กาลครั้งนึง....กับวงดนตรี

เริ่มเลยละกันนะคะ   เริ่มจากเราไปเข้าวงดนตรี ก ซึ่งทุกอย่างเป็นไปได้ดดีในตอนเริ่มต้นคะ  แต่แล้ววันนึงเราก็ไม่ได้ไปซ้อมคะ(ติดธุระ/มีเรียน)  ทำให้ตามไม่ทันเพื่อนคะ  นี่คือจุดเริ่มต้นของเรื่องคะ  คือซัมเมอร์ต้องไปซ้อมเล่นให้ได้คะ  แล้วความที่เราไม่ได้อยู่แล้ว ตามก็ไม่ทันเพื่อน  ทำให้ตอนแรกก็จะไม่ไปนะคะ  แต่ไหนๆก็ตัดสินให้มาเข้าวงแล้ว คิดว่าก็ควรรับผิดชอบในสิ่งที่ตัวเองเลือก  ซึ่งทำให้ได้มาเจอรุ่นพี่คนนี้เนี่ยแหละคะ  (พี่เขานิสัยดี สุภาพบุรุษ ไม่เลือกปฎิบัติกับใคร พูดไม่ค่อยเก่ง)คือพี่เค้าจบไปแล้วไม่ได้อยู่ในวงแล้ว  แต่เค้ามาช่วยอาจารย์สอนคะ  (แต่ก่อนนี้ได้เจอกันบ้างแล้วนะคะ ช่วงเย็นๆที่ว่างไปซ้อม) วันแรกก็เริ่มซ้อมตั้งแต่สายๆเลยคะ ก็โดนดุตอนเล่นไม่ได้ วันนี้โดนทั้งวงแหละคะ   พี่เค้าก็ดูให้ทุกๆพาร์ทเลยคะ(พาร์ทนึงประมาณ3-5คน)  ยืนเล่นให้ดู   พอมาถึงพาร์ทเราเค้าก็นั่งชันเข่าเล่นให้ดู ซึ่งมีอะไรเค้าก็จะบอกตลอด เก่งมาก วันนี้ไม่ค่อยมีอะไรมากคะ   พอวันที่ 2 เค้าก็ให้รวมวง เล่น  เรากับเพื่อนอีกคนในพาร์ทเดียวกัน เล่นเพี้ยน โดนไล่ออกมาข้างนอกเพื่อมาซ่อมที่ไม่ได้เนี่ยแหละค่ะ (ให้พี่เค้ามาสอน) ซึ่งมันแย่มากนะคะ  โดนไล่ออกมา ทั้งวงก็มอง แต่เพราะเราก็ไม่ค่อยได้อยู่แล้วแหละ เข้าใจ วันที่3 หนักเลยคะ ตั้งแต่เช้าเลย  อาจารย์ให้เล่นแยกพาร์ท ซึ่งพาร์ทเรา เราคงแย่สุดละมั้ง   ซึ่งมันก็จริงๆ  โดนไล่ออกมาคนเดียวเลย ตอนนั้นในใจอยากจะร้องไห้มาก แต่มันร้องไม่ได้ ทั้งวงก็มอง เดินออกมาจากห้อง มองหน้าพี่เค้า ก็พูดในใจ //เอาอีกแล้ว  เฮ้อ...  เมื่อไหร่จะเล่นได้  พี่เค้าคงเบื่อเราแล้วมั้งคะ5555  (คนนี้อีกแล้ว)  เราออกไปนั่งข้างนอกกับพี่เค้า  ซ้อมอันที่ไม่ได้  แล้วทุกอย่างก็เงียบลง เงียบสนิท นั่งอยู่เฉยๆทั้งสองคนเป็นสิบนาที  หันมามองหน้ากันบ้างครั้ง ซึ่งมันแย่มาก  พี่เค้าพูดกับเรามาหลายประโยคเลยคะ  เป็นอะไร บอกได้นะ เครียดใช่ไหม  เดี๋ยวก็ได้หน่า  แต่เราไม่ได้ตอบคะ  เงียบไปเลย  นั่งเงียบไปอีก5นาที เริ่มพูดนิดหน่อย เราพูดว่า ทำไมพี่ถึงเล่นดนตรี พี่เข้าก็บอกว่าเพื่อนช่วยมา แต่เพื่อนเล่นไม่ได้ เหลือแต่พี่ ถามว่าพี่อยากเป็นอะไร พี่บอกทำอะไรก็ได้ที่ได้ช่วยคน(คนดีจัง) พูดแค่นี้พี่เค้าบอกว่าตอนนี้เราต้องเข้าไปข้างในแล้ว แล้วเราก็บอกว่า เราไม่อยากเข้าไปแล้ว เราไม่ค่อยได้มาซ้อม เพราะติดเรียน ทำให้มันออกมาอย่างที่เห้น  พี่เค้ารับฟังเข้าใจ บอกว่า  มางั้นเดี๋ยวสอนให้ใหม่ ตั้งแต่พื้นฐานเลยดีไหม   มาหาพี่ได้นะ ตอนว่าง  แค่ได้ยินแค่นี้ก็ดีมากแล้ว ณ ตอนนั้น เพราะตอนออกมามันแย่มาก ทุกคนในวงมองแบบ นั่นแหละคะ (ตัวถ่วง) วันนั้นเราคิดว่า คงไปไม่รอดหรอก ได้ออกจากวงแหง่ๆ แต่พอมาเจอพี่เค้า  พี่เค้าสอนใหม่หมดเลย  ความจริงพี่เค้าควรไปดูเพื่อน  แต่พี่เค้าบอกว่าเพื่อนก้มีครุดูอยุ่  ซึ่งเรารุ้ว่าพี่เค้าพูดไปงั้นแหละ  ความจริงพี่เค้าต้องไปช่วยอาจารย์ดูแหละ  แต่ช่างมันเถอะ  ลองกันอีกซักตั้ง  เรากับพี่เค้าหายไปด้วยกันสองคนตอนเช้า  อาจารย์ออกมาตาม พี่บอกน้องจะได้แล้ว ซึ่งความจริงมันก็เหมือนเดิมแหละ  ช่วงบ่ายเปลี่ยนที่ซ้อมเพราะที่เก่า มีเสียงรบกวนจากในห้อง คราวนี้ไม่มีคนเลย  ซ้อมไปเรื่อยๆ  พี่บอกเดี๋ยวมานะ เราเดินตามไป5555 ทำไมก็ไม่รุ้ ไม่อยากอยู่คนเดียว  ไปเห้นพี่เค้ากำลังดูเพื่อนที่ซ้อมกันอยุ่ พี่บอกมาดูว่าเพื่อนถึงไหนกันแล้ว พี่พูดกับเรา เข้าข้างในไหม เราบอกพี่เข้าไปเถอะ แต่พี่ก้ไม่เข้าไป  ออกมาซ้อมกับเราต่อ มันทำให้เรารุ้เรื่องขึ้นมาก พี่เค้าเล่าประสบการณ์หลายอย่างให้ฟัง ว่าทำไมอยุ่ดีๆมาเล่น  ทำอะไรมา  พี่น่ารักมาก ซ้อมถึงเย้น ไปกินข้าว  กลับมาซ้อมตอนเย้น ซึ่งมันไม่เหมือนเดิมแล้วแหละ มีอะไรพี่เค้าก็เหมือนส่งซิกให้  เพราะตอนนั้นมันมีที่อาจารย์ทำอะไรสักอย่าง  ก้ไม่รุ้ เค้าก้ทำเป้นพุดขึ้นมา ความจริงก็บอกเราอะแหละ ละก้เลิกซ้อม  วันที่4  วันนี้ ไม่เหมือนวันก่อนอีกต่อไปหลังจากผ่านเมื่อวานมา  การที่ได้ไปซ้อมกับพี่เขามา  พี่เค้าค่อยมาบอกตลอดเลยว่าเล่นไง ดุนิดๆ สอนเทคนิคเยอะมาก จนคนอื่นมาถามเลยว่า  หายไปเมื่อวานไปทำไรมา ทำไมดุสนิทกับพี่เค้าจัง  ซึ่งมันเป้นสิ่งที่ดีมาก จากเคยคิดว่าพี่เค้าต้องเกเร กวน ีน เพราะเพื่อนพี่แต่ละคนก็...   แต่   มันไม่ใช่เลย ขอบคุณนะคะ ที่สอนให้รู้เรื่องมากขึ้นขนาดนี้
มีเพื่อนบอกเรื่องเหมือนนิยายด้วยนะคะ   ถือว่าเป็นความทรงจำดีๆละกันนะคะ  เดี๋ยวก็ไม่ได้เจอกันแล้ว  โชคดีนะคะ  ขอให้พี่ได้เจอคนดีๆ สิ่งดีๆ  เข้ามาในชีวิต  หนูว่าเราครเจอกันไวกว่านี้  พี่เป็นคนดีมากเลยนะ เมื่อได้มารู้จัก ดีมากจริงๆ  ขอโทษด้วยถ้าหนูอาจทำให้ผิดหวัง ตอนที่เล่นไม่ได้ หนูไม่ได้ขอบคุณพี่บ่อยเท่าไหร่นัก  แต่อยากบอกให้รู้ไว้เลยนะคะ  ว่าถ้าไม่รังเกียจหนูมาเป็นพี่หนูได้ไหมค่ะ  พี่ที่ค่อยให้คำปรึกษากัน แต่หนูรู้ว่าเวลาแค่นี้มันคงไม่พอให้เรามีความสัมพันธ์ขนาดนั้น  ขอบคุณที่ทำให้ได้เจอ