สวัสดีค่ะ อยากขอคำแนะนำ หรือแนวทางในการแก้ไขปัญหาในการทำกิจการค่ะ คิดว่าถึงเวลาต้องตัดสินใจว่าควรทำยังงัยดีระหว่างทำต่อกับพอแค่นี้
ตอนนี้ตัดสินใจยากมาก ๆ เลย เพราะคิดคนเดียว เลยลองมาตั้งกระทู้เผื่อจะได้แนวทางหรือความเห็นอะไรเพิ่มเติมน่ะค่ะ
ตอนนี้ทำธุรกิจขายอาหารอยู่ค่ะ เป็นร้านเล็ก ๆ ยอดขายประมาณวันละ 3,000 - 7,000 บาท แต่หลัก ๆ โดยเฉลี่ยจะอยู่ที่ 4,000 บาท หลังหักต้นทุนกับค่าสถานที่แล้ว กำไรในแต่ละเดือนจะเหลือกำไรอยู่ประมาณ 30,000 บาท - 40,000 บาทต่อเดือน เพียงพอสำหรับคนสองคน เพราะเป็นร้านที่ทำกันเองในครอบครัว เปิดมาได้ปีกว่า ๆ ค่ะ
จนเมื่อประมาณ ก.ย 60 เราได้เอาเงินนอกระบบมาจำนวนนึง เป็นนอกระบบแบบรายวัน ส่งดอกเปล่า ๆ วันละ 3,000 บาท จากจำนวนเงิน 150,000 เงินจำนวนนี้ไม่ได้เอามาใช้จ่ายในกิจการหรือใช้ส่วนตัวนะค๊ะ แต่เอาหน้าร้านตัวเองกู้เงินนอกระบบ มาให้น้องคนนึงที่คบกันมานานมาแล้ว เค้ากำลังความเดือนร้อนถึงขนาดจะไม่มีที่อยู่ เลยเข้ามาคุยขอให้เราช่วยไว้สักระยะเวลาสั้น ๆ โดยตกลงว่าเอาหน้าร้านเรา เพราะเค้าทำงานเงินเดือนไม่สามารถกู้แบบนี้ได้ เราเลยตัดสินใจช่วยไปค่ะ ซึ่งยอมรับตามตรงเลยว่าเป็นการตัดสินใจผิดพลาดครั้งใหญ่ เพราะความประมาทของตัวเองค่ะ ไม่โทษปัจจัยใด ๆ เลยค่ะ
ตอนแรก ๆ ไม่เกิดปัญหาค่ะ เพราะน้องเค้าจะเป็นคนโอนจ่ายชำระดอกเอง แต่หลังจากผ่านไปประมาณสักไม่ถึงเดือน น้องเค้าก็เริ่มไม่ได้ส่ง ต้นเค้าก็หาตัดไม่ได้เหมือนตามที่คุยไว้ทีแรก บางวันเราสำรองไป เค้าก็โอนตามมาให้ แต่ไม่นานก็หยุดให้ไปเลย กลายเป็นเราต้องรับผิดชอบเองทั้งหมด พอปัญหาเริ่มบานปลายเข้าเค้าก็หายไป ตั้งแต่ตุลา 60 จนถึงตอนนี้เรารับผิดชอบจ่ายดอกเปล่ามาเองคนเดียวเลยค่ะ จากเงินที่เคยทำเก็บไว้เริ่มหายไป ๆ เรื่อย ๆ จนหมด ตอนนี้บางวันที่ขายไม่ดีแล้วมีขาดส่งบ้าง และจะต้องทบดอกไปให้เค้าในวันรุ่งขึ้น ถ้าวันไหนเราขอเลื่อนหรือเลทเวลา คนปล่อยเงินก็ตามด่ามาหน้าร้านจนกว่าจะโอนน่ะค่ะ เราส่งแบบนี้มาเรื่อย ๆ เลยค่ะ ดอกเป็นการเสียเปล่าจนกว่าจะมีเงินก้อนไปตัดต้น ซึ่งตอนนี้เงินจาก 150,000.- เราพอตัดเองไปได้แล้ว 50,000 บาท ตอนนี้เลยเหลือส่งอยู่วันละ 2,000 บาท ยอดเงินต้น 100,000.
