สวัสดีค่ะ พอดีเราอยากระบายเพราะเราระบายให้ใครฟังไม่ได้เลย
พอดีเราเรียนจบแล้ว สายงานคอมธุรกิจ ละเราหางานทำในกรุงเทพ ด้วยอายุ20เพิ่งจบหมาดๆ เราก็หวังว่าจะหางานได้ เพราะสายอาชีพเราก็ไม่น่ามีปัญหา พอไปสมัครจริงๆ งานไม่รับเราเลย เพราะเรามีประสบการ์ณแค่ฝึกงาน เขาจะเอาวุฒิสูงๆ ประสบการ์ณ1-2ปีขึ้นไป
ุน้อยใจมากค่ะ เราร่อนเร่หางานไปจนมีคนรู้จักคนนึงบอก มาทำงานกับพี่มั้ย พี่ให้เริ่มต้นไปเลย9000ต่อเดือน เราก็ใจชื้นไปทำด้วย เขาไม่ยอมให้เราหยุดเลย พอเราขอหยุด(ตอนนั้นอาหารเป็นพิษ) เขาก็โอเค ละหักเงินเรา บอกถ้าหยุดก็ไม่ได้เงินนะ ตอนแรกก็อึ้งเลย อ้าวไหนบอกไม่หัก ละทำไปเรื่อย ทำงานเกินเวลาก็ไม่ให้OT ชอบยื้อเอางานมาให้ช่วง10นาทีก่อนเลิกงาน เราก็ฮึดสู้ไปเรื่อยๆ พอถึงเดือน เงินเดือนเลทให้เราด้วย ไม่มีวันออกแน่นอน สรุปออกวันที่5 ได้แค่4500 บาท เราอึ้งไปเลย พี่เขาก็บอก ช่วงทดลองงานอะเนอะ เราอึ้งไปเลย ตอนแรกไม่เห็นบอกว่านับเป็นรายวันแบบนี้ เราเลยตัดสินใจออก
ร่อนเร่หางานต่อไปอีกครึ่งเดือนก็ไม่มีแววจะรับ ไปสัมภาษณ์งานหมดไปหลายร้อยค่าไปค่ากิน เขาก็ไม่รับเพราะจะเอาประสบการ์ณอีก จนป้าโทรมาบอก มาทำงานกับป้ามา มาเป็นแม่บ้านทำความสะอาดอพาตเม้น8ตึกเอง ตอนแรกเราก็รู้สึกไม่อยากทำ ก็บอกขอคิดก่อน ละรอดูงานที่สมัครไปก็ไม่มีหวัง เลยยอมไปทำกับป้าเพราะเงินจะหมดแล้ว ป้าบอกเนี้ย ปัดกวาดธรรมดาแหล่ะ 8ตึก ละตอนบ่ายกวาดใบไม้ในสวนหลังตึกเอง เราเห็นลานอย่างกว้าง ต้นไม้เยอะมาก แต่เราอยู่กับป้าไม่ได้เสียอะไรแค่ค่ากินค่าน้ำไฟเล็กน้อย เราเป็นคนไม่ค่อยใช้เยอะอยู่แล้ว เราก็ยอม+จำใจทำประมาณ ทำๆไปก่อน ได้ทุนค่อยหางานทำจริงจัง เพราะเราเคยได้ยินพี่เราบอกว่า "ถ้าเรามีความฝัน ก็ไปตามฝันเลย ถึงพ่อแม่จะชอบเอาฝันตัวเองให้ลูกหรือเราฝืนทำงานที่ตัวเองไม่ได้รักไม่ได้ฝันจริงๆมันมีความสุขจริงหรอ ถ้ายังไง ตอนนี่ อายุเราแค่นี้เอง เราเลือกได้เราเลือก จะทำตามฝันตัวเองหรือฝันพ่อแม่ แต่ก่อนทำ รู้หรือยังว่าฝันตัวเองคืออะไร"
