เรื่องนี้เป็นความจริงทุกประการ ชีวิตที่เหมือนนิยายน้ำเน่า หรือละครหลังข่าว ซึ่งมันเกิดขึ้นกับฉันได้ไง
แล้วแต่จะเชื่อนะคะ👌
กับแฟนเก่า เรามีอะไรเหมือนกันมากๆ
👉 คือ 1. ฉันเกิด 18/11/2535 เขาเกิด 17/10/2534 เราห่างกันอย่างละ 1 คือ 1 วัน 1 เดือน 1ปี
2.ชื่อจริงเรา ภาษาอังกฤษ ขึ้นต้นด้วย P ลงท้ายด้วย a เหมือนกัน
3. ชื่อ 2 พยางค์ นามสกุล 3 พยางค์ เหมือนกัน
4.เราเรียนเอกเดียวกัน คณะเดียวกัน มหาวิทยาลัยเดียวกัน
5.มีโลกส่วนตัวสูงเหมือนกัน
6.ชอบท่องเที่ยวตาธรรมชาติ แนวตื่นเต้นผจญภัยเหมือนกัน
7.เรามีปมในใจในวัยเด็กเหมือนกัน แค่คนละเรื่อง
เรียกได้ว่าเหมือนกันแทบทุกอย่าง แต่ก็มีที่ไม่เหมือนกันอยู่บ้าง คือ
1. เขาใจร้อน ขี้โวยวาย ทำอะไรเร็ว แต่เราใจเย็น ทำอะไรช้า
2.เขาบ้านมีฐานะดี จัดได้ว่ารวยเลยล่ะ แต่เราจนมากๆ
👉เริ่มแรก เรารู้จักกันทางแชทใน Facebook ตอนนั้นเค้าอกหัก ส่วนเราโสด และเจ้าชู้มาก คุยหลายคน (คนแชทอย่างเดียว ไม่เคยมีอะไรกับใคร) เราคุยกับคนนี้รู้สึกถูกคอ ถูกชะตามาก คุยจนรู้ว่าเขาเป็นรุ่นพี่ ที่เรียนเอกเดียวกัน คณะเดียวกัน มหาวิทยาลัยเดียวกัน แต่ยังไม่เคยเจอกันจริงๆจังๆสักที หรืออาจจะเคยเจอ แต่ฉันอาจจะไม่ได้สนใจอะไร (สนใจแต่คนหล่อๆ 555) เขาไม่ใช่คนโดดเด่น เขาอ้วน ดำ ตาตี่ ฉันก็ไม่สวยอะไร เป็นคนตัวเล็ก ผอม ขาว ตาตี่ มีเขี้ยว ใส่แว่น บางทีก็คอนแทคเลนส์ ผมยาว (ตอนนั้นฉันอยู่ปี 1) ไม่รู้ทำไม คนที่ฉันคุยๆอยู่ก็หน้าตาดี แต่มันไม่เหมือนคนนี้ที่รู้สึกเขาดูลึกลับ
มีอะไรบางอย่างที่ทำให้อยากคุยกับคนนี้คนเดียว เราคุยกันทุกวัน วันละหลายชั่วโมง จนผ่านไป อาทิตย์กว่าเขาคงอยากเจอแบบจริงจังๆเลยแกล้งบอก อยากซื้ออะไรมาให้ ขำมาก สิ่งแรกที่ได้จากเจาคือ องุ่นและฝรั่ง เขาบอกเขาชอบกินเลยซื้อมาให้เรา 555 ต่อมาก็ซื้อตุ๊กตาโดเรม่อนให้ บอกว่าเราจะได้มีตุ๊กตาไว้นอนกอด #โรแมนติกไปอี้ก 😁 เราก็เจอกันบ่อยขึ้น และเราพักอยู่ไม่ไกลกันเท่าไร จนวันนึงวันเกิดเรา เขาพาไปกินหมูกะทะ ดึกๆเขาบอกมีของจะเซอร์ไพรส์ เขาพาเราไปที่ห้อง เขาเอาเค้กมาให้ ก็เป่าเค้กกัน ดึกมากแล้ว หอเราปิดไปแล้ว (เราอยู่ ที่มีเวลาเปิดปิด) เขาให้เรานอนที่ห้องเค้า