สวัสดี ดิฉันเพิ่งเข้ามาเป็นสมาชิกของ Pantip ขอความคิดเห็นเกี่ยวเรื่องที่ดิฉันจะเล่าด้วยนะค่ะ
ฉันกับแฟนคบกันมาก็เข้าปีที่ 7 แล้วค่ะ แฟนกับเราทำงานเกี่ยวกับบริษัทเรือน้ำมันแต่คนละบริษัท
ตอนแรกที่คบกันเค้า มีแฟนอยุ่แล้ว และส่วนเรายังโสด แต่เราเพิ่งมารู้ตอนหลังว่าเค้ามีแฟนอยู่แล้ว เราก็พยามยามบอกเค้าไปว่า ทำไม่บอกเราตั้งแต่แรก เราได้บอกเค้าไปว่าเรายอมถอยออกมา เพราะตอนนั้นกำลังคบกันได้ประมาณ 3-4 เดือนเองคะ ความรู้สึกเราตอนนั้นคือรักเค้าไปแล้ว หลังจากที่เราได้บอกแย่งจากเค้าไม่กี่วันเค้าก็โทรมาบอกว่า เค้าเลิกกับแฟนไปแล้ว และแฟนเค้าก็ได้เก็บเสื้อผ้ากลับบ้านไป ในส่วนตรงนั้นทำให้เราได้กลับไปหาเค้าอีกครั้ง
เค้าเป็นผู้ชายที่ดีมากนะสำหรับเรา เอาใจเราทุกอย่างและคบกันมาแทบตัวติดกันตลอด อยู่แบบนี้กันมาสัก 1 ปี จนเริ่มสร้างอนาคตด้วยกัน ซื้อรถยนต์ ซื้อของใช้ทุกอย่างในบ้าน การใช้จ่ายก็แบ่งปันกันมาตลอด ในเรื่องของเงินเดือนเราจะเงินเดือนสูงกว่าแฟน แต่เราก็ไม่ได้ซีเรียสอะไรกับเรื่องนี้ เพราะเรามีความสุขมากที่เค้า คบกันมาประมาณ 2 ปี แฟนเราได้โดนจ้างออก และเราก็รับภาระเองหมด แต่เค้าก็พยายามไปหางานทำตลอด บางช่วงก็ไปทำงานเหมากับญาติ
อยู่แบบนี้ประมาณ 1 ปีกว่า ก็ได้งานทำเหมือนกับงานเดิม ทำงานที่ใหม่ก็จะเหนื่อยมากว่าหน่อยที่เค้าบ่นให้ฟังนะ เงินเดือนก็น้อยลงด้วย ทำงานได้ประมาณปีกว่าบริษัทก็ขัดคนออก แต่เค้าไม่โดนจากออกในรอบนี้ แต่พอทำงานได้ 2 ปี เค้ามีอาการป่วยหัวรุนแรงจากอาการเดิมของเค้าคือเม็ดเลือดในสมอง ทำให้เค้าหยุดงานบ่อย ช่วงเดือนพฤษภาคม ทางบริษัทได้ขัดคนออกอีกรอบ เค้าก็ติดไปให้ส่วนนั้นแล้ว ทุกคนได้เงินชดเชยหมด ยกเว้นเค้าเนื่องจากบางทีหยุดพัก โดยลากับหัวหน้าแต่ไม่มีใบรับรองแพทย์ และเป็นช่วงที่งานน้อย เพื่อนที่ทำงานบ้านอยู่ใกล้บริษัทเลยสแตนบายที่บ้านได้ เป็นเรื่องที่แย่มาก ทำให้เราต้องมารับภาระคนเดียวแบบเต็มๆอีกรอบ รอบบนี้เริ่มจะไม่ไหว เพราะภาระหนี้เก่าก็เยอะอยู่ บางที่ก็ต้องเอาทองไปจำนำที่ร้าน หลายเส้นมาก แต่เราก็ให้เค้าดูแลให้เรื่องนี้ ให้เงินเค้าไปต่อดอกเบี้ยทองตลอด แต่พอมาวันหนึ่งเราจะไปเอาออก