สวัสดีค่ะ วันนี้ฉันจะมาเล่าประสบการณ์เกี่ยวกับความรักในวัยเรียน ฉันยอมรับว่าตัวเองแก่แดดมากค่ะ แต่มันแค่ตอนนั้น งั้นเข้าเรื่องดีกว่านะคะ คือเรื่องมันมีอยู่ว่า ฉันได้ไปชอบผู้ชายคนหนึ่ง ความจริงก็ไม่ได้ชอบอะไรมากค่ะ ตอนนั้นอยู่ม.ต้น ตอนแรกของฉันมันก็คิดอะไร มากก เขาเป็นคนป๊อปปูล่าร์มากๆค่ะ แค่ในหมู่เพื่อนๆนะแต่ไม่ป๊อปข้างนอก คือฉันเป็นนักเรียนหญิงคนหนึ่ง ที่หน้าตาก็ไม่ดี หุ่นก็ไม่เพอร์เฟคตามสมัยนิยม แต่ฉันจะบอกว่า การเรียนของฉันก็ไม่แพ้ใครนะค้าาา ขอบอก5555+
แต่นี้คือ อย่างที่บอกว่าการเรียนเรานั้นมันดี ก็เลยมีแต่คนสนใจฉันในด้านนี้ แต่...... ไม่คิดว่า บี(นามสมมุตินะคะ)จะมาสนใจฉันด้วย แต่ตอนนั้นฉันก็ไม่ได้คิดอะไร แต่นับวันเรากับบีก็ใกล้กันมากขึ้น คือเวลาทำงาน พวกงานกลุ่ม งานคู่ก็จะมีบีอยู่ด้วยตลอด แบบจะทำอะไรก็มีบีตลอดเลย บางครั้งเราก็อึดอัดนะ
จนกระทั่งวันนั้นเป็นวันปัจฉิมม.3 (เราอยู่ม.1นะตอนนั้น5555)ฉันเอาดอกไม้ไปให้พี่ที่เราปลื้ม ปลื้มนี่ไม่ได้หมายถึงอยากคบอยากอะไรนะคะ ก็คือเขาเด่นในเรื่องการเรียนน่ะค่ะ พี่เขาเป็นผู้ชายนะคะ นั่นแหละคือจุดเริ่มที่ฉันไม่สามารถบังคับใจตัวเองได้ คืองี้ค่ะ พอฉันได้อวยพร ให้ดอกไม้พี่เขาเสร็จปุ้ป บีเขาบีบข้อมือฉันอย่างหนักจนเลือดขัง ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่บีทำหน้าเหมือนฉันไปฆ่าหมาเขามาอ่ะค่ะ ประมาณนี้
ฉัน: นี่ เป็นไร เห็นมั้ยว่าเลือดขึ้นแล้วเหนี่ยะ
บี:งานที่ให้ทำอ่ะเสร็จยัง
ฉัน:งานไร (ทำหน้างง??)
บี:งานกลุ่มอ่ะ ถ้าไม่เสร็จเราจะโทษเธอคนเดียว(ทำหน้าโกรธ)
ฉัน:ส่งงานไปแล้วนะ จำไม่ได้รึ
(คืออ..ไม่ต้องแปลกใจค่ะว่าทำไม บีถึงเรียกฉันว่าเธอ เพราะว่าเป็นกฎของโรงเรียนค่ะ หากคุณครูหรือใครที่ได้ยินแล้วอย่ในรร.จะเรียกพบแล้วก็หัก 0.5คะแนนค่ะ)
บี:อ่าวเหรอะ โทษที จำไม่ได้
ฉัน
มองๆไปบีก็หล่อนะ)
จากนั้นบีก็ไปหาเพื่อน หลังจากนั้นมาค่ะ ฉันก็แอบมองบีทุกที่เลย5555เหมือนสตอร์กเกอร์
จนม.2ค่ะ ฉันก็เริ่มเปลี่ยนแปลงตัวเอง (เรื่องมันเกิดขึ้นตอนม.1นะคะ)เริ่มลดนำ้หนัก เริ่มขัดผิว เริ่มไปหาครีมลดสิวมา จนผ่านไปเทอมหนึ่งค่ะ ทุกคนบอก เห้ยย ไปทำไรมาว้าาา สวยเป็นกองเลยว่ะ มีแต่คนทัก เริ่มมีคนมาจีบ เราเองก็คิดในใจ(เห้ย!!แบบนี้บีคงต้องสนใจเราแน่เลย)
เเต่.....