เราเริ่มเป็นแม่บ้าน เราบอกเลย เหนื่อยมาก เพราะคนมันไม่เคยไง 555 เราก็ทนทำไปเรื่อยๆ มีวันนึง เราน้อค ประมานคนเพิ่งเริ่มทำอะไรเหนื่อยมากแล้วร้างกายยังปรับไม่ทันอะ นอนซมมาก ป้าเปิดประตูมาถาม เช้าแล้วนะ ไปทำงานได้แล้วเราก็บอกไป ขอลาวันนึง ป้าแกไม่พอใจเรามากวันนั้นทั้งวัน บ่นสัพเพเกระเลยว่าเนี้ยหยุดละได้อะไร นอนเปล่าๆไปวันนึง เงินก็ไม่ได้ เราเลยจำใจฝืนตัวเองวันต่อมา ทำไปแบบอยากพักก็ไม่ได้
ที่เราปวดใจคือ ป้าเขามาบอกเราอีกว่า "ไม่ต้องหางานทำไปหรอก ทำแบบนี้เป็นแม่บ้านไปตลอดแบบนี้แหละ งานมันไม่มีหรอก" เราสะอึกปนจุกไปเลย แบบ อายุเราเพิ่ง20 เพิ่งจบมา จะให้เป็นแม่บ้านแบบนี้จนแก่เลยหรอ หยุดก็ไม่ได้ อยากได้งานที่มีความสุขจริงๆทำมากกว่า ถ้าถามว่า งานแม่บ้านมันไม่ดีหรอ มันดีค่ะ แต่แค่อยากบอกว่า เราทำอยู่วันๆเราไม่มีความสุขหรอกค่ะ ฝืน จำใจทั้งนั้น เพราะงานเขาไม่เลือกเราเลย ตอนนี้ก็ร่อนเรหางานไม่ได้ เพราะนัดสัมภาษณ์แล้วต้องลา พอเราลาจะไปก็โดนด่าบอกไปทำไม เปบิอง เอาเวลามาทำงานดีกว่า เราเลยจำใจทำไปค่ะ ตอนนี้ทำได้มา5เดือนแล้ว แบบไม่มีความสุขเลย ฝืนมาก
อยากบอกคนที่มีโอกาสเลือก เลือกได้เลือกเลยค่ะ มีงานดีๆก็ดีละค่ะ ใครเจอฝันตัวเองอย่าลืมทำตามฝันนั้นด้วยนะคะ ขอบคุณที่อ่านจนจบค่ะ
อยากระบายเล็กน้อยของเด็กคนนึงค่ะ
พอดีเราเรียนจบแล้ว สายงานคอมธุรกิจ ละเราหางานทำในกรุงเทพ ด้วยอายุ20เพิ่งจบหมาดๆ เราก็หวังว่าจะหางานได้ เพราะสายอาชีพเราก็ไม่น่ามีปัญหา พอไปสมัครจริงๆ งานไม่รับเราเลย เพราะเรามีประสบการ์ณแค่ฝึกงาน เขาจะเอาวุฒิสูงๆ ประสบการ์ณ1-2ปีขึ้นไป
ุน้อยใจมากค่ะ เราร่อนเร่หางานไปจนมีคนรู้จักคนนึงบอก มาทำงานกับพี่มั้ย พี่ให้เริ่มต้นไปเลย9000ต่อเดือน เราก็ใจชื้นไปทำด้วย เขาไม่ยอมให้เราหยุดเลย พอเราขอหยุด(ตอนนั้นอาหารเป็นพิษ) เขาก็โอเค ละหักเงินเรา บอกถ้าหยุดก็ไม่ได้เงินนะ ตอนแรกก็อึ้งเลย อ้าวไหนบอกไม่หัก ละทำไปเรื่อย ทำงานเกินเวลาก็ไม่ให้OT ชอบยื้อเอางานมาให้ช่วง10นาทีก่อนเลิกงาน เราก็ฮึดสู้ไปเรื่อยๆ พอถึงเดือน เงินเดือนเลทให้เราด้วย ไม่มีวันออกแน่นอน สรุปออกวันที่5 ได้แค่4500 บาท เราอึ้งไปเลย พี่เขาก็บอก ช่วงทดลองงานอะเนอะ เราอึ้งไปเลย ตอนแรกไม่เห็นบอกว่านับเป็นรายวันแบบนี้ เราเลยตัดสินใจออก
