มีใครจำเป็นต้องแต่งงาน เพราะว่าพลาดท้องบ้าง
คือเราอึดอัดมาก ไม่รู้จะคุยหรือพูดกับใคร วันนี้เลยอยากมาระบาย เราอายุ 32 สามีอายุ 25 ตั้งแต่คบกันยันแต่งงาน เราไม่เคยมีความสุขในชีวิตคู่เลย
เราต้องบอกก่อนว่า ตอนที่คบเราก็รู้สึกแล้วล่ะว่าเราไปกับผู้ชายคนนี้ไม่ได้ ด้วยเหตุผลหลายอย่าง สำคัญที่สุดคือ ทัศนคติไม่ตรงกัน ผู้ชายไม่มีความเป็นผู้นำ
ให้แต่เราคิด แก้ไข ชี้ทางให้ตลอดเวลา คือเรารู้สึกเหนื่อยมาก วันนึงที่เราคิดจะเลิก แต่กลับมารู้ตัวอีกทีนึงว่าท้อง ตอนนั้นเราเสียใจมากๆ มันเหมือนหมดแล้วอนาคต เหมือนโดนมัดมือชกที่ต้องใช้ชีวิตอยู่กับผู้ชายคนนี้จริงๆหรอ?? หลังจากนั้นเราก็แต่งงานกัน ทำตามประเพณีทุกอย่าง เพราะไม่อยากให้พ่อแม่เราเสียหน้า แต่สิ่งที่แย่ไปกว่านั้นคือ ผู้ชายเปลี่ยนไป จากคนที่เราคิดว่าน่าจะดี แต่กลับไม่ได้ดีอย่างที่คิด เวลาทะเลาะกัน ลงไม้ลงมือตลอดเวลา และคำพูดอีกหลายอย่างที่ทำให้เรารู้สึกเจ็บปวด ก่อนหน้านี้เรามีชีวิตที่ดี การศึกษา หน้าที่การงาน การเงิน...พอมีครอบครัวทุกอย่างดูแย่ไปหมด ตอนนี้เราก็สับสนกับชีวิตมาก อยากหย่า แต่ก็กลัวลูกจะลำบาก เพราะเราไม่ได้ทำงาน มีรายได้จากการขายของออนไลน์เล็กๆน้อยๆ วันนี้ก็เป็นอีกวันนึงที่เราทะเลากันรุนแรง จนลูกเราตกใจหวาดกลัวร้องไห้ ผู้ชายบีบคอเราจนเราเกือบตายเพราะหายใจไม่ออก เราไม่เคยคิดว่าเราจะมาโดนอะไรแบบนี้ มันเป็นความรู้สึกที่บอกไม่ถูก ได้แต่นั่งร้องไห้เสียใจ กอดลูก และตัดสินใจโทรหาแม่เล่าให้แม่ฟัง และบอกแม่ว่าจะหย่าขาดจริงๆครั้งนี้ เพราะตั้งแต่เราอยู่กับผู้ชายคนนี้มา2-3ปี เราไม่เคยมีความสุขเลย เราต้องเลี้ยงทั้งลูก งานบ้าน หาเงิน เวลาเดือนไหนช๊อตเราต้องวิ่งหา แก้ไขปัญหาด้วยตัวเองตลอด เพราะสามีไม่เคยมีความคิดที่จะช่วยอะไรเลย เวลาว่างวันๆเอาแต่เล่นเกม Rov เราเบื่อกับชีวิตแบบนี้มาก จนเราเป็นโรคซึมเศร้าเคยคิดอยากฆ่าตัวตาย อยากโทรหาพี่อ้อยพี่ฉอด เราเป็นถึงขนาดนั้น ความเจ็บปวดที่พูดให้ใครฟังไม่ได้ นอกจากกอดลูกและร้องไห้
เราคิดว่าจะหย่าแล้วไปเริ่มต้นชีวิตใหม่กับลูก2คน เราคิดว่าจะไปอยู่กับพี่สาว ไปหางานทำ แต่ก็คงจะยากเพราะอายุเราก็เริ่มเยอะ ถ้าเรายังอยู่ตรงนี้ สภาพจิตใจเราคงแย่ลงทุกวันๆ ไม่นานเราคงตายหรือเป็นบ้าจริงๆ เราไม่รู้จะอธิบายออกมาเป็นคำพูดยังไง แต่เรารู้สึกว่าเราไม่ไหวจริงๆ เราสงสารลูกที่ต้องมาเห็นพ่อแม่ทะเลาะกันบ่อยๆแบบนี้ และตัวเราเองก็ไม่เคยคิดว่าตัวเองต้องมาอยู่ในสภาพแบบนี้เหมือนกัน
-ผู้ชายเหมือนจะดี แต่ก็ไม่ดี
-ผู้ชายไม่มีความกะตือรือร้นอะไรเลย รอแต่เรา
-เราคบกันได้แค่ 6 เดือน แล้วพลาดท้อง
-ใช้เวลาศึกษากันไม่มากพอ
-เราโตกว่าผู้ชายยังเด็ก
-ทัศนคติไม่ตรงกัน ความคิดต่างกัน
-สังคมต่างกัน ทุกอย่างไม่มีอะไรเหมือนกันเลย
-ที่สำคัญเราไม่ชอบพ่อฝ่ายชาย เพราะเหตุผลบางอย่าง
-เราไม่ได้อยากแต่งงานตั้งแต่แรก เพราะเราไม่รุ้สึกรัก แต่อยากเลิกมากกว่า
Sofia ผู้หญิงที่เจ็บปวดกับสิ่งที่ไม่ได้เลือกเอง
ต้องแต่งงานทั้งที่ไม่อยากแต่ง เพียงเพราะว่าพลาดท้อง!!