พอเราไปหาบีเท่านั้นแหละ
เพื่อนของบี:เห้ยๆคนเชยๆกลายมาเป็นนางฟ้าเลยเว้ยเห้ยย บีลองมาดูดิ
บี:ก็ธรรมดาอ่ะ เชยเหมือนเดิม
ตอนนั้นฉันร้องไห้ ก็มีเพื่อนมาปลอบใจ"ไม่เป็นไรๆ"
แต่ฉันไม่ท้อค่ะ ฉันก็ยังที่จะเปลี่ยนตัวเองอยู่
บีก็ยังตอบเหมือนเดิม จนฉันท้อมาก
ฉันก็บอกว่าตัวเองว่า ทนไม่ไหวแล้วนะ
จนสอบปลายภาคค่ะ ฉันก็บอกกับตัวเองว่า "จะไม่นึกถึงเรื่องอื่นแล้ว จะต้องสอบให้ผ่านให้ได้"
จนฉันลืมเรื่องของบีไปเลย
พอฉันเริ่มออกห่างจากบี บีก็เริ่มเข้ามาคุยบ่อยขึ้น ทักเฟสมาบ่อย แต่ทว่านะ ฉันก็ไม่ได้หยิ่งยะโสอะไร ก็คุยๆไป ตอบแชตไป5555555
จนสอบเสร็จ เพื่อนๆแล้วครูที่ปรึกษาม.2จะนัดกันมารร.เพื่อนที่จะได้ส่งม.2ขึ้นเป็นม.3
ฉันเห็นบีถือดอกไม้ ช่อใหญ่กับตุกตาตัวหนึ่งมา ฉันก็คิด "บีเอามาให้ใครกันนะ"
พอสุดท้าย คุณครูทุกคนเขาก็ไปถ่ายรูปรวมหน้ารร.แต่เหลือเด็กไว้ข้างในรร. เพื่อนฉันก็บอกว่า
.... :นี่พร้อมยัง
ฉัน: ฮึ พร้อมไร
เพื่อนทุกคนตะโกนบอกว่า
"เอ้าบี มาเร็วๆสิ"
บีถือดอกไม้ช่อใหญ่ กับตุกตามาตรงหน้าฉันแล้วบอกว่า
เป็นแฟนกันนะ
ฉันยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ก็เลยถามขึ้นว่า
ฉัน:เอ้า ก็วันนั้นเธอบอกเธอมีคนที่ชอบอยู่แล้วนิ่
บี:ก็นี่ไง คนที่พูดถึงบ่อยๆจริงๆน่ะ เราชอบเธอตั้งแต่วันที่เธอมาร่วมทำงานกลุ่มกับเราแล่วว
ฉันก็เขิลไปสักพัก
บี:เอา จะเอาาไงจะเป็นหรือไม่เป็น
ฉัน: (พยักหน้า ยิกๆ)
บีก็เอาดอกไม้กะตุกตาให้
เพื่อนก็ฮิ้ววววววววกันหมดเลย55555+เขิล
เราเริ่มคบกันตอนม.2ปิดเทอม ปัจจุบันอยู่ม.6แล้วค่ะ
5555555เป็นไงบ้างค่ะ ทนอ่านกันตั้งนาน
เริ่มแก่แดดตั้งแต่ม.1เลยย สุดยอดมั้ยล่ะค่ะ55555
ค่ะ ยังไงก็ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะคะ ^^^
ประสบการณ์ที่ได้คบกับคนที่แอบชอบ
แต่นี้คือ อย่างที่บอกว่าการเรียนเรานั้นมันดี ก็เลยมีแต่คนสนใจฉันในด้านนี้ แต่...... ไม่คิดว่า บี(นามสมมุตินะคะ)จะมาสนใจฉันด้วย แต่ตอนนั้นฉันก็ไม่ได้คิดอะไร แต่นับวันเรากับบีก็ใกล้กันมากขึ้น คือเวลาทำงาน พวกงานกลุ่ม งานคู่ก็จะมีบีอยู่ด้วยตลอด แบบจะทำอะไรก็มีบีตลอดเลย บางครั้งเราก็อึดอัดนะ
จนกระทั่งวันนั้นเป็นวันปัจฉิมม.3 (เราอยู่ม.1นะตอนนั้น5555)ฉันเอาดอกไม้ไปให้พี่ที่เราปลื้ม ปลื้มนี่ไม่ได้หมายถึงอยากคบอยากอะไรนะคะ ก็คือเขาเด่นในเรื่องการเรียนน่ะค่ะ พี่เขาเป็นผู้ชายนะคะ นั่นแหละคือจุดเริ่มที่ฉันไม่สามารถบังคับใจตัวเองได้ คืองี้ค่ะ พอฉันได้อวยพร ให้ดอกไม้พี่เขาเสร็จปุ้ป บีเขาบีบข้อมือฉันอย่างหนักจนเลือดขัง ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่บีทำหน้าเหมือนฉันไปฆ่าหมาเขามาอ่ะค่ะ ประมาณนี้
ฉัน: นี่ เป็นไร เห็นมั้ยว่าเลือดขึ้นแล้วเหนี่ยะ
บี:งานที่ให้ทำอ่ะเสร็จยัง
ฉัน:งานไร (ทำหน้างง??)
