เรื่องราวมีอยู่ว่า เขาคิดจะกลับมาก็มา คิดจะไปก็ไป เหมือนเขาเป็นตัวกำหนดให้ทุกอย่างเป็นในแบบที่เขาเลือกเอง เราเป็นฝ่ายที่ยอมให้เขามากระทำหรือเข้ามาทำร้ายจิตใจเราตลอดเลยค่ะ รู้ทั้งรู้แต่ก็ดันทุรังพยายามจะรักษาความสัมพันธ์ที่ครั้งหนึ่งเคยเรียกมันว่าความรัก แต่แล้วในวันนี้เหตุการณ์ก็ซ้ำ ๆ เดิม ๆ เขากลับมาแล้วก็กลับไป เข้ามาเล่นกับความรู้สึกของเราที่ยังหลงเหลืออยู่ให้เขา เรามีค่ากับเขาอยู่ หรือ เขาไม่เห็นคุณค่าของเราเลย ??
คำถามนี้มันย้อนกลับมาหาเราทุกครั้งที่ให้อภัยเขา แล้วในวันที่เขากลับไป เรากลับห่วงใยความรู้สึกของเขา แต่กลับไม่ห่วงใยความรู้สึกของตัวเองหรือคนที่อยู่รอบข้างที่เห็นเรากำลังทุกข์อยู่นะขณะนั้น
- ทำไมเขาไม่เคยคิดถึงสิ่งที่เรากระทำไปทั้งหมดให้เขาบ้างเลย
- ทำไมเขาไม่เคยใส่ใจในความรู้สึกเราเลย
- ทำไมเขาไม่มาเล่นกับความรู้สึกของเราซ้ำ ๆ (เขายังรักเราอยู่ไหม?)
- ทำไมเราต้องมานึกถึงความรู้สึกของคนที่ไม่เคยเห็นความสำคัญของความรู้สึกเราเลย
- ทำไมเรายังรอคอยการกลับมาอีกครั้งเรื่อย ๆ ทั้งที่รู้ว่าตอนจบจะเป็นอย่างไร (คนเจ็บคือเรา)
- ทำไมเราคิดว่าเขายังรักเราอยู่ ทั้งที่การแสดงมันอาจจะตรงกันข้าม
- ทำไมเรายังรักเขาอยู่ ทั้งที่เขากระทำกับเรามากมาย ไม่ว่าจะเป็นการด่า การว่าให้แรง ๆ ไม่เป็นชิ้นดี เขาทำร้ายจิตใจเรามากทุกครั้ง !! ทำไมยังรักอยู่
- ทำไมเราหยุดความสัมพันธ์ครั้งนี้ไม่ได้สักที ทำไมเขายังกลับมาอยู่ ทำไมเขายังคงทำดีด้วยกับเรา (กลับมาแล้วก็กลับไป เห็นเราเป็นอะไร!!)
- ทำไมตอนเขากลับมาแค่เขาบอกว่ารักเรา เราก็เชื่อ เราก็ให้ความไว้ใจเหมือนดิม ทั้งที่ลึก ๆ แล้วเราก็ระแวงในความสัมพันธ์เช่นนี้ทุกครั้งไป เราเก็บอาการ จนเก็บไปคิดคนเดียว เราทุ่มเทกับเขามากไปจนไม่เป็นการทำอะไรเลย ห่วงทุกอย่าง มีหวงด้วย ทำไมเราใส่ใจเขาขนาดนี้
- ทำไมเขามีเงื่อนไข มีข้อแม้ แต่เรากลับมีบ้างไม่ได้ เขาไม่เชื่อเราเลย หรือว่าเป็นเพราะเรายอมเขาทุกครั้งไป
- ทำไมทุกครั้งที่เขาพูดถึงคนอื่นที่เขาชื่นชอบให้ฟัง เราถึงพูดในสิ่งที่เขาต้องการฟัง พูดให้เขาดีใจ ทั้งที่ลึก ๆ แล้วเรากลับรู้สึกแย่เอง (ทั้งที่เขาก็บอกกับเราว่าถ้าคนที่เขาชอบ ชอบเขากลับเขาจะทิ้งเราไป) ทำไมตอนนั้นเรายังยิ้ม ทำไมเราต้องยินดีกับเขาด้วย ในเมื่อความรู้สึกที่เรากระทำอยู่มันตรงกันข้าม
- ทำไมเรายอมที่จะให้อภัยเขาได้ทุกครั้ง แค่เขากลับมาเราก็ใจอ่อน หรือเป็นเพราะเราไม่หนักแน่น หรือไม่เข้มแข็งพอ
- ทำไมเรายอมเป็นฝ่ายโดนกระทำได้บ่อย ๆ ทั้งที่ทุกครั้งที่โดนทิ้งเราเสียใจที่สุด ร้องไห้หนักมากกกก การกลับมาของเขาเพื่ออะไร??
- ทำไมเราไม่กล้าที่จะพูดจะบอกความรู้สึกของเรา ณ ขณะนั้นให้เขาได้รับรู้ หรือเป็นเพราะเราห่วงใยความรู้สึกของเขามากจนเกินไป
- ทำไมมีแต่คำถามมากมายที่ยังหาคำตอบไม่ได้ หรือเป็นเพราะเราให้อภัยเขาจนชิน และเราก็กลับมาถามคำถามเดิมกับตัวเองซ้ำ ๆ พอเขากลับมาคำถามทั้งหมดเราก็ลืมมันไปหรือหายไป แต่พอเขากลับไปอีกคำถามพวกนี้ก็จะยังวนกลับมาทำให้เราคิด เรากลับมาทบทวน ทำไมไม่จบสักที !!
