคนจะรู้ว่า โรงเรียนญี่ปุ่นจะมีจัดงานประจำโรงเรียน คนนิยมเรียกนามสกุลถ้าไม่สนิทกัน เวลาเลิกเรียนจะชอบไปร้านอาหารครอบครัวหรือคาราโอเกะ การทำงานพิเศษเป็นเรื่องปกติ บอกรักผ่านจดหมาย การพูดว่าตัวเองยังซิงเป็นเรื่องน่าอาย นิยมห่อข้าวมากินในโรงเรียน มีการกลั่นแกล้งในโรงเรียนพอสมควร มีทัศนศึกษา การไม่ต่อม.ปลายหรือมหาลัยไม่ใช่เรื่องแปลก ปีใหม่ต้องไปขอพรที่ศาลเจ้า อะไรพวกนี้เราก็ซึมซับมันมาโดยไม่รู้ตัว หลายๆเรื่องเขาก็ไม่ได้ฝืนยัดชุดกิโมโน บูชิโด ซามูไร อะไรพวกนี้มาให้เราซักหน่อย
2. ตลาดเด็กไม่ใหญ่ กำลังซื้อไม่เยอะ เลยไม่มีคนอยากลงทุน
3. พอไม่เกิดการลงทุน อุตสาหกรรมก็ไม่เติบโต
4. วัฒนธรรมไทยส่วนมากถูกยกขึ้นหิ้งแตะต้องไม่ได้ ถ้าเอามาทำจะมีข้อจำกัดมาก จนไม่สามารถสร้างเนื้อเรื่องที่ดีได้ ก็เลยออกมาดูแล้วยัดเยียด
5. จากข้อ 4 เพราะมันสร้างใหม่ไม่ได้ เรื่องที่ขายดีวนเวียนอยู่กับการเอาเรื่องเก่ามา remake มันก็เลยไม่ไปไหนซักที
อีกเรื่องคือ... ความคิดเรื่องวัฒนธรรมไทยหลายๆคนค่อนข้างความคิดแคบ พอพูดว่าจะขายวัฒนธรรมไทย หลายๆคนก็มองเห็นแค่ชุดไทย รำไทย เครื่องดนตรีไทย โขน วัด ตลาดน้ำ ตุ๊กตุ๊กอะไรพวกนั้น ไม่มีพวกนี้ไม่ถือว่ามีความเป็นไทย (เกินกว่าครึ่งที่ว่ามันแตะต้องไม่ได้)
หารู้ไม่ว่ามันมีอีกเยอะมาก เช่น สะพานลอยเอย มอไซค์รับจ้างเอย รถเมล์เอย ร้านอาหารข้างทางเอย ร้านรถเข็นเอย วัตฒนธรรมในโรงเรียนที่ต้องเข้าแถวทุกเช้า มีการตรวจผม มีเรียนรด. สัปดาห์วิทยาศาสตร์ เรียกชื่อเล่น การเรียนพิเศษ และเรื่องเล็กๆน้อยๆอีกหลายอย่าง ชุดนักเรียนไทย อะไรก็ว่ากันไป ของเล็กๆน้อยๆพวกนี้ก็วัฒนธรรมไทยทั้งนั้น ใส่ไปเรื่อยๆมันก็จะซึมซับไปเรื่อยๆเอง
ดูอย่างญี่ปุ่นใส่เรื่องเล็กๆน้อยๆแบบนี้จนคนเราซึมซับไปเอง คนที่ดูการ์ตูนญี่ปุ่นบ่อยๆแทบทุกคนจะรู้ว่า โรงเรียนญี่ปุ่นจะมีจัดงานประจำโรงเรียน คนนิยมเรียกนามสกุลถ้าไม่สนิทกัน เวลาเลิกเรียนจะชอบไปร้านอาหารครอบครัวหรือคาราโอเกะ การทำงานพิเศษเป็นเรื่องปกติ บอกรักผ่านจดหมาย การพูดว่าตัวเองยังซิงเป็นเรื่องน่าอาย นิยมห่อข้าวมากินในโรงเรียน มีการกลั่นแกล้งในโรงเรียนพอสมควร มีทัศนศึกษา การไม่ต่อม.ปลายหรือมหาลัยไม่ใช่เรื่องแปลก ปีใหม่ต้องไปขอพรที่ศาลเจ้า อะไรพวกนี้เราก็ซึมซับมันมาโดยไม่รู้ตัว หลายๆเรื่องเขาก็ไม่ได้ฝืนยัดชุดกิโมโน บูชิโด ซามูไร อะไรพวกนี้มาให้เราซักหน่อย
