ย้อนไปตอนผมเรียนอยู่ ป.3 ตอนนั่นผมก็ได้เจอกับผู้หญิงที่ชื่อว่า"จอย เข้ามาใหม่เรียนอยู่ ป.2 ผมเห็นเธอครั้งแรกผมก็รู้สึกว่าผมชอบเธอมาก...และคนอื่นๆก็ชอบเธอเหมือนกันเพราะเธอเป็นคนน่ารัก ผมพยามทำทุกทางที่จะให้เธอรักผม
ผมชอบเธอมาก...เวลาเข้าแถวหน้าเสาธงแค่ได้อยู่แถวเดียวกับเธอผมก็มีความสุขแล้ว..และผมก็มักจะเขียนชื่อ.ของเธอ บนโต๊ะ ในหนังสือและสมุดแต่ผมไม่เคยบอกเธอเลยว่าผมชอบเธอ
เพราะผมเป็นคนขี้อาย ผมเป็นคนพูดมากนะแต่เวลาอยู่ใกล้กับเธอผมนี้เป็นคนเงียบเลย เพราะพูดไม่ออก ผมเขิน..วันนั่นผมเดินไปที่โรงอาหาร
ผมก็เห็นเธอนั่งอยู่กับรุ่นพี่ผู้หญิงชื่อ"เฟิร์นผมก็เดินผ่านไปสักพักก็ได้ยินเสียงรุ่นพี่คนนั่นถามคนชื่อ"จอยว่า..
( จอยชอบใครในโรงเรียนนี้ )แล้วเธอก็บอกว่าชอบคนชื่อ.....นั้นมันชื่อผม..ผมได้ยินหัวใจของผมมันเต้นแรงมากแล้วผมก็รีบเดินไปที่ห้อง...
รู้ไหมผมโคตรดีใจเลย...ตอนนั้นผมมีความสุขมากจนทำอะไรไม่ถูกเลย รู้ไหมแล้วมันก็ไม่ใช่อย่างที่ผมคิดเลย..เพราะรุ่นพี่คนนั้นไม่อยากให้
"จอย ชอบผม แล้วเขาก็มาหาผมที่ห้องแล้วก็บอกให้ผมไปบอก"จอยว่า..ผมไม่ได้ชอบ
ตอนนั่นผมลำบากใจมากแต่ก็ต้องทำตาม
เพราะเขาเป็นรุ่นพี่ แล้วผมก็ไปบอก
เวลานั่นน้ำตาผมจะไหลเลย...รู้ไหมว่าทำไมเขาไม่อยากให้"จอย มาชอบผม เพราะเขาอยากให้"จอยชอบอีกคนหนึ่ง คนนี้ผมไม่อยากบอกชื่อนะครับ ก็หล่อใช้ได้แล้วเขาก็เป็นแฟนกัน...
จนผมเรียนอยู่ ป.5 เธอเรียนอยู่ ป.4 ตั้งแต่ตอนนั้นผมรู้สึกว่า ผมไม่เคยหยุดที่จะชอบเธอเลย..แต่เขาก็ยังเป็นแฟนกันอยู่ "ส่วนผมชอบเธอมากแค่ไหนก็ไม่สามารถบอกเธอได้...แล้วเธอก็ได้ย้ายไปเรียนที่โรงเรียนอื่น...
แต่ผมก็ยังชอบเธอเหมือนเดิม
"จนมาถึงตอนนี้ผมอายุ.21 ผมก็ไม่เคยลืมเธอเลย ตอนนี้ผมก็มี"ลูกมีเมียแล้ว...ผมก็พูดให้แฟนผมฟังนะว่าผมเคยชอบคนชื่อ"จอย คนนี้มาก
ผมรู้สึกนะว่าแฟนผมไม่ชอบคนชื่อนี้เอาชะเลย
เวลาผมพูดชื่อนี้ เธอมักจะโมโหและน้อยใจอยู่เสมอ บ้างทีผมก็เผลอพูดชื่อออกมา..
"ผมอยากรู้ว่าทำไหมผม"ลืมเธอไม่ได้เลย....
