มีแฟนเป็นผุ้หญิงคบมาสองปี ต่างคนต่างทำงาน มีไรปรึกษากันตลอด พอมาปีหลังๆเรารุ้สึกว่าเราโมโหง่ายมาก จุกจิกขี้บ่นเค้า ทั้งๆที่เมื่อก่อนเราไม่เคยเปนแบบนี้ไม่ว่ากับใคร วันนึงเราบอกเลิกผ่านไลน์ด้วยอารมณ์น้อยใจแฟนบางอย่าง มันเปนหายนะครั้งใหญ่และทุกวันนี้ไม่คิดอยากจะให้อภัยตัวเองเลยค่ะ
ใจจริงเราไม่คิดอยากเลิกเลย คิดว่าเค้าจะง้อเหมือนทุกครั้ง เค้าคงเจบมากๆถึงไป รุ้สึกแย่มากๆค่ะ เราเหนแก่ตัวมากตอนนั้นนึกถึงแต่ความรุ้สึกตัวเอง เราทำทุกอย่างพังหมด
ตอนนี้เราคิดได้แล้วจริงๆ ว่าเรามองข้ามหลายๆอย่างไป เราเอาอารมเหนือเหตุผล เราอยากเปิดใจคุยกับเค้า ง้อเค้าทุกทาง แต่เค้าไม่ฟังแล้วค่ะ เค้าบอกว่ามาง้อเรวเกินไปไม่งั้นจะเลิกกันทำไม เหมือนตบหัวแล้วลูบหลัง มันก้จริง
ทุกวันนี้เรามองข้อดีของทุกข์ในครั้งนี้ ถ้าเราไม่เลิกกันคงจะคิดไม่ได้จริงๆ คงได้แค่ทำใจ และเราจะติดกับความรุ้สึกผิดนี้ไปอีกนาน
ตอนนี้ก้ได้แต่ทำตัวเองให้ดีขึ้น ปรับนิสัยให้มีสติมากขึ้น
สุดท้ายนี้โอกาสมันไม่มีความหมายแล้วจริงๆ?
ง้อแฟนที่เลิกกันไปแล้ว
ใจจริงเราไม่คิดอยากเลิกเลย คิดว่าเค้าจะง้อเหมือนทุกครั้ง เค้าคงเจบมากๆถึงไป รุ้สึกแย่มากๆค่ะ เราเหนแก่ตัวมากตอนนั้นนึกถึงแต่ความรุ้สึกตัวเอง เราทำทุกอย่างพังหมด
ตอนนี้เราคิดได้แล้วจริงๆ ว่าเรามองข้ามหลายๆอย่างไป เราเอาอารมเหนือเหตุผล เราอยากเปิดใจคุยกับเค้า ง้อเค้าทุกทาง แต่เค้าไม่ฟังแล้วค่ะ เค้าบอกว่ามาง้อเรวเกินไปไม่งั้นจะเลิกกันทำไม เหมือนตบหัวแล้วลูบหลัง มันก้จริง
ทุกวันนี้เรามองข้อดีของทุกข์ในครั้งนี้ ถ้าเราไม่เลิกกันคงจะคิดไม่ได้จริงๆ คงได้แค่ทำใจ และเราจะติดกับความรุ้สึกผิดนี้ไปอีกนาน
ตอนนี้ก้ได้แต่ทำตัวเองให้ดีขึ้น ปรับนิสัยให้มีสติมากขึ้น
สุดท้ายนี้โอกาสมันไม่มีความหมายแล้วจริงๆ?