Second Summer of Love ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 3987133 ถูกใจ, หมาข้างถนนคนบ้าการ์ตูน ถูกใจ, winger ถูกใจ, mars_anch ถูกใจ, Dekgun ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 3183999 หลงรัก, สมาชิกหมายเลข 787999 ถูกใจ, สกุณาวายุ ถูกใจ, รุ่งอรุณ แต่ดวงจันทร์ยังคงอยู่ ถูกใจรวมถึงอีก 9 คน ร่วมแสดงความรู้สึก
▼ กำลังโหลดข้อมูล... ▼
แสดงความคิดเห็น
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
กระทู้ที่คุณอาจสนใจ
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ
อนิเมะ
การพัฒนาสังคม (Social Development)
บุพเพสันนิวาส
นักเขียนการ์ตูน
กระทรวงวัฒนธรรม
ประเทศไทยมีวงไอดอลก็แล้ว บุพเพสันนิวาสละครอิงประวัติศาสตร์ก็ดังเปรี้ยง ทำไมประเทศไทยถึงไม่มีอุตสาหกรรมการ์ตูนไทยสักที
อนึ่งตอนนี้ประเทศไทยกำลังอยู่ในช่วงรับวัฒนธรรมจากประเทศอื่นมาอย่างเต็มที่ ดังเห็นได้จาก การมีวงไอดอลตามแบบญี่ปุ่น ซึ่งกำลังโด่งดังมากในขณะนี้ จขกท.ก็คิดว่ามันเป็นสิ่งที่ดี แปลกใหม่ ให้ความบันเทิงกับประเทศไทย สยามเมืองยิ้ม เมืองชิลล์ของเราอยู่แล้ว
แต่ในขณะเดียวกัน จขกท.ก็กลับมองว่าเสน่ห์แบบไทยๆ ของประเทศเราก็มีเสน่ห์น่าหลงใหลไม่แพ้ประเทศอื่นเช่นกัน ดังเห็นได้จากละครบุพเพสันนิวาส ที่ดังไปทั่วประเทศ และดังไกลไปถึงจีน และเกาหลี เห็นได้ว่า คุณพี่หมื่นก็ไม่ได้แพ้โอปป้าเลย มันจึงเป็นเรื่องที่ดีอย่างมากที่จะส่งเสริมละครประเภทนี้ให้มีออกมามากๆ
เอาล่ะ! เข้าเรื่อง สิ่งที่จกขท.สงสัยก็คือ ประเทศไทยรับวัฒนธรรมต่างชาติมามากมาย ทำไมจึงไม่ส่งเสริมอุตสาหกรรมการ์ตูนไทยบ้าง จขกท.เชื่อว่าหลายๆคนเติบโตมาพร้อมกับ การ์ตูนญี่ปุน อย่าง จขกท.เนี่ย ดูโดเรม่อนมาตั้งแต่เด็กๆ รู้สึกชอบประเทศญี่ปุ่นตั้งแต่เด็กๆ เพราะในการ์ตูนเหล่านั้น มองเผินๆ อาจจะไม่มีอะไร แต่ว่ามันสอดแทรกวัฒนธรรมของประเทศญี่ปุ่น แล้วจขกท.ก็เชื่อว่า หลายๆคนอย่างไปญี่ปุ่น เพราะดูจากการ์ตูนนี่แหละ ไม่ใช่แค่นั้น นอกจากการ์ตูนเหล่านี้แล้ว การ์ตูนโชโจหลายๆเรื่อง ยังมีการพูดถึงเทศกาลดอกไม้ไฟ การใส่ชุดยูกาตะ ดอกซากุระ บางเรื่องพูดถึงตำนานเทพ เทวดา จิ้งจอกเก้าหาง ไหนจะทรงผมฮิเมะคัท ที่บ่งบอกว่านี่แหละญี่ปุ่นเลย จกขท.ว่ามันมีเสน่ห์มากๆ
