ตอนจขกท.อายุน้อยกว่านี้ รู้สึกว่าความคิดความอ่านดูเป็นผู้ใหญ่มาก ซื่อตรง มีวินัย แยกแยะได้ มีความรับผิดชอบแล้วก็อื่นๆอีกมาก
แต่เหมือนพอโตขึ้นแล้วรู้สึกว่าตัวเองอ่อนแอกว่าแต่ก่อน ยอมแพ้ง่าย ไม่เชื่อในความดี เอาเวลาไปใช้กับเรื่องไร้ประโยชน์ ไม่มีความพยายาม
ชอบอยู่กับคอมฟอร์ตโซน กลัวนั่นกลัวนี่ กลัวสังคม
ลองมานั่งนึกดู พบว่าตัวเองเหลวไหลกว่าแต่ก่อนมาก แทบจะไม่มีอะไรพัฒนาขึ้นเลยช่วง2ปีมานี้ บางอย่างที่เคยทำได้ก็ทำไม่ได้แล้ว
พยายามหาสาเหตุและอยากแก้ไขอยู่บ่อยครั้ง แต่ก็ทำไม่ได้ซะที
บางทีจขกท.คิดว่า หรือผู้ใหญ่อีกหลายคนที่เราเคยมองว่าเค้าไม่ดีนู่นนี่ตอนเด็ก เค้าอาจจะมีเหตุการณ์ที่ทำให้ชีวิตเปลี่ยนไป
เพราะจขกท.ก็โดนมาเยอะเหมือนกัน
ใครเป็นแบบนี้บ้างคะ
แล้วใครบ้างที่สามารถลุกออกมาเป็นคนใหม่ได้
หรือกลับไปเป็นคนเดิมได้
ใครบ้างที่คิดว่าตอนเด็ก มีความเป็นผู้ใหญ่กว่าตอนปัจจุบัน
แต่เหมือนพอโตขึ้นแล้วรู้สึกว่าตัวเองอ่อนแอกว่าแต่ก่อน ยอมแพ้ง่าย ไม่เชื่อในความดี เอาเวลาไปใช้กับเรื่องไร้ประโยชน์ ไม่มีความพยายาม
ชอบอยู่กับคอมฟอร์ตโซน กลัวนั่นกลัวนี่ กลัวสังคม
ลองมานั่งนึกดู พบว่าตัวเองเหลวไหลกว่าแต่ก่อนมาก แทบจะไม่มีอะไรพัฒนาขึ้นเลยช่วง2ปีมานี้ บางอย่างที่เคยทำได้ก็ทำไม่ได้แล้ว
พยายามหาสาเหตุและอยากแก้ไขอยู่บ่อยครั้ง แต่ก็ทำไม่ได้ซะที
บางทีจขกท.คิดว่า หรือผู้ใหญ่อีกหลายคนที่เราเคยมองว่าเค้าไม่ดีนู่นนี่ตอนเด็ก เค้าอาจจะมีเหตุการณ์ที่ทำให้ชีวิตเปลี่ยนไป
เพราะจขกท.ก็โดนมาเยอะเหมือนกัน
ใครเป็นแบบนี้บ้างคะ
แล้วใครบ้างที่สามารถลุกออกมาเป็นคนใหม่ได้
หรือกลับไปเป็นคนเดิมได้