สวัสดีชาวพันทิปทุกคนนะคะ...
เเค่ในขณะที่ฉันกำลังพิมพ์ข้อความอยู่ ฉันก็เขินนเ พลอยิ้มโดยไม่รู้ตัว อิ้อิ้
คือเรื่องที่จะมาเล่าวันนี้เป็นเรื่องส่วนตัวของฉันเองคะ เป็นเรื่องที่ฉันเก็บไว้ในใจมานานมากคะ สพหรับฉันมันไม่ได้สำคัญอะไรมากหรอกคะ เเค่ผู้กญิงที่เคยคิดว่าตัวเองเเอบชอบเพื่อนรุ่นเดียวกันเเบบเล่นๆ ไม่คิดว่าเมื่อเวลาผ่านไปหลายปี ทำให้เราได้มาพบกันอีกครั้งมันทพใก้ฉันใจเต้นเเบบไม่รู้ตัว เเละทุกครั้งที่มีอาการเขินเวลาเจอคนที่ตัวเองเเอบปลื้มหรือชอบฉันมักจะทำตัวไม่ถูก พยายามหลบหน้าทำเป็นมองไม่เห็น เเละดพลอยิ้มออกมาทุกครั้งจนเพื่อนต้อง งง มาเป็นอะไรอยู่ดีดีก็ยิ้ม เพื่อนถามเเบบนี้เป็นเพื่อนๆทำไงคะ อิ้อิ้ เเต่ถ้าเรานะ....
ใครละจะกล้าบอกก 5555 เดี่ยวเพื่อนเเซว เเกล้ง เกิดเจ้าตัวรู้ขึ้นมา เเย่เลย มองหน้าไม่ติดเเน่ๆ เพราะเรากับเขารู้จักกันดี บ้านอยู่ไม่ไกลกันมาก เมื่อตอนอนุบาลเราเคยเรียนที่เดี่ยวกันเดียว พ่อเเม่เขาก็รู้กับพ่อเเม่เรา เรียกว่าเป็นเพื่อนร่วมหมู่บ้านดีกว่าคะ บ้านเราอยู่ไม่ไกลมาก เเต่เราไม่ค่อยสนิท ไม่ค่อยได้คุยกันหรอกคะ เจอกันก็เเค่ยิ้มให้กัน บ้างก็ทักทาย 2-3 คำ ส่วนเราเมื่อเห็นเขาก่อนก็พยายามหลบหน้าทพเป็นไม่เห็น (ก็คนมันเขินน) หลังจากจบชั้นอนุบาลเราก็เเยกย้ายเรียนประถม มัธยมคนละที่กัน เเต่อะไรทำให้เราได้เจอกันบ่อยละ ... อิ้อิ้ เพราะเขาเรียนพิเศษช่วงค่ำที่เดียวกับเรา 555 เรารู้ตัวว่าชอบเขาตอนเรียนพิเศษนี่ละคะ เเต่..... เรากลับเซ็งในบางครั้งเมื่อเจอพวกเขา (เเต่ไม่เซ็งเท่าตอนนี้กรอก)ทำไมนะเหรอ เพราะเขามีฝาเเฝด !!!! เเละเหมือรกันมากกกกกกก เเถบจะเเยกไม่ออกเลย ใครพี่ใครน้อง (เราเเอบชอบน้องนะ 5555 ) ยิ่งโตขึ้นยิ่งเเยกไม่ออก เราเพลอถามเพื่อนตลอดว่าคนไหนพี่คนไหนน้อง (ถามบ่อยไม่ได้เดี่ยวเพื่อนสงสัย555555) เเต่เราใช้วิธีการสังเกต มันต้องมีจุดที่ต่างจากคนอื่นเเหล่ะ จุดนั้นเเหล่ะที่ทำให้เราชอบเขาจนถึงทุกวันนี้ นั่นก็คือ รอยยิ้มของเขา 😆😆 (เขิ้นอีกละ) เวลาเเฝดน้องยิ้มให้ทีนะ หน้าเขาดูอ่อนโยน หวาน ต่างจากเเฝดพี่ที่หน้าออกจะคมๆหน่อย เเละอีกอย่างคือใช้วิธีการจำชื่อ5555 ทุกครั้งที่ไปเรียนพิเศษมักจะกวาดสายตามองหา เเต่เจอกันจิง เรามักทำหน้านิ่ง มองไม่เห็น ...