บี:งานกลุ่มอ่ะ ถ้าไม่เสร็จเราจะโทษเธอคนเดียว(ทำหน้าโกรธ)
ฉัน:ส่งงานไปแล้วนะ จำไม่ได้รึ
(คืออ..ไม่ต้องแปลกใจค่ะว่าทำไม บีถึงเรียกฉันว่าเธอ เพราะว่าเป็นกฎของโรงเรียนค่ะ หากคุณครูหรือใครที่ได้ยินแล้วอย่ในรร.จะเรียกพบแล้วก็หัก 0.5คะแนนค่ะ)
บี:อ่าวเหรอะ โทษที จำไม่ได้
ฉัน
จากนั้นบีก็ไปหาเพื่อน หลังจากนั้นมาค่ะ ฉันก็แอบมองบีทุกที่เลย5555เหมือนสตอร์กเกอร์
จนม.2ค่ะ ฉันก็เริ่มเปลี่ยนแปลงตัวเอง (เรื่องมันเกิดขึ้นตอนม.1นะคะ)เริ่มลดนำ้หนัก เริ่มขัดผิว เริ่มไปหาครีมลดสิวมา จนผ่านไปเทอมหนึ่งค่ะ ทุกคนบอก เห้ยย ไปทำไรมาว้าาา สวยเป็นกองเลยว่ะ มีแต่คนทัก เริ่มมีคนมาจีบ เราเองก็คิดในใจ(เห้ย!!แบบนี้บีคงต้องสนใจเราแน่เลย)
เเต่.....
พอเราไปหาบีเท่านั้นแหละ
เพื่อนของบี:เห้ยๆคนเชยๆกลายมาเป็นนางฟ้าเลยเว้ยเห้ยย บีลองมาดูดิ
บี:ก็ธรรมดาอ่ะ เชยเหมือนเดิม
ตอนนั้นฉันร้องไห้ ก็มีเพื่อนมาปลอบใจ"ไม่เป็นไรๆ"
แต่ฉันไม่ท้อค่ะ ฉันก็ยังที่จะเปลี่ยนตัวเองอยู่
บีก็ยังตอบเหมือนเดิม จนฉันท้อมาก
ฉันก็บอกว่าตัวเองว่า ทนไม่ไหวแล้วนะ
จนสอบปลายภาคค่ะ ฉันก็บอกกับตัวเองว่า "จะไม่นึกถึงเรื่องอื่นแล้ว จะต้องสอบให้ผ่านให้ได้"
จนฉันลืมเรื่องของบีไปเลย
พอฉันเริ่มออกห่างจากบี บีก็เริ่มเข้ามาคุยบ่อยขึ้น ทักเฟสมาบ่อย แต่ทว่านะ ฉันก็ไม่ได้หยิ่งยะโสอะไร ก็คุยๆไป ตอบแชตไป5555555
จนสอบเสร็จ เพื่อนๆแล้วครูที่ปรึกษาม.2จะนัดกันมารร.เพื่อนที่จะได้ส่งม.2ขึ้นเป็นม.3
ฉันเห็นบีถือดอกไม้ ช่อใหญ่กับตุกตาตัวหนึ่งมา ฉันก็คิด "บีเอามาให้ใครกันนะ"
พอสุดท้าย คุณครูทุกคนเขาก็ไปถ่ายรูปรวมหน้ารร.แต่เหลือเด็กไว้ข้างในรร. เพื่อนฉันก็บอกว่า
.... :นี่พร้อมยัง
ฉัน: ฮึ พร้อมไร
เพื่อนทุกคนตะโกนบอกว่า
"เอ้าบี มาเร็วๆสิ"
บีถือดอกไม้ช่อใหญ่ กับตุกตามาตรงหน้าฉันแล้วบอกว่า
เป็นแฟนกันนะ
ฉันยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ก็เลยถามขึ้นว่า
ฉัน:เอ้า ก็วันนั้นเธอบอกเธอมีคนที่ชอบอยู่แล้วนิ่
บี:ก็นี่ไง คนที่พูดถึงบ่อยๆจริงๆน่ะ เราชอบเธอตั้งแต่วันที่เธอมาร่วมทำงานกลุ่มกับเราแล่วว
ฉันก็เขิลไปสักพัก
บี:เอา จะเอาาไงจะเป็นหรือไม่เป็น
ฉัน: (พยักหน้า ยิกๆ)
บีก็เอาดอกไม้กะตุกตาให้
เพื่อนก็ฮิ้ววววววววกันหมดเลย55555+เขิล
เราเริ่มคบกันตอนม.2ปิดเทอม ปัจจุบันอยู่ม.6แล้วค่ะ
5555555เป็นไงบ้างค่ะ ทนอ่านกันตั้งนาน
เริ่มแก่แดดตั้งแต่ม.1เลยย สุดยอดมั้ยล่ะค่ะ55555
ค่ะ ยังไงก็ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะคะ ^^^