สับสน...

คือหนูมีคนที่ชอบคนนึงค่ะ ตอนเปิดเทอมมามีนักเรียนใหม่ ชื่อ พ. เธอก็ชอบ บ.(คนที่เราชอบ)แล้วพ.ก็มาถามเราว่าชอบบ.รึป่าวแต่เราตอบไปว่าไม่เพราะไม่อยากให้ใครรู้พ.เป็นคนนิสัยดี เรียนเก่ง(เอาเป็นว่าเพอร์เฟคทุกอย่าง)แล้วไม่กี่วันถัดมาบ.(คนที่เราชอบ)ก็มาขอพ.เป็นแฟนตอนนั้นเราพยายามกลั้น้ำตามากๆอะพอกลับบ้านเราร้องไห้หนักมากๆๆแต่ไม่มีใครรู้พอวันต่อมาเราก็ทำตัวปกติ ขอบอกไว้ก่อนเรากัลบ.เป็นเพื่อนสนิทกันหรือเพื่อนสนิทที่แอบรักเพื่อนนั้นเองเราทำตัวปกติกับบ.แต่พ.ก็หึงเรารู้ว่าพ.หึงแต่ไม่รู้ทำไมเรารู้สึกสะใจอยากให้เลิกๆๆกันไปสักทีพอหลายเดือนต่อมาพ.ก็ขอบ.เลิกเราอะอยากตบพ.มากอะเหมือนเสียใจไปด้วยแล้วเราก็ทำตัวปกติ(มั้ง..)เราพยายามเข้าไกล้บ.มากขึ้นแต่ผลไม่ได้เป็นแบบนั้นบ.ก็มาขอม.(เพื่อนสนิทเรามากๆๆ)เป็นแฟนเราเสียใจมากม.รู้ว่าเราชอบบ.จึงบอกบ.ว่าไม่ได้ชอบแล้วหลังจากนั้นม.ก็เป็นแฟนกับซ.(เพื่อนสนิทบ.)ซ.แอบชอบม.มานานแล้วจนได้เป็นแฟนพอเวลาผ่านไปเราเจ็บและนกมาหลายครั้งแต่เรารู้สึกเหมือนชอบแบบชอบมากๆๆๆคนนึงอะไม่ว่าจะนกสักกี่ครั้งก็ไม่ยอมอะแล้ววันนึงอะเราเอาโทรสับม.มาแล้วเราก็คุยกับบ.โดยบ.ไม่รู้ว่าเป็นเราแต่ม.รู้นะแล้วเราก็ทักไปหาบ.ว่าถ้าสมมุติว่าก.(เรา)มาขอบ.เป็นแฟนจะรู้สึกยังทันไดนั้นบ.ก็ตอบมาว่าเฉยๆๆอะคำๆนั้นอะมันแบบเจ็บๆมากๆอะแต่เราฝืนก็ฝืนยิ้มไปแล้วเราหันไปหาม.แล้วอยู่ๆน้ำตาก็ไหลแล้วม.ก็ตกใจแล้วหยิบโทสับไปดูแล้วปลอบเรา พอวันต่อมาเราทำตัวปกติแต่เราก็แบบเหมือนปฎิเสธสักกี่ครั้งก็ไม่เลิกชอบอะบ.ก็ทักทายเราตามปกติแต่เราทำเมินเพราะยังช็อกอยู่แต่ก็แบบขอไปนั้งข้างๆอะแล้วเราทำทุกอย่าเพื่อให้บ.รู้ว่าที่คุยกันวันนั้นคือเราแล้วแบบมาม่าอะแล้วเราเปิดสมุดมาบ.บอกขอลอกหน่อยแล้วหยิบไปแต่มือมันโดนกันนิดนึง นิดนึงจิงจิ๊งงแล้วก็แบบหันหลังไปหาม.แล้วแบบหน้าเขินนนนนแดงงงมากแต่ม.ก็มองเราแล้วเรียกบ.แล้วบ.ก็หันมาทันไดนั้นแหละลุ้นโครตๆๆๆอะแล้วมันก็บอกว่า...............ขอยืมปากกาหน่อยแล้วเราก็เบอะปากใส่ม.แล้วมองบนแล้วเราหันหลังไปแล้วบ.ก็หันหน้ามาพอดีแล้วจมูกก็ชนกันนิดนึงหน้าแดงงงมากกกแล้วก็เดินไปเข้าห้องน้ำแล้วคุยกับม.เรื่องบ. เราเล่าเรื่องบ.ไห้ม.ฟังแล้วม.ก็บอกว่าบ.อาจชอบเราก็ได้เราเลยตอบไปว่าเราไม่อยากเจ็บไปมากกว่านี้แล้วเราเลยเดินออกมาแต่บ.ก็แบบชอบทำให้เราเขินตลอดเวลาจนสับสนว่าเค้าชอบเรารึป่าวหรือเราคิดไปเอง