แบบว่า แฟนกับเรานี้ก็คบกันมาก็จะ4-5ปีแล้ว เคยเลิกแล้วก็กับมาคบอีกจนถึงปัจจุบัน.... แต่ยิ่งนับวันไปเขาก็ยิ่งนิสัยแบบหมาๆอ่ะ ซึ่งแตกต่างจากวันแรกที่คบและให้หลังจาก1-2ปีมา เวลาเราทำอะไรไม่พอใจเขา เขาก็จะด่าพ่อแม่เรา เช่น "หน้าบ่ได้คือแม่กูได่,หน้าบ่ได้คือพ่อกูได่" (เป็นภาษาบ้านเรา) ตะโคกใส่ด้วยคำพูดแรงๆ ไม่ก็ทุบโทรสัพของเราแตก (หรืออันไหนที่เป็นของๆเรา) ที่หนักสุดก็ตีนถีบเรา หน้าเราโดนกับแผ่นกระเบื้องห้องเกือบฟันหักก็มี บางครั้งเราก็เหนื่อยนะ เหนื่อยใจที่ทำไมตัวเองถึงไม่เลิก ทำไมเราถึงโง่กลับมาคบอีก ทั้งๆที่กลับมาก็นิสัยหมาๆเหมือนเดิม(แถมหนักกว่าเดิม) มีเยอะนิสัยแย่ๆของมัน.... ต่อดีกว่าเนาะพูดมาละขึ้น เวลาเขาคุยอะไรกับเพื่อนหรือคนที่รู้จักก็จะพูดเวอร์จากความจริงมากกกกกก พูดอวดอย่างนั้นอย่างนี้ทั้งๆที่ตัวมันไม่ได้มีอะไรดีขึ้น พอมีเงินก็ไปซื้อทองมาใส่ถ่ายรูปคนอื่นว่าฉันรวยนะ อะไรแบบนี้ ทำงานมาได้เงินก็ไม่เก็บใช้ซื้อนั่นซื้อนี้บางทีซื้อให้แต่ตัวมันเองก็มี 🙄 เราก็นึกสงสัยนะมันเป็นเวรกรรมเราชาติก่อนหรือเวรกรรมชาตินี้ก็ไม่รู้ ได้แต่รอให้เราใจแข็งที่พอจะออกมาจากชีวิตที่ไม่มีอะไรจะดีขึ้นสักที.... ฐานะพ่อแม่เขาก็ไม่ได้รวยอะไรนะ จะเรียกว่าจนก็ไม่ แบบพอมีพอกินอ่ะ เราอ่ะนึกสงสารพ่อแม่เขานะที่มีลูกขี้เกียยจ วันๆทำอะไร นอนตื่นสาย ปลุกก็ไม่อยากตื่นบางทีด่าเรา หงุดหงิดใส่ก็มี เล่นเกม อันไหนที่มันพอทำได้มันก็ใช้เรานะ เราจนหงุดหงิดอ่ะ เลยพูดขึ้นมาว่า "ถ้ากูตายไปก็จะเรียกกูมาใช้สะเบาะ" มันก็พูดกวน👣 ใส่เรา มันยิ่งบวกให้เราโมโหหนักกว่าอีก งานบ้านก็ไม่เคยช่วยเรา แรกๆก็ช่วย หลังๆมา หึ! ไม่อ่ะ อยากทำก็ทำไปสิ มีครั้งนึงแหละที่มันพูดใส่เราว่า มันไม่งานของผู้ชายทำ ในใจเราพอได้ยินแบบนั้นก็ได้แต่น้อยใจและเสียความรู้สึกมาก เราก็ได้แต่นึกในใจบ่นคนเดียวเราว่าอันไหนทำช่วยกันได้ก็ทำช่วยหน่อยสิ บางครั้งเหนื่อยมันก็อุ้มหมามาพูดกับมัน มันก็ฟังนะหมา รู้สึกคิดถึงครอบครัวตัวเองคิดถึงพ่อ คิดถึงย่า.... ทุกๆปีมันก็เคยอยากพาเราไปหาครอบครัวนะ น้อยครั้งถึงจะพาไป.... เรื่องมีอีกเยอะนะ เดี๋ยวมาระบายให้ฟังต่อนะ ขอบคุณด้วยนะที่เข้ามาอ่านค้ะ วันนี้ขอลาก่อน สวัสดีค่ะ