สองปีมาแล้วที่รู้จักกัน ร่วมงานกันมาช่วยเหลือกันตลอด รู้จักกันช่วงงานสำคัญของโรงเรียน และวันสำคัญของเราในชีวิต คือวันรับปริญญา. มหาวิทยาลัยก็ไกลมาก แต่เค้าก็ยังไป ในวันเกิดเค้า. เราเลยไปอวยพรวันเกิดที่บ้าน ไกลแค่ไหนเราก็ไปเช่นกัน สิ่งที่พาเค้าทำในวันเกิดของเขา คือการนำพวงมาลัยกราบพระอรหันต์ในบ้าน ณ วันนั้นรู้สึกสุขใจเป็นที่สุดที่ได้พาทำ พ่อแม่ของเค้าขอบคุณเรามากที่พาลูกเค้าทำ  หลังจากนี้จะไม่มีบรรยากาศนี้อีกแล้ว สถานะเราต่างกัน เป็นเส้นขนานที่ไม่มีวันที่จะบรรจบกันได้  ขอบคุณฟ้าที่ส่งมาให้เราได้รู้จักกัน