จขกท.เลยคิดว่า ไหนๆประเทศไทยก็รับวัฒนธรรมจากประเทศอื่นมามากแล้ว ทำไมไม่เอามาปรับใช้เป็นของตัวเองแล้วทำให้มันมีประโยชน์ยิ่งขึ้นล่ะ จกขท.จึงสนับสนุนให้มีอุตสาหกรรมการ์ตูนไทย เพราะเป็นสื่อที่เข้าถึงง่าย ถ้าเด็กเกิดมาได้ดูการ์ตูนไทย ก็จะปลูกฝังให้รักประเทศไทยแบบหยั่งรากลึกเข้าไปในจิตใจ ยิ่งถ้ามีการ์ตูน แนวบุพเพสันนิวาส แนวนี้ก็ทำให้เรียนรู้ประวัติศาสตร์ วัฒนธรรมไทยได้โดยไม่ต้องหาหนังสือมาท่องจำ(หนังสือมันละเอียดดี แต่ถ้าจะให้เข้าใจว่าอะไรคือไทย นี่แหละไทย เข้าใจแบบฝังเซลล์สมองก็ต้องการ์ตูน!) นอกจากนี้การ์ตูนไทยยังช่วยเรื่องการท่องเที่ยวได้ด้วยนะ เหมือนของญี่ปุ่น การ์ตูนดังๆ ก็มีพิพิธภัณฑ์ที่เที่ยวเฉพาะของการ์ตูนนั้นเลย ซึ่งมันเจ๋งมากๆ ในญี่ปุ่นมีดอกซากุระใช่มั้ย ลองให้ไทยปลูกราชพฤกษ์ อินทนินดู แล้วลองวาดเป็นการ์ตูน มันจะกลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวทันที 55555. ญี่ปุ่นมีบ่อน้ำพุร้อน ออนเซ็น ไทยลองวาดน้ำตก เกาะ ความสวยงามตามธรรมชาติไทย มันก็จะเจ๋งมากๆ การ์ตูนโชโจญี่ปุ่น ความรักแบบเดี๋ยวจูบเดี๋ยวจูบ ลองมาการ์ตูนไทยสิ ใส่ความรักไปแบบไทยๆ วัฒนธรรมไทย ผู้หญิงผู้ชายไม่ควรถูกเนื้อต้องตัวกัน (ถึงตอนนี้มันจะไม่ได้เป็นแบบนั้นแล้วก็เถอะ - -) แต่ของแบบนี้พอใส่ไปในการ์ตูน เด็กดูการ์ตูน ไม่กี่สิบปี ประเทศเราก็อาจจะกลับไปเป็นประเทศไทยในแบบการ์ตูนก็ได้ ของแบบนี้มันสอนกันได้จากค่านิยม ยังไงแล้ว จขกท.ก็คิดว่าควรสนับสนุนให้มีอุตสาหกรรมการ์ตูนไทย
นักวาดการ์ตูนไทย ก็ไม่ได้น้อยหน้าไปกว่านักวาดการ์ตูนประเทศใดๆเลย แต่หลายๆคนเลือกจะทิ้งความฝันเพราะคำว่าเป็นไปไม่ได้ ประเทศไทยไม่ได้สนับสนุนการทำการ์ตูนขนาดนั้น เป็นนักวาดการ์ตูนจะไส้แห้งเปล่าๆ เพราะงั้นถ้าประเทศไทยมีอุตสกรรมการ์ตูนจริงๆก็คงจะดี มีคนบอกว่าคนไทยไม่จริงจัง ทำการ์ตูนไม่ได้หรอก แต่นั่นไม่ใช่สำหรับคนที่ชอบจริงๆ แล้วก็พร้อมจะอุทิศให้
สุดท้ายนี้ จขกท. ก็เชื่อว่า การที่ประเทศจะพัฒนาได้ มันต้องเริ่มจากจุดเล็กๆ สิ่งใกล้ๆตัว แล้วมันจะเติบใหญ่ในวันหน้า
-----------------------------------------------------------------------
ขอบคุณทุกคอมเมนต์นะคะ จขกท.เข้าใจแล้ว ส่วนใหญ่คิดเห็นตามนั้น ทุน ระบบ ค่านิยมต่างๆ ซึ่งเป็นสิ่งที่แก้ไขยากพอสมควร ก็ต้องดูกันต่อไปว่าในอนาคตจะมีการแก้ไขปัญหาเหล่านี้ได้หรือไม่ แต่ส่วนที่จขกท.ขอค้านสุดๆเลยก็คือ การบอกว่าผลงานของไทยกาก หรือแม้แต่สิ่งที่มีในประเทศไทยสวยงามสู้ญี่ปุ่นไม่ได้ ไม่มีจุดขาย จขกท.ยังยืนยันว่าสิ่งที่ไทยมีคือเสน่ห์ในแบบของไทย ไม่ต้องไปเทียบกับชาติอื่น แล้วสิ่งที่คนไทยทำก็ไม่ได้กาก ยังเชื่อว่าความสามารถคนไทยไม่แพ้ชาติใดในโลกเหมือนเดิม ขอบคุณสำหรับการติดตามกระทู้นี้ค่ะ