เคยปรึกษาแบงค์ของรัฐเพื่อขอกู้เงิน แต่ติด BL เกี่ยวกับรถยนต์เลยไม่สามารถกู้ยืมได้ แล้วเราก็ไม่ได้มีหลักทรัพย์ หรือทรัพย์สินใด ๆ เลยที่พอจะเอามาช่วยแก้ไขได้ ตอนนี้เลยเหมือนเจอทางตันแล้วค่ะ บางวันขายของไม่ดีจ่ายไม่ไหวจริง ๆ ก็โดนตามและขู่หนักมาก โทรแจ้งปรึกษาทางตำรวจเค้าก็บอกให้เราคุยไกล่เกลี่ยว่าจะให้วันไหน แต่ในความเป็นจริง ๆ คือเราไม่สามารถคุยกับเค้าได้เลยน่ะค่ะ คือเค้าไม่ยอมจะเอาเงินคือทางออกทางเดียว พอคุยด้วยเหตุผลเค้าก็ไม่ได้ฟังเอาแต่ด่าคำหยาบคายอย่างเดียว ตอนนี้อดทนอย่างมากเลยค่ะที่จะผ่านทุกวันไป พยายามยอมรับว่ามันเป็นผลที่เกิดขึ้นจากการตัดสินใจของตัวเองเลยอยากหาทางออกมากจริง ๆ ค่ะ
เราไม่มีญาติ เพื่อนที่คิดว่าคุยเรื่องหยิบยืมกันได้ส่วนใหญ่ก็ยังทำงานและต้องรับผิดชอบครอบครัวอย่างลำบากอยู่ คือเราไม่มี Connection ที่เค้ามีกำลังเงินพอที่จะช่วยในจุดนี้น่ะค่ะ พยายามหาช่องทางหาคนที่สามารถให้ทุนที่คิดดอกเบี้ยต่ำก็ไม่รู้จะหาจากที่ไหนดีน่ะค่ะ เพราะหลักทรัพย์ก็ไม่มี มีแต่กิจการที่ทำอยู่ตอนนี้
ตอนนี้ที่คิดออกมีอยู่สองทางคือ หาเงินทุน ซึ่งตรงนี้ก็ไม่แน่ใจว่าสำหรับคนที่มี BL เกี่ยวกับรถยนต์จะมีที่ไหนปล่อยสินเชื่อให้ได้หรือเปล่า อยากเอามาตัดตรงส่วนที่ดอกมันหนักอยู่ตอนนี้น่ะค่ะ หรือแหล่งเงินทุนที่คิดดอกเบี้ยต่ำหน่อยน่ะค่ะ เงินจำนวน 100000 บาท ทางนี้เป็นทางที่หวังมาก ๆ ค่ะ เราจะได้มีอาชีพที่ทำต่อไปได้ เพราะถ้าไม่มีส่วนที่ต้องจ่ายดอกเปล่า ๆ แบบนี้ อย่างน้อยเราจะเหลือกำไรอยู่เดือนละเกือบ 30,000 บาท - 40,000 บาท เพราะปกติร้านขายได้ลูกค้าทุกวัน มีฐานลูกค้าอยู่แล้ว
ทางที่สองคือ ขายของในร้านและเอาเงินไปตัดหนี้นี้ทิ้ง ทางนี้คงเป็นทางออกที่ถ้าเลือกอะไรไม่ได้แล้วคงต้องทำน่ะค่ะ
ตอนนี้คิดคนเดียวเหมือนทางมันตันมากเลยค่ะ คิดได้แค่สองอย่างนี้ ซึ่งอย่างที่สองนี้ไม่อยากให้เกิดอย่างมาก เพราะไม่รู้จะไปเริ่มต้นใหม่ยังงัยได้ ถ้าเซ้งของแล้วใช้หนี้เค้าไป เงินคงไม่พอไปเริ่มที่ใหม่ได้เพราะคำนวณดูแล้วจะไม่มีเหลือเลย
ตอนนี้เครียดจัดมากจริง ๆ ค่ะ รู้สึกเหนื่อยที่สุดเวลาที่ขายของแล้วหลังเลิกร้านต้องมาตัดโอนให้เค้าทุก ๆ วัน ส่งเงินส่งให้ได้ค่ะแต่เหนื่อยมาก ๆ เลยเพราะทำแล้วไม่เป็นของตัวเองเลย ทำแล้วให้เค้าไปหมดจนเริ่มท้อมากแล้วค่ะ ถ้าท่านใดพอมีข้อมูลเกี่ยวกับสินเชื่อของภาครัฐ หรือทางออกอื่น ๆ ลองเสนอแนะได้นะค๊ะ