เค้าบอกว่าร้านปิดจนเรามารู้อีกทีคือไม่ม่แล้ว ทำให้เราไม่โอเครมาเป็นแบบนี้มาตลอด ไอโฟน ไอแพด รถมอไซด์ 2 คัน เป็นของเราที่เค้าไปตั้งเพื่อมาเงินมาจ่านก่อน สุดท้ายไม่เหลืออะไรกลับบมาให้เราเลย เราก้อทะเลาะมาตลอด จนบางครั้งเราอยากเลิกกับเค้า และอยากกลับบ้านมากเลย แต่สุดท้ายเราก็ยังอยู่เค้าต่อ และขอร้องเค้าไม่ให้ทำเรื่องแบบนี้กับเราอีก ในส่วนเค้าก็ดูแลเราดีมาตลอดในเรื่องความเอาใจใส่ และการดูแลเรา เหลือแต่เรื่องนี้แหละ ช่วงหลังๆ เราใช้คำว่าชินกับนิสัยเค้าเลยอ่า รู้ว่าเค้าเป็นแบบนี้แต่เราก็ยังอยู่กับเค้า บางวันไม่มีข้าว เราก็ทนเอา เราพูดกับเค้านะว่าเราอยู่ได้ไม่ต้องห่วง บางที่เราเหนื่อยและท้อมาก เพราะเงินเติมน้ำมันไม่มีเลย แต่เราอดทนนะ เวลาเราทะเลาะก็จะอารมณ์อยากจะกลับบ้านเกือบทุกครั้ง เค้าไม่ได้ทำร้ายร่างกายเราเลย เข้ามาปลอบเราให้ใจเย็นตลอด และบอกว่าให้เราใช้เหตุผลและอย่าใช้อารมณ์ เป็นแบบนี้มาตลอด จนพักหลังเราทะเลาะเรื่องประมาณนี้ เค้าเริ่มจะหายไป และไม่ได้มาปลอบใจเราเหมือนเมื่อก่อน กลายเป็นเราที่ต้องไปตามเอาใจเรากลับมา ทั้งๆที่เราไม่ได้ทำอะไรผิด หรือเสียหายเลยสักนิด เราเหนื่อยมากเลย เมื่อต้นปี 61 เราได้ย้ายตำแหน่งและต้องโยกมานั่งทำงานที่บริษัทลูกค้าอยู่แถวบ้านเรา และเค้าก็ได้ไปทำงานต่างจังหวัด ประมาณอาทิตย์ สองอาทิตย์แล้วกลับ เราเลยมาอยู่ที่บ้านเรา จะกลับตอนเค้ามา แต่เค้าทำงานได้สักอยู่ไม่ถึงเดือนโทรมาบอกว่าไม่ไหว ทำไม่ไหว งานเหนื่อยมาก เราบอกเค้าว่าให้เค้าอดทนถึงสิ้นเดือนนะจะได้มีตังจ่ายมาก เพราะภาระเยอะ แต่เค้าก็กลับมาก่อนสินเดือน มาอยู่กันแบบไม่มีตังจ่าย เรามาหาเค้าได้สองวันก็กลับไปอยู่บ้าน เรามาอยู่บ้านเราไม่ได้เครียดอะไรเลย เช้า เย็น แม่ทำกับข้าวไว้ให้เรียบร้อยแทบจะไม่ได้จ่ายสักบาท พ่อก็ขับรถมาส่งเราที่ทำงานทุกวัน พอสิ่นเดือนเงินเดือนออกเราก็ไปหาเค้า อาทิตย์หนึ่ง แล้วเงินเราก็เหมือนไปกับค่าใช้จ่ายและการกินอยู่ เรามาทำงานโทรบอกให้เค้ามารับตอนเย็น เค้ามารับแล้วถามเราว่าให้ไปส่งที่บ้านไหม เราบอกว่าไม่เดี่ยวพรุ่งนี้เราค่อยขับรถมาทำงานเพราะสงสารพ่อ ที่รับ ส่ง เราอยู่ แล้วเค้าขับไปสักพักโทรให้แม่เค้ามารับ แล้วจอดรถให้เรา เรานั่งในรถแล้วถามว่าทำไหมถึงไม่ให้เราไปนอนที่บ้านด้วยคืนนี้ เค้าบอกว่า ตังหมดแล้ว เราเลยลงจากรถแล้วไปบอกให้เค้าลง เพื่อจะขับเอง ระหว่างนั้นเราก็พูดไปว่า เจ็บมากกับคำนี้ รู้ใช่ไหมว่าเราไม่เคยบ่นเลยเรื่องการกินอยู่ แล้วเค้าก็ไม่ได้ลง เราเลยกลับมาขึ้นรถ เค้าขับรถออกไป คือเราทะเลาะมาแล้วด้วยบนรถ แล้วเค้าก็จอดแล้วลงไป รถก็ขับรถวนไปหาเค้าจนเจอ และทะเลาะมาตลอดทาง พอถึงบ้านเค้าลงจากรถ แล้วเดินหนีไป ที่ความว่างเปล่าไว้ เราไปเก็บกระเป๋าเพื่อกับบ้าน พอดเราจะออกไปเค้ามาพอดี เราบอกช่วยเอาของขึ้นรถให้หน่อย เค้าทำให้ เราบอกว่าไปส่งเราที่รถหน่อยสิ เค้าไม่ไป สักพักก็บอกว่าอย่าไปได้ไหม
เราใจอ่อนมาตลอด และล่าสุดเรากลับมาอยู่บ้านซึ่งเราโทรไปไหมรับสาย ทิ้งระยะไว้แล้วโทรไปอีก รับสายแล้วบอกว่ากำลังเลื่อนรถอยู่ เราถามไปไหนมาก็ไม่บอก เราก็วางสายและ ส่งข้อความไปทางเฟสว่า เยอะไปนะ เรื่องมันเยอะไปแล้ว แล้วเค้าตอบกลับมาว่า จบคือจบ และโชคดี ทำให้เราอึ้งมาก เราก็บอกว่า อืม ตามนั้นเพราะเราเหนื่อยมาก เราควรจะเลิกหรือทำยังไงดีค่ะ
รักแฟนมาก จนไม่อยากจากกัน
ฉันกับแฟนคบกันมาก็เข้าปีที่ 7 แล้วค่ะ แฟนกับเราทำงานเกี่ยวกับบริษัทเรือน้ำมันแต่คนละบริษัท
ตอนแรกที่คบกันเค้า มีแฟนอยุ่แล้ว และส่วนเรายังโสด แต่เราเพิ่งมารู้ตอนหลังว่าเค้ามีแฟนอยู่แล้ว เราก็พยามยามบอกเค้าไปว่า ทำไม่บอกเราตั้งแต่แรก เราได้บอกเค้าไปว่าเรายอมถอยออกมา เพราะตอนนั้นกำลังคบกันได้ประมาณ 3-4 เดือนเองคะ ความรู้สึกเราตอนนั้นคือรักเค้าไปแล้ว หลังจากที่เราได้บอกแย่งจากเค้าไม่กี่วันเค้าก็โทรมาบอกว่า เค้าเลิกกับแฟนไปแล้ว และแฟนเค้าก็ได้เก็บเสื้อผ้ากลับบ้านไป ในส่วนตรงนั้นทำให้เราได้กลับไปหาเค้าอีกครั้ง
เค้าเป็นผู้ชายที่ดีมากนะสำหรับเรา เอาใจเราทุกอย่างและคบกันมาแทบตัวติดกันตลอด อยู่แบบนี้กันมาสัก 1 ปี จนเริ่มสร้างอนาคตด้วยกัน ซื้อรถยนต์ ซื้อของใช้ทุกอย่างในบ้าน การใช้จ่ายก็แบ่งปันกันมาตลอด ในเรื่องของเงินเดือนเราจะเงินเดือนสูงกว่าแฟน แต่เราก็ไม่ได้ซีเรียสอะไรกับเรื่องนี้ เพราะเรามีความสุขมากที่เค้า คบกันมาประมาณ 2 ปี แฟนเราได้โดนจ้างออก และเราก็รับภาระเองหมด แต่เค้าก็พยายามไปหางานทำตลอด บางช่วงก็ไปทำงานเหมากับญาติ