เรากลัวนะ เพราะเรายังไม่เคยมีอะไรกับใคร เขาคือคนแรกที่เรากล้าไปไหนมาไหนด้วย ไม่รู้ทำไม คืนนั้นเขาพยายามจะขอมีไรกะเรา เขาเป็นผู้ชายคนแรกของเรา ที่เรายอม เรารักเขามากๆ พอผ่านไป 1 ปี ถึงย้ายมาอยู่ด้วยกันแบบจริงๆจังๆ เรารักกันมากๆ เขาน่ารัก เสมอต้นเสมอปลายมาตลอด อยากได้อะไรเขาซื้อให้ตลอด แม้บางอย่างไม่เคยขอเขาก็ซื้อให้ ฉันก็พยายามที่จะทำทุกอย่างเพื่อเค้า ดูแลเขา ทำทุกอย่างให้เขามีความสุข ฉันมีเขาคนเดียว ซื่อสัตย์ ไม่เคยนอกใจเขา รู้สึกรักและผูกพันธ์กับเขามากๆ เหมือนว่าเคยรักกันมาเมื่อชาติก่อนอย่างงั้นเลย เขามีมอไซต์บิ้กไบร์ท ไปไหนๆมาไหนด้วยกัน ขับมอไซต์ ตากแดด ตากฝน ฝ่าลมหนาว ไปเที่ยวก็มอไซต์คันนี้ ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาตลอด 5 ปี จนฉันกำลังจะเรียนจบ แต่เขาทำงานไปเป็นปีแล้ว เขามีพร้อมทุกอย่าง เป็นข้าราชการ ในขณะที่พ่อฉันป่วยเข้าโรงพยาบาล เป็นโรคไต ต้องฟอกเลือดตลอด แต่ดีที่พ่อมีสิทธิ์ 30 บาทรักษาทุกโรค จึงดีหน่อย ทางบ้านเขารู้ว่าฉันมีภาระทางบ้านเยอะ ไหนจะน้องที่กำลังเรียนหนังสืออีก ฉันก็ยังเรียนใกล้จบละ แต่ยังไม่มีงานทำ พ่อก็ป่วย ทางบ้านเขาจึงอยากให้เลิกกับฉัน เพราะกลัวลูกเขาจะลำบากถ้ายังคบกันอยู่ เขาบีบบังคับทุกทาง เเฟนฉันเขาก็กดดัน อึดอัดใจ ทั้งๆที่เรารักกันมาก ฉันร้องไห้ทุกวัน ฉันตั้งหน้าตั้งตาอ่านหนังสือเพื่อจะได้สอบติดเป็นข้าราชการ พ่อจะได้สบาย เบิกค่ารักษาพยาบาลได้ ฉันก็จะมีงานทำที่มั่นคงส่งน้องเรียน เลี้ยงดูครอบครัวได้ แต่แล้ววันนึง สิ่งที่ฉันกลัวที่สุดก็มาถึง แฟนฉันเขาเจอผู้หญิงคนใหม่ ทางFacebook ฉันไม่รู้เขารู้กันกันมาก่อนแล้วหรือเพิ่งรู้จัก หรืออะไรก็แล้วแต่ เขาแอบคุยกันทุกวัน จนวันนึงฉันจับได้ เพราะเห็นข้อความที่เขาคุยกัน เราก็ทะเลาะกันหลายครั้ง เขาบอกว่าผู้หญิงคนใหม่ สวยกว่า มีฐานะเพียบพร้อม พ่อแม่เป็นข้าราชการ ตัวผู้หญิงก็เป็นข้าราชการ แฟนเราเขาก็เป็นราชการ เขาบอกนิสัยก็เข้ากับเขาทุกอย่าง ทำงานใกล้ๆกัน บ้านก็ จ.