ขอบคุณมากค่ะ
อยากขอคำแนะนำทางด้านสินเชื่อของคนที่มีกิจการค่ะ
ตอนนี้ตัดสินใจยากมาก ๆ เลย เพราะคิดคนเดียว เลยลองมาตั้งกระทู้เผื่อจะได้แนวทางหรือความเห็นอะไรเพิ่มเติมน่ะค่ะ
ตอนนี้ทำธุรกิจขายอาหารอยู่ค่ะ เป็นร้านเล็ก ๆ ยอดขายประมาณวันละ 3,000 - 7,000 บาท แต่หลัก ๆ โดยเฉลี่ยจะอยู่ที่ 4,000 บาท หลังหักต้นทุนกับค่าสถานที่แล้ว กำไรในแต่ละเดือนจะเหลือกำไรอยู่ประมาณ 30,000 บาท - 40,000 บาทต่อเดือน เพียงพอสำหรับคนสองคน เพราะเป็นร้านที่ทำกันเองในครอบครัว เปิดมาได้ปีกว่า ๆ ค่ะ
จนเมื่อประมาณ ก.ย 60 เราได้เอาเงินนอกระบบมาจำนวนนึง เป็นนอกระบบแบบรายวัน ส่งดอกเปล่า ๆ วันละ 3,000 บาท จากจำนวนเงิน 150,000 เงินจำนวนนี้ไม่ได้เอามาใช้จ่ายในกิจการหรือใช้ส่วนตัวนะค๊ะ แต่เอาหน้าร้านตัวเองกู้เงินนอกระบบ มาให้น้องคนนึงที่คบกันมานานมาแล้ว เค้ากำลังความเดือนร้อนถึงขนาดจะไม่มีที่อยู่ เลยเข้ามาคุยขอให้เราช่วยไว้สักระยะเวลาสั้น ๆ โดยตกลงว่าเอาหน้าร้านเรา เพราะเค้าทำงานเงินเดือนไม่สามารถกู้แบบนี้ได้ เราเลยตัดสินใจช่วยไปค่ะ ซึ่งยอมรับตามตรงเลยว่าเป็นการตัดสินใจผิดพลาดครั้งใหญ่ เพราะความประมาทของตัวเองค่ะ ไม่โทษปัจจัยใด ๆ เลยค่ะ
ตอนแรก ๆ ไม่เกิดปัญหาค่ะ เพราะน้องเค้าจะเป็นคนโอนจ่ายชำระดอกเอง แต่หลังจากผ่านไปประมาณสักไม่ถึงเดือน น้องเค้าก็เริ่มไม่ได้ส่ง ต้นเค้าก็หาตัดไม่ได้เหมือนตามที่คุยไว้ทีแรก บางวันเราสำรองไป เค้าก็โอนตามมาให้ แต่ไม่นานก็หยุดให้ไปเลย กลายเป็นเราต้องรับผิดชอบเองทั้งหมด พอปัญหาเริ่มบานปลายเข้าเค้าก็หายไป ตั้งแต่ตุลา 60 จนถึงตอนนี้เรารับผิดชอบจ่ายดอกเปล่ามาเองคนเดียวเลยค่ะ จากเงินที่เคยทำเก็บไว้เริ่มหายไป ๆ เรื่อย ๆ จนหมด ตอนนี้บางวันที่ขายไม่ดีแล้วมีขาดส่งบ้าง และจะต้องทบดอกไปให้เค้าในวันรุ่งขึ้น ถ้าวันไหนเราขอเลื่อนหรือเลทเวลา คนปล่อยเงินก็ตามด่ามาหน้าร้านจนกว่าจะโอนน่ะค่ะ เราส่งแบบนี้มาเรื่อย ๆ เลยค่ะ ดอกเป็นการเสียเปล่าจนกว่าจะมีเงินก้อนไปตัดต้น ซึ่งตอนนี้เงินจาก 150,000.- เราพอตัดเองไปได้แล้ว 50,000 บาท ตอนนี้เลยเหลือส่งอยู่วันละ 2,000 บาท ยอดเงินต้น 100,000.
