จะหาคนคุยจากไหนได้บ้างครับ ถ้าที่ทำงานไม่มีคนที่อายุใกล้เคียงกันเลย

ตั้งแต่ผมจบมหาวิทยาลัยมา ผมก็เลิกกับแฟนผมมาสักพัก จนถึงตอนนี้ผมรู้สึกว่านานมากแล้วที่ทำอะไรคนเดียว ไปไหนมาไหนคนเดียว ก็มีไปกับเพื่อนบ้าง แต่เพื่อนผมเขาชอบเที่ยวกลางคืนกัน แบบคนละสไตล์ ผมเลยไม่ค่อยชอบไป ปัญหาคือ ผมไม่มีคนคุยสักคนเลย ทั้งไลน์ เฟส ข้อความว่างเปล่า มีแต่ข้อความขายของ พอมองย้อนกลับไปตอนมีแฟน มีคนสนใจ มีคนมาคุย ทั้งๆที่รู้ว่าผมมีแฟนแล้ว(แต่ผมให้แฟนอ่านตลอด) แต่ตอนนี้คนละฟีลเลย ผมก็เข้าใจนะว่าช่วงมหาลัยเราเจอคนเยอะกว่าตอนทำงาน ผมลองใช้แอพต่างๆก็ไม่ได้ผล เจอแต่หาคู่นอน(ซึ่งผมไม่ต้องการคุยแบบนั้น) ผมแค่อยากคุยกันเป็นเพื่อน ศึกษาดูใจกันไปก่อน พอจะมีทางไหนบ้างไหมครับที่จะได้ทำความรู้จักกับใครสักคน นอกจากการขอเบอร์ หรือขอไลน์คนที่เพิ่งเจอกันครั้งแรก(คือผมไม่ค่อยกล้า) แต่ผมเคยขอให้เพื่อนครั้งหนึ่ง ตอนไปเที่ยวต่างจังหวัด มือนี่สั่นไม่หยุด เพราะผมก็ชอบคนเดียวกับเพื่อนนี่หล่ะ ที่ผมกล้าขอเพราะผมมั่นใจ 80% คือเขายิ้มให้ผม และเราก็สบสายตากันบ่อยๆ แต่เสียดายเพื่อนผมมันทำไลน์หาย โอกาสผมหายวับ วิธีเดียวตอนนี้ที่ผมคิดว่าจะลองอีกครั้งคือ ไปสมัครเรียนพิเศษ เพราะครั้งล่าสุดตอนผมไปเรียน(ภาษาอังกฤษ) เราสามารถขอไลน์เพื่อนในคลาสได้แบบเนียนๆ และมันก็ได้ผล แต่ตอนนั้นผมไม่เหงาแบบตอนนี้หน่ะสิ แต่ดันมีคนมาสนใจ เขาเป็นครูผู้สอนในคลาสผมเอง รุ่นเดียวกับผมเลย แต่ผมก็ไม่ได้สานต่อ(รู้สึกว่ายังไม่ใช่) พอถึงวันสุดท้ายในคลาส ผมดันเจอผู้หญิงในสเปค แต่เธอคนนั้นเพิ่งมาวันแรก ผมพยายามยิ้ม สบสายตา เขาก็ยิ้มให้แล้วเราก็มองกันบ่อยๆ(เขานั่งฝั่งตรงกันข้ามเยื่องๆกับผม) พอจบคลาส ผมรู้สึกว่าเวลาผ่านไปไวมาก บังเอิญเราเดินกลับทางเดียวกันผมก็ชวนคุย พอรู้คร่าวๆว่าทำงานที่ไหน นิสัยเป็นยังไง ยิ่งได้คุยผมยิ่งรู้สึกดีกับเขา จนถึงBTSเราต้องแยกกัน ผมอยากจะขอเฟสหรือไลน์เขามากๆ สุดท้ายผมก็ไม่กล้า
ขอ คิดว่าเจอกันแค่ครั้งแรกคงเร็วไปที่จะขอ แล้วอีกอย่างผมคิดว่าเขาคงอัธยาศัยดีเฉยๆ
ฟังผมโม้มานานแล้ว5555 ผมขอสรุปว่า พอตอนมีโอกาสผมกลับปล่อยผ่านไป แต่ตอนนี้โอกาสช่างหายากเหลือเกิน อยากได้คำแนะนำเกี่ยวกับ วิธีการหาคนคุยของเพื่อนๆพี่ๆน้องๆ เขาทำกันยังไงครับ ถ้าไม่ใช่คนใกล้ตัว ขอบคุณสำหรับคำตอบล่วงหน้าครับ