ฯลฯ
ปล. หรือเป็นเพราะเราเองทั้งนั้น เฮ้ออออออออ
**แบบนี้เรียกว่าเรายังหลงเหลือความรักให้กับเขาอยู่ไหม??
หรือเรายังมีประโยชน์อยู่?
คำถามนี้มันย้อนกลับมาหาเราทุกครั้งที่ให้อภัยเขา แล้วในวันที่เขากลับไป เรากลับห่วงใยความรู้สึกของเขา แต่กลับไม่ห่วงใยความรู้สึกของตัวเองหรือคนที่อยู่รอบข้างที่เห็นเรากำลังทุกข์อยู่นะขณะนั้น
- ทำไมเขาไม่เคยคิดถึงสิ่งที่เรากระทำไปทั้งหมดให้เขาบ้างเลย
- ทำไมเขาไม่เคยใส่ใจในความรู้สึกเราเลย
- ทำไมเขาไม่มาเล่นกับความรู้สึกของเราซ้ำ ๆ (เขายังรักเราอยู่ไหม?)
- ทำไมเราต้องมานึกถึงความรู้สึกของคนที่ไม่เคยเห็นความสำคัญของความรู้สึกเราเลย
- ทำไมเรายังรอคอยการกลับมาอีกครั้งเรื่อย ๆ ทั้งที่รู้ว่าตอนจบจะเป็นอย่างไร (คนเจ็บคือเรา)
- ทำไมเราคิดว่าเขายังรักเราอยู่ ทั้งที่การแสดงมันอาจจะตรงกันข้าม
- ทำไมเรายังรักเขาอยู่ ทั้งที่เขากระทำกับเรามากมาย ไม่ว่าจะเป็นการด่า การว่าให้แรง ๆ ไม่เป็นชิ้นดี เขาทำร้ายจิตใจเรามากทุกครั้ง !! ทำไมยังรักอยู่
- ทำไมเราหยุดความสัมพันธ์ครั้งนี้ไม่ได้สักที ทำไมเขายังกลับมาอยู่ ทำไมเขายังคงทำดีด้วยกับเรา (กลับมาแล้วก็กลับไป เห็นเราเป็นอะไร!!)
- ทำไมตอนเขากลับมาแค่เขาบอกว่ารักเรา เราก็เชื่อ เราก็ให้ความไว้ใจเหมือนดิม ทั้งที่ลึก ๆ แล้วเราก็ระแวงในความสัมพันธ์เช่นนี้ทุกครั้งไป เราเก็บอาการ จนเก็บไปคิดคนเดียว เราทุ่มเทกับเขามากไปจนไม่เป็นการทำอะไรเลย ห่วงทุกอย่าง มีหวงด้วย ทำไมเราใส่ใจเขาขนาดนี้
- ทำไมเขามีเงื่อนไข มีข้อแม้ แต่เรากลับมีบ้างไม่ได้ เขาไม่เชื่อเราเลย หรือว่าเป็นเพราะเรายอมเขาทุกครั้งไป
- ทำไมทุกครั้งที่เขาพูดถึงคนอื่นที่เขาชื่นชอบให้ฟัง เราถึงพูดในสิ่งที่เขาต้องการฟัง พูดให้เขาดีใจ ทั้งที่ลึก ๆ แล้วเรากลับรู้สึกแย่เอง (ทั้งที่เขาก็บอกกับเราว่าถ้าคนที่เขาชอบ ชอบเขากลับเขาจะทิ้งเราไป) ทำไมตอนนั้นเรายังยิ้ม ทำไมเราต้องยินดีกับเขาด้วย ในเมื่อความรู้สึกที่เรากระทำอยู่มันตรงกันข้าม
- ทำไมเรายอมที่จะให้อภัยเขาได้ทุกครั้ง แค่เขากลับมาเราก็ใจอ่อน หรือเป็นเพราะเราไม่หนักแน่น หรือไม่เข้มแข็งพอ
- ทำไมเรายอมเป็นฝ่ายโดนกระทำได้บ่อย ๆ ทั้งที่ทุกครั้งที่โดนทิ้งเราเสียใจที่สุด ร้องไห้หนักมากกกก การกลับมาของเขาเพื่ออะไร??
- ทำไมเราไม่กล้าที่จะพูดจะบอกความรู้สึกของเรา ณ ขณะนั้นให้เขาได้รับรู้ หรือเป็นเพราะเราห่วงใยความรู้สึกของเขามากจนเกินไป
- ทำไมมีแต่คำถามมากมายที่ยังหาคำตอบไม่ได้ หรือเป็นเพราะเราให้อภัยเขาจนชิน และเราก็กลับมาถามคำถามเดิมกับตัวเองซ้ำ ๆ พอเขากลับมาคำถามทั้งหมดเราก็ลืมมันไปหรือหายไป แต่พอเขากลับไปอีกคำถามพวกนี้ก็จะยังวนกลับมาทำให้เราคิด เรากลับมาทบทวน ทำไมไม่จบสักที !!
ฯลฯ
ปล. หรือเป็นเพราะเราเองทั้งนั้น เฮ้ออออออออ
**แบบนี้เรียกว่าเรายังหลงเหลือความรักให้กับเขาอยู่ไหม??