ใกล้กัน ซึ่งฉันเทียบอะไรไม่ได้เลย ฉันเลยส่งข้อความไปหาผู้หญิง และแฟน ฉันด่า แต่ไม่ได้ใช้คำหยาบคาย แต่ด่าด้วยความอัดอั้นตันใจ ว่าทำไมไม่เห็นใจฉันบ้างเลยเหรอ ที่รักกันมาตั้ง 5 ปี ผ่านอะไรกันมาตั้งเท่าไร รักกันมากแค่ไหน แทบไม่เคยทะเลาะกัน ฉันให้เขาได้ทุกอย่าง เขาเป็นผู้ชายคนแรกและคนเดียวของฉันที่ฉันรักมาก แต้หญิงคนนี้ที่เพิ่งรู้จัก มั่นใจได้ยังไงว่าดีจริง รักเค้าจริง เอาอะไรมาวัด เขาบอกเขาเลือกแล้วฉันจุกมาก ฉันจึงถอยออกมา เอาจริงๆฉันเสียใจที่สุดในชีวิตเลย ฉันร้องไห้ทุกวัน เพื่อนทุกคนเป็นห่วงฉันมาก มาคอยพาไปนั่นนี่ ไม่ให้เครียด เสียใจ จนผ่านไปเป็นปี เค้าแต่งงานกับผู้หญิงคนนั้น แต่หลังจากแต่งได้ ไม่ถึงปีก็ทะเลาะกันหนัก เพราะผู้หญิงยังติดต่อกับแฟนเก่า และเป็นคนเอาแต่ใจ ติดหรู ไม่เคารพพ่อแม่เขา เขาป่วยก็ไม่ดูแล ทะเลาะกันบ่อยๆ
จึงตัดสินใจหย่ากัน ส่วนฉัน ฉันสอบบรรจุเป็นข้าราชการ ได้ ฉันเริ่มตั้งตัวได้ มีอะไรหลายๆอย่างที่ไม่เคยมี และอยากมี วันนึงเขากลับมาคุยกับฉัน ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น คุยถึงความหลังครั้งที่เป็นแฟนกัน ฉันไม่รู้ว่ายังรักเขาไหม แต่รู้สึกสงสาร ไม่อยากเห็นเขาเสียใจ อยากเห็นเขามีความสุข แต่ะกลับไปคบกัน ก็กลัวจะเป็นเหมือนเก่า ฉันเจ็บเจียนตาย ในขณะที่เขามีความสุขกับคนใหม่ แต่พอรู้ว่าไม่ดีอย่างที่คิด ก็จะกลับมา ฉันจึงบอกไปว่าฉันให้ได้แค่พี่น้องเท่านั้นนะ เขาก็เสียใจ บอกว่าขอโทษ ตั้งแต่คบกับใครมา ฉันเป็นผู้หญิงคนเดียวที่ดีกับเขาที่สุด รักเขาที่สุด พ่อแม่และครอบครัวเขาก็สนับสนุนให้คบกัน แต่ฉันคงไม่กลับไป ตอนนี้ก็ยังคุยกันอยู่ เขาก็คอยช่วยเหลือฉันทุกอย่าง เราก็ยังดีต่อกันทุกอย่าง แค่สถานะไม่เหมือนเดิม ฉันโสดมา 2 ปีละ แต่ก็ไม่เคยเจอใครที่ดีเหมือนเขาเลย ไม่มีจริงๆ เขาก็คิดเหมือนฉัน ว่าไม่มีใครดีเหมือนฉันเลยย มันเป็นความทรมานที่ไม่สามารถกลับไปคบกันได้อีก เพราะทุกคนไม่ชอบเขาไปแล้ว เพราะเขาทำกับฉันไว้มาก ทุกคนไม่มีใครอยากให้ฉันกลับไป ตัวฉันเองก็กลัวเหมือนกัน กลัวกลับไปคบกันแล้ววันนึงเขาเจอคนที่ใช่สำหรับเขาอีก เขาก็จะไปอีก
บางทีฉันกับเขาเหมือนฟ้าให้เกิดมาเป็นเพียงคู่ที่เป็นเหมือนเส้นขนานรักแทบตายแต่ก็ไม่ได้กัน
เป็นคู่แท้ หรือคู่เวรคู่กรรม?