ร่อนเร่หางานต่อไปอีกครึ่งเดือนก็ไม่มีแววจะรับ ไปสัมภาษณ์งานหมดไปหลายร้อยค่าไปค่ากิน เขาก็ไม่รับเพราะจะเอาประสบการ์ณอีก จนป้าโทรมาบอก มาทำงานกับป้ามา มาเป็นแม่บ้านทำความสะอาดอพาตเม้น8ตึกเอง ตอนแรกเราก็รู้สึกไม่อยากทำ ก็บอกขอคิดก่อน ละรอดูงานที่สมัครไปก็ไม่มีหวัง เลยยอมไปทำกับป้าเพราะเงินจะหมดแล้ว ป้าบอกเนี้ย ปัดกวาดธรรมดาแหล่ะ 8ตึก ละตอนบ่ายกวาดใบไม้ในสวนหลังตึกเอง เราเห็นลานอย่างกว้าง ต้นไม้เยอะมาก แต่เราอยู่กับป้าไม่ได้เสียอะไรแค่ค่ากินค่าน้ำไฟเล็กน้อย เราเป็นคนไม่ค่อยใช้เยอะอยู่แล้ว เราก็ยอม+จำใจทำประมาณ ทำๆไปก่อน ได้ทุนค่อยหางานทำจริงจัง เพราะเราเคยได้ยินพี่เราบอกว่า "ถ้าเรามีความฝัน ก็ไปตามฝันเลย ถึงพ่อแม่จะชอบเอาฝันตัวเองให้ลูกหรือเราฝืนทำงานที่ตัวเองไม่ได้รักไม่ได้ฝันจริงๆมันมีความสุขจริงหรอ ถ้ายังไง ตอนนี่ อายุเราแค่นี้เอง เราเลือกได้เราเลือก จะทำตามฝันตัวเองหรือฝันพ่อแม่ แต่ก่อนทำ รู้หรือยังว่าฝันตัวเองคืออะไร"
เราเริ่มเป็นแม่บ้าน เราบอกเลย เหนื่อยมาก เพราะคนมันไม่เคยไง 555 เราก็ทนทำไปเรื่อยๆ มีวันนึง เราน้อค ประมานคนเพิ่งเริ่มทำอะไรเหนื่อยมากแล้วร้างกายยังปรับไม่ทันอะ นอนซมมาก ป้าเปิดประตูมาถาม เช้าแล้วนะ ไปทำงานได้แล้วเราก็บอกไป ขอลาวันนึง ป้าแกไม่พอใจเรามากวันนั้นทั้งวัน บ่นสัพเพเกระเลยว่าเนี้ยหยุดละได้อะไร นอนเปล่าๆไปวันนึง เงินก็ไม่ได้ เราเลยจำใจฝืนตัวเองวันต่อมา ทำไปแบบอยากพักก็ไม่ได้
ที่เราปวดใจคือ ป้าเขามาบอกเราอีกว่า "ไม่ต้องหางานทำไปหรอก ทำแบบนี้เป็นแม่บ้านไปตลอดแบบนี้แหละ งานมันไม่มีหรอก" เราสะอึกปนจุกไปเลย แบบ อายุเราเพิ่ง20 เพิ่งจบมา จะให้เป็นแม่บ้านแบบนี้จนแก่เลยหรอ หยุดก็ไม่ได้ อยากได้งานที่มีความสุขจริงๆทำมากกว่า ถ้าถามว่า งานแม่บ้านมันไม่ดีหรอ มันดีค่ะ แต่แค่อยากบอกว่า เราทำอยู่วันๆเราไม่มีความสุขหรอกค่ะ ฝืน จำใจทั้งนั้น เพราะงานเขาไม่เลือกเราเลย ตอนนี้ก็ร่อนเรหางานไม่ได้ เพราะนัดสัมภาษณ์แล้วต้องลา พอเราลาจะไปก็โดนด่าบอกไปทำไม เปบิอง เอาเวลามาทำงานดีกว่า เราเลยจำใจทำไปค่ะ ตอนนี้ทำได้มา5เดือนแล้ว แบบไม่มีความสุขเลย ฝืนมาก
อยากบอกคนที่มีโอกาสเลือก เลือกได้เลือกเลยค่ะ มีงานดีๆก็ดีละค่ะ ใครเจอฝันตัวเองอย่าลืมทำตามฝันนั้นด้วยนะคะ ขอบคุณที่อ่านจนจบค่ะ