อยู่แบบนี้ประมาณ 1 ปีกว่า ก็ได้งานทำเหมือนกับงานเดิม ทำงานที่ใหม่ก็จะเหนื่อยมากว่าหน่อยที่เค้าบ่นให้ฟังนะ เงินเดือนก็น้อยลงด้วย ทำงานได้ประมาณปีกว่าบริษัทก็ขัดคนออก แต่เค้าไม่โดนจากออกในรอบนี้ แต่พอทำงานได้ 2 ปี เค้ามีอาการป่วยหัวรุนแรงจากอาการเดิมของเค้าคือเม็ดเลือดในสมอง ทำให้เค้าหยุดงานบ่อย ช่วงเดือนพฤษภาคม ทางบริษัทได้ขัดคนออกอีกรอบ เค้าก็ติดไปให้ส่วนนั้นแล้ว ทุกคนได้เงินชดเชยหมด ยกเว้นเค้าเนื่องจากบางทีหยุดพัก โดยลากับหัวหน้าแต่ไม่มีใบรับรองแพทย์ และเป็นช่วงที่งานน้อย เพื่อนที่ทำงานบ้านอยู่ใกล้บริษัทเลยสแตนบายที่บ้านได้ เป็นเรื่องที่แย่มาก ทำให้เราต้องมารับภาระคนเดียวแบบเต็มๆอีกรอบ รอบบนี้เริ่มจะไม่ไหว เพราะภาระหนี้เก่าก็เยอะอยู่ บางที่ก็ต้องเอาทองไปจำนำที่ร้าน หลายเส้นมาก แต่เราก็ให้เค้าดูแลให้เรื่องนี้ ให้เงินเค้าไปต่อดอกเบี้ยทองตลอด แต่พอมาวันหนึ่งเราจะไปเอาออก เค้าบอกว่าร้านปิดจนเรามารู้อีกทีคือไม่ม่แล้ว ทำให้เราไม่โอเครมาเป็นแบบนี้มาตลอด ไอโฟน ไอแพด รถมอไซด์ 2 คัน เป็นของเราที่เค้าไปตั้งเพื่อมาเงินมาจ่านก่อน สุดท้ายไม่เหลืออะไรกลับบมาให้เราเลย เราก้อทะเลาะมาตลอด จนบางครั้งเราอยากเลิกกับเค้า และอยากกลับบ้านมากเลย แต่สุดท้ายเราก็ยังอยู่เค้าต่อ และขอร้องเค้าไม่ให้ทำเรื่องแบบนี้กับเราอีก ในส่วนเค้าก็ดูแลเราดีมาตลอดในเรื่องความเอาใจใส่ และการดูแลเรา เหลือแต่เรื่องนี้แหละ ช่วงหลังๆ เราใช้คำว่าชินกับนิสัยเค้าเลยอ่า รู้ว่าเค้าเป็นแบบนี้แต่เราก็ยังอยู่กับเค้า บางวันไม่มีข้าว เราก็ทนเอา เราพูดกับเค้านะว่าเราอยู่ได้ไม่ต้องห่วง บางที่เราเหนื่อยและท้อมาก เพราะเงินเติมน้ำมันไม่มีเลย แต่เราอดทนนะ เวลาเราทะเลาะก็จะอารมณ์อยากจะกลับบ้านเกือบทุกครั้ง เค้าไม่ได้ทำร้ายร่างกายเราเลย เข้ามาปลอบเราให้ใจเย็นตลอด และบอกว่าให้เราใช้เหตุผลและอย่าใช้อารมณ์ เป็นแบบนี้มาตลอด จนพักหลังเราทะเลาะเรื่องประมาณนี้ เค้าเริ่มจะหายไป และไม่ได้มาปลอบใจเราเหมือนเมื่อก่อน กลายเป็นเราที่ต้องไปตามเอาใจเรากลับมา ทั้งๆที่เราไม่ได้ทำอะไรผิด