คือเรากะแฟนเราพึ่งจะคบกันได้ 2-3 เดือน แฟนเราไม่เคยมีแฟนมาก่อน เค้าอายุ 33 ส่วนเราอายุ 25 เราก็จะติดเพื่อนหน่อยนึงแหล่ะเวลาก็ไม่ค่อยจะมีเค้าแต่เราก็แชทคุยกันตลอดนะ แต่ก็ไม่ค่อยคุยไรกันมาก เราคิดว่าอายุก็เยอะกันแล้วไม่จำเป็นต้องคุยหากันทุกวันหรอกมั้ง เราทำงานที่เดียวกัน เจอกันทุกวัน แต่ก็ทำเหมือนไม่รู้จักกัน เค้าก็ไม่ค่อยจะทักเราในที่ทำงาน เราก็ อือ เข้าใจว่าเวลาทำงานจะทักกันทำไมบ่อย แต่บางทีเราก็ไม่เข้าใจในความคิดของเค้านะ ว่ารักในความหมายของเค้าคืออะไร ล้ะรักในความหมายของเราคืออะไร แต่เค้าพยายามที่จะมาหาเราตลอด แต่เราก็พยายามที่จะถอยห่างเค้าตลอด เค้าอยากเจอเรา อยากกอดเรา แต่บางทีเราก็เบื่อรำคาญ อารมณ์มันแแรปรวนยังไงบอกไม่ถูก เค้าไม่เคยเป็นผู้นำให้เราเลย ไม่เคยชวนเราไปไหนเวลาวันหยุด ไม่เคยชวนไปกินข้าว ล้ะเวลาอยู่ด้วยกันเค้าก็ไม่ค่อยชวนเราคุย คือเงียบกริ้บ !! ทัศนคติก็ไม่ค่อยจะตรงกันเท่าไร เราเป็นคนเฮฮา สนุกสนานชอบเสียงเพลง ส่วนเค้าไม่ชอบที่จะฟังเพลง ชอบเอาชนะเรา บางเรื่องก็ไม่ยอมเราเถียงเราตลอดจะเอาชนะเราอย่างเดียวจนบางทีเราต้องเงียยไม่เถียงกลับเพราะไม่อยากจะทะเลาะกัน ... แบบนี้มันจะไปกันได้รอดมั้ย ?
รักของเรา มันคือความรักจริงๆรึป่าว รึว่าคบกันแค่เหงา ?