แก้ไขปัญหาหนี้สินไม่ตก รบกวนไอเดียดีๆหน่อยครับ

กล่าวก่อนเลยผมคือลูกชายคนเดียวในบ้าน ฐานะกลางๆ พ่อแม่เป็นราชการครู ทีนี้เหตุมาผลิกผันตอนปี 57 ปลาย จนถึง 58 ขณะนั้นพ่อผมเริ่มจะมีปัญหาการเงินเข้ามา ผมก็ไม่รู้ว่าสาเหตุอะไรที่ทำให้เป็นแบบนั้นแต่พอนึกย้อนไปก็พอจะทราบต้นสายปลายเหตุ ปกติพ่อกู้สหกรณ์ครูมาซื้ออะไรใหญ่ๆ อย่างบ้านกับรถ ในประมาณตอน ม.3 แม่เอาเงินที่ได้จากตามาทุบบ้านเก่าทิ่งและสร้างบ้านหลังใหม่ในที่เดิมเพราะหลังเก่าทรุดโทรม แต่ไม่พอพ่อจึงกู้มาสร้างเพิ่ม ในปีถัดๆมาแม่รถบุโรทั่งเสีย เลยกู้สหกรณ์มาใช้อีก แต่การกู้สหกรณ์นั้นมันหักจากเงินเดือนพ่อออกไป ทำให้สิ้นเดือนโดนหัก ในลำดับต่อมา ตา ปู่ ย่า ก็มาเสียชีวิตไล่เลี่ยกันจึงจำเป็นต้องกู้ออกมาทำงานศพ ไปหยิบยืมป้าที่มีฐานะกว่า แต่การยืมก็ต้องคืนก็เลยไปกู้มาอีก มาคืนเขา พอถึงตอนบวชก็ไปบวชกับลูกชายป้าที่มีฐานะ ซึ่งเขาไม่จัดเล็กๆแน่ ถ้าให้น้อยเกินก็น่าเกลียดก็ไปกู้อีก หนักๆเข้าหลายด้านปะเดปะดังเข้ามาก็ไปใช้สิ่งชั่วร้ายอย่าง บัตรเครดิต แต่ทำไงได้ก็คนมันไม่มี พ่อกดปรึ๊ด หรือรูดปรึ๊ดมาหลายใบ ที่นี่พอมาถึงปี58 ปัญหาเริ่มมาเพราะพ่อใช้วิธี กดไปหนึงไปใช้อีกไปหนึง หนักๆเข้า ภาษีรถก็มา ภาษีบ้านก็มา ค่ากิน ค่ารถ ต้องผ่อนรถ ผ่อนบ้าน หายนะมาเยือนตอนปีนั้นคือ รถกำลังจะถูกยึด แต่แม่มีความจำเป็นต้องใช้ พ่อบอกว่าเอามาก่อนเท่านั้นเท่านี้ เราเลยให้ไปเกือบหมด กลัวรถโดนยึด แล้วเราแจ้งว่าบางส่วนต้องเอามาคืนนะเราไม่มีตังค์ไปทำงาน พ่อก็รับปากดิบดี พอถึงวันโทรมาบอกอีกว่ามีสัก 800 ไหม เราเครียดทันทีเพราะให้ไปเกือบหมดแล้ว พรุ่งนี้ยังไม่รู้จะมีตังค์ไปทำงานไหม ครั้นจะไปขอแม่ แม่เงินเดือน 15000 พ่อก็ขอแม่ไปแล้ว 10000 กว่า แม่มีติดอยู่นิดเดียวจะใช้ทั้งเดือน ผมเครียดมากไม่รู้ทำไง ไม่กล้ายืมคนที่ทำงานด้วย จะยืมเพื่อนก็ยังไม่คืนของเก่าไม่กล้าเอ่ยปาก เลยตัดต่อโฟโต้ช๊อปรับจ้างพิมพ์งานแม่ม จำได้ว่าเดือนนั้นมีกันอยู่ 1 บาททั้งบ้าน ไปขายขยะเลยต่อชีวิตได้จนกว่าจะสิ้นเดือน กับพอดีได้เงินที่ทำงานเก่าให้มาที่ค้างอยู่ พ่อบอกมันจะดีขึ้นอีกสักสองสามปี แต่ปัจจุบันก็ยังคงเป็นแบบนี้ผ่านมา 3 ปีแล้ว ถึงแม้เคลียร์กรณีรถถูกยึดได้แต่ก็ไม่พอจะไปจ่ายหนี้คนอื่นที่ยืมมา เลยเอารถไปเงินติดล้อ เอาเงินออกมาไปจ่ายนี้ แต่ก็ยังไม่พอให้กับทุกคน ก็เลยเอาบ้านไปจำนองอีก ทีนี้ค่าต่อสัญญาหากมันไม่ทันกำหนดหลักหมื่นเลย บางเดือนเลยให้เงินพ่อไป แต่จวนเจียนจะไม่ไหวแล้ว เพื่อนชวนไปไหนก็ไปไม่ได้เพราะไม่มีเงิน จนมันเลิกชวนแล้ว

แม่ชักจะแย่ เพราะโดนเอาเงินเดือนไปหมดช่วงหลังๆ เช่นมี 15000 ก็เอาไป 140000 พอแม่ไม่มีก็มาถามผมมีเปล่า ผมก็ไม่มีเพราะพ่อขอไปเกินครึ่งของเงินเดือนและชอบรับปากว่าจะคืนเพราะผมบอกว่าไม่มีเงินไปทำงาน ขอแค่เอาบางส่วนมาให้ส่วนมากก็จะชวดเกือบหมด ผมมีการขอเงินล่วงหน้าได้ บางเดือนเงินออก 15000 พอขอ 8000 ผมเหลือ7000 แทบจะไปทำงานไม่ได้เลย พอสิ้นเดือนมามันก็หักเงินที่เบิกล่วงหน้าไปอีก ผมก็ต้องเบิกล่วงหน้าไปเรื่อยๆ พอเงินใกล้วหมดก็ขายของทางอินเตอร์เน็ตบ้างพอประทังยืดไปยืดไป แต่สัญญาที่บอกจะได้คืนไม่ได้เลย ผมเข้าใจพ่อนะ แต่ผมไม่มีจ่ายค่าอินเตอร์เนต ค่าโทรศัพท์ ค่าเดินทาง และค่าอื่นๆเลย จะปฎิเสธเห็นพ่อนั่งเครียดก็ทำใจไม่ให้ไม่ลง พ่อชอบขอเงินตอนจะขอจะเอาแบบให้ได้ แต่สัญญาว่าจะคืนไม่เคยได้เลย บางครั้งแม่ต้องไปเอาเงินคนอื่นมาก่อนต้องรับปากว่าจะคืนให้วันนั้นวันนี้พอถึง เวลา พ่อมักไม่มีให้แม่ก็ร้องไห้ ผมก็เลยแบ่งเงินให้แม่อีก กลายเป็นว่าผมต้องจ่ายให้สองทางผมก็จะไม่ไหมแล้ว มันเครียดมาก พยายามปล่อยวาง แต่พอถึงเวลาก็เครียดมาอีก หลังๆพ่อกับแม่เริ่มจะทะเลาะเรื่องเงินบ่อยขึ้น บางครั้งพ่อมาแจงรายจ่ายหรือคุยเรื่องเงินให้ฟ้งนี่ อยากเดินหนี หลับหูหลับตา ไม่อยากจะฟังเลย เห็นใจพ่อนะ แต่พ่อก็ต้องเข้าใจเราด้วยสิ พ่อบางครั้งก็รู้สึกว่าห่วงเพื่อนที่เขายืมมามากๆ แล้วเราละที่ไปยืมคนอื่นมา เงินไม่ได้มาเฉยๆนะยืมเขามาพ่อไม่สนใจเลยอ่ะ สนใจแต่เพื่อนเขาที่ยืมมา แล้วผมล่ะ บางทีก็คิดแบบนี้ ใครมีเลขท้ายอะไรก็บอกๆกันด้วยนะครับ เผื่อถูกหวย30ล้านเหมือนครูปรีชา ผมจะได้ปลดแอกสักที