หรือเสียหายเลยสักนิด เราเหนื่อยมากเลย เมื่อต้นปี 61 เราได้ย้ายตำแหน่งและต้องโยกมานั่งทำงานที่บริษัทลูกค้าอยู่แถวบ้านเรา และเค้าก็ได้ไปทำงานต่างจังหวัด ประมาณอาทิตย์ สองอาทิตย์แล้วกลับ เราเลยมาอยู่ที่บ้านเรา จะกลับตอนเค้ามา แต่เค้าทำงานได้สักอยู่ไม่ถึงเดือนโทรมาบอกว่าไม่ไหว ทำไม่ไหว งานเหนื่อยมาก เราบอกเค้าว่าให้เค้าอดทนถึงสิ้นเดือนนะจะได้มีตังจ่ายมาก เพราะภาระเยอะ แต่เค้าก็กลับมาก่อนสินเดือน มาอยู่กันแบบไม่มีตังจ่าย เรามาหาเค้าได้สองวันก็กลับไปอยู่บ้าน เรามาอยู่บ้านเราไม่ได้เครียดอะไรเลย เช้า เย็น แม่ทำกับข้าวไว้ให้เรียบร้อยแทบจะไม่ได้จ่ายสักบาท พ่อก็ขับรถมาส่งเราที่ทำงานทุกวัน พอสิ่นเดือนเงินเดือนออกเราก็ไปหาเค้า อาทิตย์หนึ่ง แล้วเงินเราก็เหมือนไปกับค่าใช้จ่ายและการกินอยู่ เรามาทำงานโทรบอกให้เค้ามารับตอนเย็น เค้ามารับแล้วถามเราว่าให้ไปส่งที่บ้านไหม เราบอกว่าไม่เดี่ยวพรุ่งนี้เราค่อยขับรถมาทำงานเพราะสงสารพ่อ ที่รับ ส่ง เราอยู่ แล้วเค้าขับไปสักพักโทรให้แม่เค้ามารับ แล้วจอดรถให้เรา เรานั่งในรถแล้วถามว่าทำไหมถึงไม่ให้เราไปนอนที่บ้านด้วยคืนนี้ เค้าบอกว่า ตังหมดแล้ว เราเลยลงจากรถแล้วไปบอกให้เค้าลง เพื่อจะขับเอง ระหว่างนั้นเราก็พูดไปว่า เจ็บมากกับคำนี้ รู้ใช่ไหมว่าเราไม่เคยบ่นเลยเรื่องการกินอยู่ แล้วเค้าก็ไม่ได้ลง เราเลยกลับมาขึ้นรถ เค้าขับรถออกไป คือเราทะเลาะมาแล้วด้วยบนรถ แล้วเค้าก็จอดแล้วลงไป รถก็ขับรถวนไปหาเค้าจนเจอ และทะเลาะมาตลอดทาง พอถึงบ้านเค้าลงจากรถ แล้วเดินหนีไป ที่ความว่างเปล่าไว้ เราไปเก็บกระเป๋าเพื่อกับบ้าน พอดเราจะออกไปเค้ามาพอดี เราบอกช่วยเอาของขึ้นรถให้หน่อย เค้าทำให้ เราบอกว่าไปส่งเราที่รถหน่อยสิ เค้าไม่ไป สักพักก็บอกว่าอย่าไปได้ไหม
เราใจอ่อนมาตลอด และล่าสุดเรากลับมาอยู่บ้านซึ่งเราโทรไปไหมรับสาย ทิ้งระยะไว้แล้วโทรไปอีก รับสายแล้วบอกว่ากำลังเลื่อนรถอยู่ เราถามไปไหนมาก็ไม่บอก เราก็วางสายและ ส่งข้อความไปทางเฟสว่า เยอะไปนะ เรื่องมันเยอะไปแล้ว แล้วเค้าตอบกลับมาว่า จบคือจบ และโชคดี ทำให้เราอึ้งมาก เราก็บอกว่า อืม ตามนั้นเพราะเราเหนื่อยมาก เราควรจะเลิกหรือทำยังไงดีค่ะ