มิใช่สงครามจบ เพียงสงบรอเวลา ให้รู้ถึงฤทธา คนอย่างข้าอย่าหมิ่นแคลน .................... โดย หล่อขวัญ

ก็ค่อย ๆ คุ้นชินกับ "บ้าน" ครับ  
นกหลงทางห่างรัง  ทุกอย่างดูเหมือนเดิม  แต่ความรู้สึกหวาดหวั่นก็ยังมี

เข้าที่เข้าทางแล้ว  จะได้ "ตบเกรียน" ต่อ
คราวนี้  จะแรงและหนักกว่าเดิมห้าเท่า





สร่างเมา  วันนี้สร่างเมา  เลยก็อก ๆ แก๊ก ๆ กับอดีต



โต๊ทำงาน ที่ไม่มีใครแตะมาเกือบสิบปี  เขรอะเกรอะกรังไปด้วยฝุ่น  จากโต๊ะทำงาน กลายเป็นโต๊ะว่างงาน




ด้านหลังคือขวดเหล้าเปล่า  ต้องเซนเซอร์ยี่ห้อ  




ตู้เสบียงข้างโต๊ะทำงาน   ยาดองที่อยู่ก็ไม่มีใครต้อง   เขี่ย ๆ เซนเซอร์จนเมื่อยนิ้ว



ฉายาสิงห์ยาดอง  ไม่ได้มาเพราะโชคช่วยครับ  





จากบ้าน นานลิบ นับสิบปี
วันนี้ กลับบ้าน สนานชื่น
ไม่รู้ อยู่ได้ กี่วันคืน
ขมขื่น เคืองขุ่น ยังวุ่นใจ




คนเอารูปลงคอมพ์ให้  ห้ามแล้วว่าไม่ต้องเอาหน้าแบรด พิตต์ มาใส่หรอก
เอาหน้าหล่อขวัญนั่นแหละ  หล่อพอ ๆ กันอยู่แล้ว

แต่ห้ามไม่ทัน






ซดยาดองถองเมรัยให้หลับสบายล่ะครับ