[CR] สถานีที่ 2 ของจุดหมายปลายทาง

ก็กราบสวัสดี มิตรรักผู้ติดตามกระทู้ของเรานะคะ กระทู้ที่เเล้ว ก็ขอบคุณนะคะที่เลือกให้เข้าไปอยู่ใน Pantip pick

ตามที่บอกไว้ ว่ามีเวลาจะมาเขียน รีวิว สถานที่ ที่ 2 ที่เราตั้งใจไปเพื่อให้ได้เจอ จริงๆค่ะ

สวนสาธารณะ ฮานึล ของ ประเทศเกาหลีใต้เน้าะ บางคนก็ดูรูปจากรีวิวของคนอื่นเหมือนกับเรา ก็ต้องอยากไปลองสัมผัสกับ ทิวหญ้าสีสวยๆ เเบบในรูปบ้าง

วันที่เราไปวันที่เราไปที่สวน เป็นวันที่เรากลับมาจากตลาดนัดโมรันนั่นเเหละ เริ่มตอนเช้า เราไปเดินตลาดนัดโมรัน กลับมาเดินตลาดกวางจาง เดินกลับมาที่ห้องพัก เเวะชาร์จเเบต เข้าห้องน้ำ เเล้วก็ออกไป ฮานึล พาร์ค

จำได้ว่าไปถึงประมาณประมาณ 5 โมงเย็น เเต่คือ มันเป็นหน้าหนาวไง มันเลยมืดไวมากกกกก
อันนี้เป็นรุปที่ถ่ายตอนกลับมาจากตลาดนัด ถ่ายผ่านกระจกรถไฟ ฟิลเตอร์ฟ้าไปอีกกก

เราเริ่มออกจากที่พักไป ฮานึล พาร์ค ด้วยรถไฟใต้ดินเหมือนเดิม  จาก jongno 3  ga ไปลง World cup stadium  ทางออกที่ 1 ตามที่ศึกษามาจาก รีวิว เเต่เราคิดว่า วิธีที่สะดวกที่สุด คือนั่งรถบัส ที่ผ่านที่หน้าสะพาน ตรงหน้าสวนเลยจะง่ายกว่ามาก คือ นี่ออกจากทางออก 1 เเล้วก็ต้องเดิน อ้อมสนามมาไกลมากกว่าจะถึงสะพานที่จะข้ามไปสวน
เดินไปสุดรูปภาพเเล้วต้องข้ามถนนไปฝั่งซ้ายมืออีก จะผ่านสวนตามรูปข้างล่างก่อนถึงสะพาน

ถึงสะพานเเล้ว yeah!!!!
มันก็ไม่มืดเท่าไร หรอกปรับ ISO น้อยไปหน่อย 555
ตอนที่ไปบนสะพาน คนงานกำลังเตรียมประดับไป ต้อนรับ คริตมาส

เเละเเล้วก็ Welcome to ha neul Park
บันใด 290 ขั้น ทำเอาเกือบ เป็นลม คือ  รีบ กลัวมืด กลัวไม่ได้เเสงอาทิตยื สุดท้ายของวัน เพื่อนบอก รีบไง ไปก่อนเลย 55 พอขึ้นไปจนขั้นสุดท้ายเท่านั้นเเหละ มันวังเวงมาก เเบบมันต้องเดินต่ออ่ะ นี่คือ เเค่เริ่มต้นนะ

เราชอบที่ท้องฟ้าเป็นเเบบนี้ อย่าด่าเเรงนะ Lightroom ไม่ผิด ผิดที่เราเอง
พอขึ้นบันใดมาหมด ก็จะเป็นทางเดิน เเบบนี้ ซึ่งตอนนั้น มันไม่มีใครไง  หลอนสลัด

ทางเเยกนี่เป็น อะไรที่เราหยุดรอนานมาก ในใจคิดว่าจะเอาไงต่อดี จะไปต่อ ไม่ไปดี คือ ฟ้าก็เริ่มมืด คนไม่มี รถที่เคยรีวิวบอกว่านั่งขึ้นไปได้ ก็ไม่วิ่ง
อยู่ๆ ก็มีลุงคนนึงขับรถลงมา เราถามว่าจะนั่งขึ้นไปด้านบนได้มั้ย เเกบอกว่า ให้เดินไป อีกนิดเดียว นิดเดียวจริงเเต่มัน แบบ 1 กิโลเเม้วอ่ะ เมื่อค่อดๆ

สุดท้ายก็เลือกเดินไปต่อ เพราะคิดในใจว่า เรามาถึงเเล้ว อีกนิดเดียว ไม่มีความกลัวไหนที่จะชนะความกล้าได้ ผี ก็ กลัว คนก็ กลัว เอาว้ะ ในที่สุดก็ถึง
อันนี้ before อันล่าง after
ต่อไปก็รูปรัวๆ เเล้วกัน รีวิว สถานที่นี้ ไม้รู้จะเขียนอะไรบรรยาย เพราะเป็นที่ๆต้องมาเห็นด้วยตาตัวเองเท่านั้นนะ เราบรรยายความงามของธรรมชาติด้วยคำพูดไม่ได้หรอก 555 ปรัชญาไปอีก

เหงาๆ**

เอื้อมหยิบ เมฆ ได้ คงทำไปแล้ว

เรา 3 คน 55
เคยเเต่เงยหน้าขึ้นไปบนฟ้าเพื่อมองเครื่องบิน อยู่ตรงนี้เเค่เดินธรรมดาเราก็รู้สึกว่าเครื่องบินที่บินอยู่มันอยู่ตรงหน้าเราจริงๆ


ปิดทริปวันนี้ ด้วยการไปเดิน เเถวๆ ฮงเเด  พีคที่ฮงเเด คือ หาสถานีรถไฟใต้ดินไม่เจอ เดินวน ggmap ก็หลง 555

สถานที่นี้อาจไม่ได้เล่าถึง ชีวิต เเละ วัมนธรรม ที่นั่นเท่าไร เเต่ในมุมมองเรา มีภาพนึงที่ทำให้เรานึกเเล้วสะท้อนมาที่ตัวเองว่า

"บางทีสถานที่ๆเงียบที่สุด อาจเป็น ที่ๆจะให้คำตอบ กับคำถามของชีวิตเราได้ได้ขัดเจนที่สุด"

"การเฟ้นหาคำตอบของชีวิต ด้วยการตะโกนดังๆให้คนรอบข้างได้ยิน อาจเป็นคำถามที่เพียงเเค่ลอยผ่านลมไป เเละไม่มีคำตอบกลับมา"

puii's report .....