เครียดมาก สงสารพ่อแม่ เมื่อไรจะจบสิ้นสักที!!!

สวัสดีค่ะ นี่จะมาเล่า(ระบาย) ไม่ได้จะประจานใครใดๆทั้งสิ้น เราเป็นลูกคนเล็กมีพี่อายุห่างกันเล็กน้อยถึงกลางประมาณ2-5ปี พี่เราก้าวร้าวรุนแรงมากกกก มันชอบเถียงพ่อแม่ค่ะ เราก็เถียงแต่รับรองได้ค่ะไม่แรงแบบพี่แน่นอน มันมีหลายครั้งแล้วที่ทะเลาะกัน แต่! ครั้งนี้! หนัก! สุด!!วันนี้พี่พูดว่า ไปอยู่บ้านเด็กกำพร้าก็ดี ดึงดันจะไปที่อื่น มีที่ให้ไปแต่ไม่มีทางให้ไปค่ะ มันบอกว่าพรุ่งนี้ไปแล้วจะไม่กลับมา ( สงสารพ่อแม่)  พ่อบอก “ก็จะไม่เห็น ู อีกตลอดไป” เรา แม่ ห้ามมันไว้ให้ใจเย็น ไม่ขึ้นเสียงใส่ ด่าพ่อแม่สารพัด บอกเรียนเครียด แม่เราก็ให้โอกาส บอกว่า ทุกคำพูด แม่ให้อภัย ข้นเสียงใส่ไม่หยุด พูดทำนองแบบไม่เห็นค่าพ่อแม่ ไม่รู้จักบุญคุณ พ่อเรานั่งร้องไห้ใหญ่เลย ข้าวแกก็ไม่กิน สงสารพ่อแม่มาก -_- เราคนกลางคนนู้นใส่ที คนนี้ใส่ที เหนื่อย ( พ่อเราจะเป็นคนใจดี ใจกว้าง แต่ถ้าโมโหใครก็หยุดไม่ได้) บ้านเราไม่รวยมาก พี่ไม่เห็นค่าสิ่งที่พ่อทำให้เลย ไม่นึกถึงบุญคุณ คิดเอาแต่สิ่งที่แม่บ่น แม่ด่า (แม่เราขี้บ่นมาก แต่ก็คือบ่นของคนเป็นแม่อะ) มาอาฆาตคิด จนพี่กลายเป็นคนนึงในชีวิตที่เราไม่คิดนับถือมันเลย
ป.ล.พี่มหาลัย เรามัธยม เครียดเว้ยยยยย