แล้วแต่จะเชื่อนะคะ👌
กับแฟนเก่า เรามีอะไรเหมือนกันมากๆ
👉 คือ 1. ฉันเกิด 18/11/2535 เขาเกิด 17/10/2534 เราห่างกันอย่างละ 1 คือ 1 วัน 1 เดือน 1ปี
2.ชื่อจริงเรา ภาษาอังกฤษ ขึ้นต้นด้วย P ลงท้ายด้วย a เหมือนกัน
3. ชื่อ 2 พยางค์ นามสกุล 3 พยางค์ เหมือนกัน
4.เราเรียนเอกเดียวกัน คณะเดียวกัน มหาวิทยาลัยเดียวกัน
5.มีโลกส่วนตัวสูงเหมือนกัน
6.ชอบท่องเที่ยวตาธรรมชาติ แนวตื่นเต้นผจญภัยเหมือนกัน
7.เรามีปมในใจในวัยเด็กเหมือนกัน แค่คนละเรื่อง
เรียกได้ว่าเหมือนกันแทบทุกอย่าง แต่ก็มีที่ไม่เหมือนกันอยู่บ้าง คือ
1. เขาใจร้อน ขี้โวยวาย ทำอะไรเร็ว แต่เราใจเย็น ทำอะไรช้า
2.เขาบ้านมีฐานะดี จัดได้ว่ารวยเลยล่ะ แต่เราจนมากๆ
👉เริ่มแรก เรารู้จักกันทางแชทใน Facebook ตอนนั้นเค้าอกหัก ส่วนเราโสด และเจ้าชู้มาก คุยหลายคน (คนแชทอย่างเดียว ไม่เคยมีอะไรกับใคร) เราคุยกับคนนี้รู้สึกถูกคอ ถูกชะตามาก คุยจนรู้ว่าเขาเป็นรุ่นพี่ ที่เรียนเอกเดียวกัน คณะเดียวกัน มหาวิทยาลัยเดียวกัน แต่ยังไม่เคยเจอกันจริงๆจังๆสักที หรืออาจจะเคยเจอ แต่ฉันอาจจะไม่ได้สนใจอะไร (สนใจแต่คนหล่อๆ 555) เขาไม่ใช่คนโดดเด่น เขาอ้วน ดำ ตาตี่ ฉันก็ไม่สวยอะไร เป็นคนตัวเล็ก ผอม ขาว ตาตี่ มีเขี้ยว ใส่แว่น บางทีก็คอนแทคเลนส์ ผมยาว (ตอนนั้นฉันอยู่ปี 1) ไม่รู้ทำไม คนที่ฉันคุยๆอยู่ก็หน้าตาดี แต่มันไม่เหมือนคนนี้ที่รู้สึกเขาดูลึกลับ
มีอะไรบางอย่างที่ทำให้อยากคุยกับคนนี้คนเดียว เราคุยกันทุกวัน วันละหลายชั่วโมง จนผ่านไป อาทิตย์กว่าเขาคงอยากเจอแบบจริงจังๆเลยแกล้งบอก อยากซื้ออะไรมาให้ ขำมาก สิ่งแรกที่ได้จากเจาคือ องุ่นและฝรั่ง เขาบอกเขาชอบกินเลยซื้อมาให้เรา 555 ต่อมาก็ซื้อตุ๊กตาโดเรม่อนให้ บอกว่าเราจะได้มีตุ๊กตาไว้นอนกอด #โรแมนติกไปอี้ก 😁 เราก็เจอกันบ่อยขึ้น และเราพักอยู่ไม่ไกลกันเท่าไร จนวันนึงวันเกิดเรา เขาพาไปกินหมูกะทะ ดึกๆเขาบอกมีของจะเซอร์ไพรส์ เขาพาเราไปที่ห้อง เขาเอาเค้กมาให้ ก็เป่าเค้กกัน ดึกมากแล้ว หอเราปิดไปแล้ว (เราอยู่ ที่มีเวลาเปิดปิด) เขาให้เรานอนที่ห้องเค้า เรากลัวนะ เพราะเรายังไม่เคยมีอะไรกับใคร