บอกตามตรงครับ เห็นแล้วผมตกใจ ก็ลอง ๆ คิดดูนะครับ หากว่าใครเป็นผู้พิพากษาในวันนั้น ............. ตระกองขวัญ

เห็นความหยาบคายในกระทู้ตามหาเจ้าของ  (ผมก็เคยเห็น แต่ไม่ได้จำ ไม่มีในความทรงจำ)
แล้วผมตกใจครับ
(ซึ่งเป็นเศษเสี้ยวของความหยาบคายทั้งหมด)




กรณีที่เป็นคดีความหลายคดีอยู่ตอนนี้
ที่นำเข้าสู่กระบวนการทางกฎหมายนั้น  เรียกได้ว่าเป็น  หลักฐานเชิงประจักษ์

เช่น  นาย ก.  หมิ่น  นางสาว ข.  ด้วยถ้อยคำว่า  ......................................

นางสาว ข.  ก็นำถ้อยคำ .....................................  เข้าสู่กระบวนการทางกฎหมาย

ตรงนี้ไม่เท่าไร
แต่ที่น่าห่วงก็คือ

หลักฐานแวดล้อม   อย่างกระทู้   "@@@@ ตามหาเจ้าของ @@@@"  

ที่เห็นคำโพสต์แล้ว   น่าตกใจมากครับ   น่าตกใจแบบไม่น่าเชื่อว่า
มนุษย์คนหนึ่งจะสามารถใช้ถ้อยคำอย่างนั้นได้



เมื่อถึงชั้นศาล   การแสดงหลักฐานเชิงประจักษ์ที่นำมาสู่การฟ้องร้อง
บวก หลักฐานแวดล้อม  เพื่อแสดงให้ศาลท่านเห็นว่า  จำเลยมีพฤติกรรมอย่างไร  แสดงเจตนาแค่ไหน

ผมว่า  สาหัสครับ

ก็ลอง ๆ คิดดู   ว่าหากใครก็ตามเป็นผู้พิพากษา  ได้เห็นคำหมิ่นในบรรยายฟ้อง ว่าขนาดนั้นแล้ว
พอได้เห็นหลักฐานแวดล้อม  ที่หยาบคายกว่าคำหมิ่นจะเห็นว่าจำเลยเป็นคนอย่างไร

จะพิพากษาตามหลักฐานแบบเมตตารอลงอาญา  หรือ  ลงโทษให้เข็ดหลาบ

โดยเฉพาะ   คดีที่เป็นเรื่องที่ว่า  ผู้ชาย  หมิ่นประมาทผู้หญิงด้วยถ้อยคำหยาบคาย  และด่าหยาบ ๆ คาบ ๆ แบบเหลือรับ

ผู้ชายด่าผู้ชายด้วยกัน   ผู้หญิงหมิ่นผู้หญิงด้วยกัน  ยังพอเมตตาได้
แต่ผู้ชายหมิ่นผู้หญิงแบบหยาบคายสุด ๆ  หลายกรรมหลายวาระ  ไม่ใช่อารมณ์ชั่ววูบ  แต่เป็นเจตนาและอุปนิสัยแท้ ๆ

กฎหมายยึดหลักว่า  กรรมเป็นเครื่องชี้เจตนา  
ทางอาญา  ถือเจตนาเป็นหลัก

เจตนาชัด  หลายกรรมหลายวาระ

คุกครับ



เฮ้อออ....  

กมฺมุนา  วตฺตตี  โลโก

สัตว์โลก ย่อมเป็นไปตามกรรม






^{คนเรา  บางครั้ง  ก็ไม่เคยรู้เคยรับว่าตัวเองทำอะไรผิด}