....กวนอูจากสามก๊ก VS อรชุนจากภควัทคีตา.../วัชรานนท์

แนวทางในการดำเนินชีวิตของแต่ละสังคมที่มีความผิดแผกกันนั้นมักจะเกี่ยวโยงไปถึงฐานความเชื่อและปรัชญาชีวิตของสังคมนั้น    บางทีการกระทำหรือพฤติกรรมที่คล้ายคลึงกันอาจจะถูกตัดสินหรือมองเห็นแตกต่างกันราวขาวกับดำจากสังคมที่มีปรัชญาความเชื่อที่แตกต่างกัน    จากการที่เคยได้อ่านสามก๊กและคัมภีร์ภควัตคีตามาบ้าง   เกิดความเห็นส่วนตัวในเชิงเปรียบเทียบว่า   พฤติกรรมที่แสดงออกในด้านคุณธรรมของกวนอูที่ไม่ยอมฆ่าโจโฉ (ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้และหลังการปล่อยโจโฉไป ทุกคนอยากจะกำจัดโจโฉ)   กับพฤติกรรมของอรชุนที่เกิดความเบื่อหน่ายในการเข่นฆ่าผู้คน   แล้วสนใจมุ่งจะปฏิบัติธรรมแทนนั้นเป็นพฤติกรรมที่มีส่วนคล้ายคลึงและแตกต่างกันอย่างน่าสนใจ

พฤติกรรมทั้งของกวนอูและอรชุน   มี “หน้าที่” และ “คุณธรรม” เป็นตัวคอยกำกับ
การปล่อยโจโฉไปของกวนอู  เป็นการแสดงออกด้านคุณธรรมที่ต่อมาถูกยกย่องว่าเป็นเทพเจ้าแห่งความกตัญญู  เพราะปรัชญาชีวิตของจีนนั้นยกย่องคุณธรรมตรงนี้
การเปลี่ยนใจกลับมาถือธนูเข่นฆ่าคนล้มตายเป็นจำนวนมากของอรชุน (ด้วยคำเกลี้ยกล่อมของกฤษณะ) เป็นการแสดงด้านถึง “หน้าที่” ที่เขาได้พระเจ้ากำหนดมาแล้ว   เพราะอรชุนเกิดมาในชนชั้นนักรบ   ผลแห่งหน้าที่ตรงนั้นก็การได้ไปขึ้นสวรรค์

หากกวนอูเป็นอรชุน   การกระทำที่ปล่อยศรัตรูไป....กวนอูย่อมจะถูกประณามและห้ามสวรรค์
และหากอรชุนเป็นกวนอู   เขาอาจจะถูกประณามว่าอกตัญญู
นี่อาจจะเป็นความขัดแย้ง (conflict) เล็กๆ น้อยๆ จากสังคมหรือกลุ่มคนที่มีแนวปรัชญาความเชื่อที่แตกต่างกัน

ปล.  อยู่ในระยะนอนพักฟื้น   สมองมันก็คิดอะไรของมันไปเรื่อยเปื่อย  อย่าได้ถือสา