เขาคือคนแรกที่เรากล้าไปไหนมาไหนด้วย ไม่รู้ทำไม คืนนั้นเขาพยายามจะขอมีไรกะเรา เขาเป็นผู้ชายคนแรกของเรา ที่เรายอม เรารักเขามากๆ พอผ่านไป 1 ปี ถึงย้ายมาอยู่ด้วยกันแบบจริงๆจังๆ เรารักกันมากๆ เขาน่ารัก เสมอต้นเสมอปลายมาตลอด อยากได้อะไรเขาซื้อให้ตลอด แม้บางอย่างไม่เคยขอเขาก็ซื้อให้ ฉันก็พยายามที่จะทำทุกอย่างเพื่อเค้า ดูแลเขา ทำทุกอย่างให้เขามีความสุข ฉันมีเขาคนเดียว ซื่อสัตย์ ไม่เคยนอกใจเขา รู้สึกรักและผูกพันธ์กับเขามากๆ เหมือนว่าเคยรักกันมาเมื่อชาติก่อนอย่างงั้นเลย เขามีมอไซต์บิ้กไบร์ท ไปไหนๆมาไหนด้วยกัน ขับมอไซต์ ตากแดด ตากฝน ฝ่าลมหนาว ไปเที่ยวก็มอไซต์คันนี้ ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาตลอด 5 ปี จนฉันกำลังจะเรียนจบ แต่เขาทำงานไปเป็นปีแล้ว เขามีพร้อมทุกอย่าง เป็นข้าราชการ ในขณะที่พ่อฉันป่วยเข้าโรงพยาบาล เป็นโรคไต ต้องฟอกเลือดตลอด แต่ดีที่พ่อมีสิทธิ์ 30 บาทรักษาทุกโรค จึงดีหน่อย ทางบ้านเขารู้ว่าฉันมีภาระทางบ้านเยอะ ไหนจะน้องที่กำลังเรียนหนังสืออีก ฉันก็ยังเรียนใกล้จบละ แต่ยังไม่มีงานทำ พ่อก็ป่วย ทางบ้านเขาจึงอยากให้เลิกกับฉัน เพราะกลัวลูกเขาจะลำบากถ้ายังคบกันอยู่ เขาบีบบังคับทุกทาง เเฟนฉันเขาก็กดดัน อึดอัดใจ ทั้งๆที่เรารักกันมาก ฉันร้องไห้ทุกวัน ฉันตั้งหน้าตั้งตาอ่านหนังสือเพื่อจะได้สอบติดเป็นข้าราชการ พ่อจะได้สบาย เบิกค่ารักษาพยาบาลได้ ฉันก็จะมีงานทำที่มั่นคงส่งน้องเรียน เลี้ยงดูครอบครัวได้ แต่แล้ววันนึง สิ่งที่ฉันกลัวที่สุดก็มาถึง แฟนฉันเขาเจอผู้หญิงคนใหม่ ทางFacebook ฉันไม่รู้เขารู้กันกันมาก่อนแล้วหรือเพิ่งรู้จัก หรืออะไรก็แล้วแต่ เขาแอบคุยกันทุกวัน จนวันนึงฉันจับได้ เพราะเห็นข้อความที่เขาคุยกัน เราก็ทะเลาะกันหลายครั้ง เขาบอกว่าผู้หญิงคนใหม่ สวยกว่า มีฐานะเพียบพร้อม พ่อแม่เป็นข้าราชการ ตัวผู้หญิงก็เป็นข้าราชการ แฟนเราเขาก็เป็นราชการ เขาบอกนิสัยก็เข้ากับเขาทุกอย่าง ทำงานใกล้ๆกัน บ้านก็ จ.