คือเราอึดอัดมาก ไม่รู้จะคุยหรือพูดกับใคร วันนี้เลยอยากมาระบาย เราอายุ 32 สามีอายุ 25 ตั้งแต่คบกันยันแต่งงาน เราไม่เคยมีความสุขในชีวิตคู่เลย
เราต้องบอกก่อนว่า ตอนที่คบเราก็รู้สึกแล้วล่ะว่าเราไปกับผู้ชายคนนี้ไม่ได้ ด้วยเหตุผลหลายอย่าง สำคัญที่สุดคือ ทัศนคติไม่ตรงกัน ผู้ชายไม่มีความเป็นผู้นำ
ให้แต่เราคิด แก้ไข ชี้ทางให้ตลอดเวลา คือเรารู้สึกเหนื่อยมาก วันนึงที่เราคิดจะเลิก แต่กลับมารู้ตัวอีกทีนึงว่าท้อง ตอนนั้นเราเสียใจมากๆ มันเหมือนหมดแล้วอนาคต เหมือนโดนมัดมือชกที่ต้องใช้ชีวิตอยู่กับผู้ชายคนนี้จริงๆหรอ?? หลังจากนั้นเราก็แต่งงานกัน ทำตามประเพณีทุกอย่าง เพราะไม่อยากให้พ่อแม่เราเสียหน้า แต่สิ่งที่แย่ไปกว่านั้นคือ ผู้ชายเปลี่ยนไป จากคนที่เราคิดว่าน่าจะดี แต่กลับไม่ได้ดีอย่างที่คิด เวลาทะเลาะกัน ลงไม้ลงมือตลอดเวลา และคำพูดอีกหลายอย่างที่ทำให้เรารู้สึกเจ็บปวด ก่อนหน้านี้เรามีชีวิตที่ดี การศึกษา หน้าที่การงาน การเงิน...พอมีครอบครัวทุกอย่างดูแย่ไปหมด ตอนนี้เราก็สับสนกับชีวิตมาก อยากหย่า แต่ก็กลัวลูกจะลำบาก เพราะเราไม่ได้ทำงาน มีรายได้จากการขายของออนไลน์เล็กๆน้อยๆ วันนี้ก็เป็นอีกวันนึงที่เราทะเลากันรุนแรง จนลูกเราตกใจหวาดกลัวร้องไห้ ผู้ชายบีบคอเราจนเราเกือบตายเพราะหายใจไม่ออก เราไม่เคยคิดว่าเราจะมาโดนอะไรแบบนี้ มันเป็นความรู้สึกที่บอกไม่ถูก ได้แต่นั่งร้องไห้เสียใจ กอดลูก และตัดสินใจโทรหาแม่เล่าให้แม่ฟัง และบอกแม่ว่าจะหย่าขาดจริงๆครั้งนี้ เพราะตั้งแต่เราอยู่กับผู้ชายคนนี้มา2-3ปี เราไม่เคยมีความสุขเลย เราต้องเลี้ยงทั้งลูก งานบ้าน หาเงิน เวลาเดือนไหนช๊อตเราต้องวิ่งหา แก้ไขปัญหาด้วยตัวเองตลอด เพราะสามีไม่เคยมีความคิดที่จะช่วยอะไรเลย เวลาว่างวันๆเอาแต่เล่นเกม Rov เราเบื่อกับชีวิตแบบนี้มาก จนเราเป็นโรคซึมเศร้าเคยคิดอยากฆ่าตัวตาย อยากโทรหาพี่อ้อยพี่ฉอด เราเป็นถึงขนาดนั้น ความเจ็บปวดที่พูดให้ใครฟังไม่ได้ นอกจากกอดลูกและร้องไห้
เราคิดว่าจะหย่าแล้วไปเริ่มต้นชีวิตใหม่กับลูก2คน เราคิดว่าจะไปอยู่กับพี่สาว ไปหางานทำ แต่ก็คงจะยากเพราะอายุเราก็เริ่มเยอะ ถ้าเรายังอยู่ตรงนี้ สภาพจิตใจเราคงแย่ลงทุกวันๆ ไม่นานเราคงตายหรือเป็นบ้าจริงๆ เราไม่รู้จะอธิบายออกมาเป็นคำพูดยังไง แต่เรารู้สึกว่าเราไม่ไหวจริงๆ เราสงสารลูกที่ต้องมาเห็นพ่อแม่ทะเลาะกันบ่อยๆแบบนี้ และตัวเราเองก็ไม่เคยคิดว่าตัวเองต้องมาอยู่ในสภาพแบบนี้เหมือนกัน
-ผู้ชายเหมือนจะดี แต่ก็ไม่ดี
-ผู้ชายไม่มีความกะตือรือร้นอะไรเลย รอแต่เรา
-เราคบกันได้แค่ 6 เดือน แล้วพลาดท้อง
-ใช้เวลาศึกษากันไม่มากพอ
-เราโตกว่าผู้ชายยังเด็ก
-ทัศนคติไม่ตรงกัน ความคิดต่างกัน
-สังคมต่างกัน ทุกอย่างไม่มีอะไรเหมือนกันเลย
-ที่สำคัญเราไม่ชอบพ่อฝ่ายชาย เพราะเหตุผลบางอย่าง
-เราไม่ได้อยากแต่งงานตั้งแต่แรก เพราะเราไม่รุ้สึกรัก แต่อยากเลิกมากกว่า
Sofia ผู้หญิงที่เจ็บปวดกับสิ่งที่ไม่ได้เลือกเอง