เคยปรึกษาแบงค์ของรัฐเพื่อขอกู้เงิน แต่ติด BL เกี่ยวกับรถยนต์เลยไม่สามารถกู้ยืมได้ แล้วเราก็ไม่ได้มีหลักทรัพย์ หรือทรัพย์สินใด ๆ เลยที่พอจะเอามาช่วยแก้ไขได้ ตอนนี้เลยเหมือนเจอทางตันแล้วค่ะ บางวันขายของไม่ดีจ่ายไม่ไหวจริง ๆ ก็โดนตามและขู่หนักมาก โทรแจ้งปรึกษาทางตำรวจเค้าก็บอกให้เราคุยไกล่เกลี่ยว่าจะให้วันไหน แต่ในความเป็นจริง ๆ คือเราไม่สามารถคุยกับเค้าได้เลยน่ะค่ะ คือเค้าไม่ยอมจะเอาเงินคือทางออกทางเดียว พอคุยด้วยเหตุผลเค้าก็ไม่ได้ฟังเอาแต่ด่าคำหยาบคายอย่างเดียว ตอนนี้อดทนอย่างมากเลยค่ะที่จะผ่านทุกวันไป พยายามยอมรับว่ามันเป็นผลที่เกิดขึ้นจากการตัดสินใจของตัวเองเลยอยากหาทางออกมากจริง ๆ ค่ะ
เราไม่มีญาติ เพื่อนที่คิดว่าคุยเรื่องหยิบยืมกันได้ส่วนใหญ่ก็ยังทำงานและต้องรับผิดชอบครอบครัวอย่างลำบากอยู่ คือเราไม่มี Connection ที่เค้ามีกำลังเงินพอที่จะช่วยในจุดนี้น่ะค่ะ พยายามหาช่องทางหาคนที่สามารถให้ทุนที่คิดดอกเบี้ยต่ำก็ไม่รู้จะหาจากที่ไหนดีน่ะค่ะ เพราะหลักทรัพย์ก็ไม่มี มีแต่กิจการที่ทำอยู่ตอนนี้
ตอนนี้ที่คิดออกมีอยู่สองทางคือ หาเงินทุน ซึ่งตรงนี้ก็ไม่แน่ใจว่าสำหรับคนที่มี BL เกี่ยวกับรถยนต์จะมีที่ไหนปล่อยสินเชื่อให้ได้หรือเปล่า อยากเอามาตัดตรงส่วนที่ดอกมันหนักอยู่ตอนนี้น่ะค่ะ หรือแหล่งเงินทุนที่คิดดอกเบี้ยต่ำหน่อยน่ะค่ะ เงินจำนวน 100000 บาท ทางนี้เป็นทางที่หวังมาก ๆ ค่ะ เราจะได้มีอาชีพที่ทำต่อไปได้ เพราะถ้าไม่มีส่วนที่ต้องจ่ายดอกเปล่า ๆ แบบนี้ อย่างน้อยเราจะเหลือกำไรอยู่เดือนละเกือบ 30,000 บาท - 40,000 บาท เพราะปกติร้านขายได้ลูกค้าทุกวัน มีฐานลูกค้าอยู่แล้ว
ทางที่สองคือ ขายของในร้านและเอาเงินไปตัดหนี้นี้ทิ้ง ทางนี้คงเป็นทางออกที่ถ้าเลือกอะไรไม่ได้แล้วคงต้องทำน่ะค่ะ
ตอนนี้คิดคนเดียวเหมือนทางมันตันมากเลยค่ะ คิดได้แค่สองอย่างนี้ ซึ่งอย่างที่สองนี้ไม่อยากให้เกิดอย่างมาก เพราะไม่รู้จะไปเริ่มต้นใหม่ยังงัยได้ ถ้าเซ้งของแล้วใช้หนี้เค้าไป เงินคงไม่พอไปเริ่มที่ใหม่ได้เพราะคำนวณดูแล้วจะไม่มีเหลือเลย
ตอนนี้เครียดจัดมากจริง ๆ ค่ะ รู้สึกเหนื่อยที่สุดเวลาที่ขายของแล้วหลังเลิกร้านต้องมาตัดโอนให้เค้าทุก ๆ วัน ส่งเงินส่งให้ได้ค่ะแต่เหนื่อยมาก ๆ เลยเพราะทำแล้วไม่เป็นของตัวเองเลย ทำแล้วให้เค้าไปหมดจนเริ่มท้อมากแล้วค่ะ ถ้าท่านใดพอมีข้อมูลเกี่ยวกับสินเชื่อของภาครัฐ หรือทางออกอื่น ๆ ลองเสนอแนะได้นะค๊ะ
ขอบคุณมากค่ะ