เเต่เเล้วก้อเกิดเหตุทำให้เราทั้งสาม(เเฝดพี่เเฝดน้อง)ต้องมาเจอกันบ่อย เพราะเเฝดพี่ดันไปคบกันเพื่อนร่วมห้องเรียน(สมัยมัธยม)เพื่อนชอบเขียนจดหมายเเละฝากเราเอาไปให้เเฝดพี่หน่อยทำให้เป็นเหตุต้องมองหน้าต้องคุยกัน เคงเป็นเพราะจุดนี้ละมั้งจุดที่เรสได้เห็นหน้าเขาชัดๆ ได้คุยทำให้เรายิ่งชอบเขามากขึ้นจนถึงทุกวันนี้ ..... (เริ่มสู่ช่วงระดับมหาลัย)
คนเราชอบกันได้เเต่ไม่จำเป็นต้องรักกันจริงไหมคะ?😆
เเค่ในขณะที่ฉันกำลังพิมพ์ข้อความอยู่ ฉันก็เขินนเ พลอยิ้มโดยไม่รู้ตัว อิ้อิ้
คือเรื่องที่จะมาเล่าวันนี้เป็นเรื่องส่วนตัวของฉันเองคะ เป็นเรื่องที่ฉันเก็บไว้ในใจมานานมากคะ สพหรับฉันมันไม่ได้สำคัญอะไรมากหรอกคะ เเค่ผู้กญิงที่เคยคิดว่าตัวเองเเอบชอบเพื่อนรุ่นเดียวกันเเบบเล่นๆ ไม่คิดว่าเมื่อเวลาผ่านไปหลายปี ทำให้เราได้มาพบกันอีกครั้งมันทพใก้ฉันใจเต้นเเบบไม่รู้ตัว เเละทุกครั้งที่มีอาการเขินเวลาเจอคนที่ตัวเองเเอบปลื้มหรือชอบฉันมักจะทำตัวไม่ถูก พยายามหลบหน้าทำเป็นมองไม่เห็น เเละดพลอยิ้มออกมาทุกครั้งจนเพื่อนต้อง งง มาเป็นอะไรอยู่ดีดีก็ยิ้ม เพื่อนถามเเบบนี้เป็นเพื่อนๆทำไงคะ อิ้อิ้ เเต่ถ้าเรานะ....
ใครละจะกล้าบอกก 5555 เดี่ยวเพื่อนเเซว เเกล้ง เกิดเจ้าตัวรู้ขึ้นมา เเย่เลย มองหน้าไม่ติดเเน่ๆ เพราะเรากับเขารู้จักกันดี บ้านอยู่ไม่ไกลกันมาก เมื่อตอนอนุบาลเราเคยเรียนที่เดี่ยวกันเดียว พ่อเเม่เขาก็รู้กับพ่อเเม่เรา เรียกว่าเป็นเพื่อนร่วมหมู่บ้านดีกว่าคะ บ้านเราอยู่ไม่ไกลมาก เเต่เราไม่ค่อยสนิท ไม่ค่อยได้คุยกันหรอกคะ เจอกันก็เเค่ยิ้มให้กัน บ้างก็ทักทาย 2-3 คำ ส่วนเราเมื่อเห็นเขาก่อนก็พยายามหลบหน้าทพเป็นไม่เห็น (ก็คนมันเขินน) หลังจากจบชั้นอนุบาลเราก็เเยกย้ายเรียนประถม มัธยมคนละที่กัน เเต่อะไรทำให้เราได้เจอกันบ่อยละ ... อิ้อิ้ เพราะเขาเรียนพิเศษช่วงค่ำที่เดียวกับเรา 555 เรารู้ตัวว่าชอบเขาตอนเรียนพิเศษนี่ละคะ เเต่..... เรากลับเซ็งในบางครั้งเมื่อเจอพวกเขา (เเต่ไม่เซ็งเท่าตอนนี้กรอก)ทำไมนะเหรอ เพราะเขามีฝาเเฝด !!!! เเละเหมือรกันมากกกกกกก เเถบจะเเยกไม่ออกเลย ใครพี่ใครน้อง (เราเเอบชอบน้องนะ 5555 ) ยิ่งโตขึ้นยิ่งเเยกไม่ออก เราเพลอถามเพื่อนตลอดว่าคนไหนพี่คนไหนน้อง (ถามบ่อยไม่ได้เดี่ยวเพื่อนสงสัย555555) เเต่เราใช้วิธีการสังเกต มันต้องมีจุดที่ต่างจากคนอื่นเเหล่ะ จุดนั้นเเหล่ะที่ทำให้เราชอบเขาจนถึงทุกวันนี้ นั่นก็คือ รอยยิ้มของเขา 😆😆 (เขิ้นอีกละ) เวลาเเฝดน้องยิ้มให้ทีนะ หน้าเขาดูอ่อนโยน หวาน ต่างจากเเฝดพี่ที่หน้าออกจะคมๆหน่อย เเละอีกอย่างคือใช้วิธีการจำชื่อ5555 ทุกครั้งที่ไปเรียนพิเศษมักจะกวาดสายตามองหา เเต่เจอกันจิง เรามักทำหน้านิ่ง มองไม่เห็น ...
เเต่เเล้วก้อเกิดเหตุทำให้เราทั้งสาม(เเฝดพี่เเฝดน้อง)ต้องมาเจอกันบ่อย เพราะเเฝดพี่ดันไปคบกันเพื่อนร่วมห้องเรียน(สมัยมัธยม)เพื่อนชอบเขียนจดหมายเเละฝากเราเอาไปให้เเฝดพี่หน่อยทำให้เป็นเหตุต้องมองหน้าต้องคุยกัน เคงเป็นเพราะจุดนี้ละมั้งจุดที่เรสได้เห็นหน้าเขาชัดๆ ได้คุยทำให้เรายิ่งชอบเขามากขึ้นจนถึงทุกวันนี้ ..... (เริ่มสู่ช่วงระดับมหาลัย)