ใกล้กัน ซึ่งฉันเทียบอะไรไม่ได้เลย ฉันเลยส่งข้อความไปหาผู้หญิง และแฟน ฉันด่า แต่ไม่ได้ใช้คำหยาบคาย แต่ด่าด้วยความอัดอั้นตันใจ ว่าทำไมไม่เห็นใจฉันบ้างเลยเหรอ ที่รักกันมาตั้ง 5 ปี ผ่านอะไรกันมาตั้งเท่าไร รักกันมากแค่ไหน แทบไม่เคยทะเลาะกัน ฉันให้เขาได้ทุกอย่าง เขาเป็นผู้ชายคนแรกและคนเดียวของฉันที่ฉันรักมาก แต้หญิงคนนี้ที่เพิ่งรู้จัก มั่นใจได้ยังไงว่าดีจริง รักเค้าจริง เอาอะไรมาวัด เขาบอกเขาเลือกแล้วฉันจุกมาก ฉันจึงถอยออกมา เอาจริงๆฉันเสียใจที่สุดในชีวิตเลย ฉันร้องไห้ทุกวัน เพื่อนทุกคนเป็นห่วงฉันมาก มาคอยพาไปนั่นนี่ ไม่ให้เครียด เสียใจ จนผ่านไปเป็นปี เค้าแต่งงานกับผู้หญิงคนนั้น แต่หลังจากแต่งได้ ไม่ถึงปีก็ทะเลาะกันหนัก เพราะผู้หญิงยังติดต่อกับแฟนเก่า และเป็นคนเอาแต่ใจ ติดหรู ไม่เคารพพ่อแม่เขา เขาป่วยก็ไม่ดูแล ทะเลาะกันบ่อยๆ
จึงตัดสินใจหย่ากัน ส่วนฉัน ฉันสอบบรรจุเป็นข้าราชการ ได้ ฉันเริ่มตั้งตัวได้ มีอะไรหลายๆอย่างที่ไม่เคยมี และอยากมี วันนึงเขากลับมาคุยกับฉัน ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น คุยถึงความหลังครั้งที่เป็นแฟนกัน ฉันไม่รู้ว่ายังรักเขาไหม แต่รู้สึกสงสาร ไม่อยากเห็นเขาเสียใจ อยากเห็นเขามีความสุข แต่ะกลับไปคบกัน ก็กลัวจะเป็นเหมือนเก่า ฉันเจ็บเจียนตาย ในขณะที่เขามีความสุขกับคนใหม่ แต่พอรู้ว่าไม่ดีอย่างที่คิด ก็จะกลับมา ฉันจึงบอกไปว่าฉันให้ได้แค่พี่น้องเท่านั้นนะ เขาก็เสียใจ บอกว่าขอโทษ ตั้งแต่คบกับใครมา ฉันเป็นผู้หญิงคนเดียวที่ดีกับเขาที่สุด รักเขาที่สุด พ่อแม่และครอบครัวเขาก็สนับสนุนให้คบกัน แต่ฉันคงไม่กลับไป ตอนนี้ก็ยังคุยกันอยู่ เขาก็คอยช่วยเหลือฉันทุกอย่าง เราก็ยังดีต่อกันทุกอย่าง แค่สถานะไม่เหมือนเดิม ฉันโสดมา 2 ปีละ แต่ก็ไม่เคยเจอใครที่ดีเหมือนเขาเลย ไม่มีจริงๆ เขาก็คิดเหมือนฉัน ว่าไม่มีใครดีเหมือนฉันเลยย มันเป็นความทรมานที่ไม่สามารถกลับไปคบกันได้อีก เพราะทุกคนไม่ชอบเขาไปแล้ว เพราะเขาทำกับฉันไว้มาก ทุกคนไม่มีใครอยากให้ฉันกลับไป ตัวฉันเองก็กลัวเหมือนกัน กลัวกลับไปคบกันแล้ววันนึงเขาเจอคนที่ใช่สำหรับเขาอีก เขาก็จะไปอีก
บางทีฉันกับเขาเหมือนฟ้าให้เกิดมาเป็นเพียงคู่ที่เป็นเหมือนเส้นขนานรักแทบตายแต่ก็ไม่ได้กัน