ตลอดเวลาที่ผ่านมา ผมเคยคิดนะว่าต้องเป็นเนื่อคู่ของผม แต่จริงๆเนื่อคู่ของผมก็มาแล้ว
อยู่กับผมตอนนี้..และผมก็รักมาก...
แต่ในบางเวลาผมก็นึกถึงคนชื่อ"จอยขึ้นมา
(อย่างนี้ไงผมถึงลืมไม่เคยได้...)
ผมควรทำเช่นใด..ถึงจะลืมเธอได้...
ผมควรทำยังไง..ผมลืมผู้หญิงคนหนึ่งไม่ได้สักที
ผมชอบเธอมาก...เวลาเข้าแถวหน้าเสาธงแค่ได้อยู่แถวเดียวกับเธอผมก็มีความสุขแล้ว..และผมก็มักจะเขียนชื่อ.ของเธอ บนโต๊ะ ในหนังสือและสมุดแต่ผมไม่เคยบอกเธอเลยว่าผมชอบเธอ
เพราะผมเป็นคนขี้อาย ผมเป็นคนพูดมากนะแต่เวลาอยู่ใกล้กับเธอผมนี้เป็นคนเงียบเลย เพราะพูดไม่ออก ผมเขิน..วันนั่นผมเดินไปที่โรงอาหาร
ผมก็เห็นเธอนั่งอยู่กับรุ่นพี่ผู้หญิงชื่อ"เฟิร์นผมก็เดินผ่านไปสักพักก็ได้ยินเสียงรุ่นพี่คนนั่นถามคนชื่อ"จอยว่า..
( จอยชอบใครในโรงเรียนนี้ )แล้วเธอก็บอกว่าชอบคนชื่อ.....นั้นมันชื่อผม..ผมได้ยินหัวใจของผมมันเต้นแรงมากแล้วผมก็รีบเดินไปที่ห้อง...
รู้ไหมผมโคตรดีใจเลย...ตอนนั้นผมมีความสุขมากจนทำอะไรไม่ถูกเลย รู้ไหมแล้วมันก็ไม่ใช่อย่างที่ผมคิดเลย..เพราะรุ่นพี่คนนั้นไม่อยากให้
"จอย ชอบผม แล้วเขาก็มาหาผมที่ห้องแล้วก็บอกให้ผมไปบอก"จอยว่า..ผมไม่ได้ชอบ
ตอนนั่นผมลำบากใจมากแต่ก็ต้องทำตาม
เพราะเขาเป็นรุ่นพี่ แล้วผมก็ไปบอก
เวลานั่นน้ำตาผมจะไหลเลย...รู้ไหมว่าทำไมเขาไม่อยากให้"จอย มาชอบผม เพราะเขาอยากให้"จอยชอบอีกคนหนึ่ง คนนี้ผมไม่อยากบอกชื่อนะครับ ก็หล่อใช้ได้แล้วเขาก็เป็นแฟนกัน...
จนผมเรียนอยู่ ป.5 เธอเรียนอยู่ ป.4 ตั้งแต่ตอนนั้นผมรู้สึกว่า ผมไม่เคยหยุดที่จะชอบเธอเลย..แต่เขาก็ยังเป็นแฟนกันอยู่ "ส่วนผมชอบเธอมากแค่ไหนก็ไม่สามารถบอกเธอได้...แล้วเธอก็ได้ย้ายไปเรียนที่โรงเรียนอื่น...
แต่ผมก็ยังชอบเธอเหมือนเดิม
"จนมาถึงตอนนี้ผมอายุ.21 ผมก็ไม่เคยลืมเธอเลย ตอนนี้ผมก็มี"ลูกมีเมียแล้ว...ผมก็พูดให้แฟนผมฟังนะว่าผมเคยชอบคนชื่อ"จอย คนนี้มาก
ผมรู้สึกนะว่าแฟนผมไม่ชอบคนชื่อนี้เอาชะเลย
เวลาผมพูดชื่อนี้ เธอมักจะโมโหและน้อยใจอยู่เสมอ บ้างทีผมก็เผลอพูดชื่อออกมา..
"ผมอยากรู้ว่าทำไหมผม"ลืมเธอไม่ได้เลย....
ตลอดเวลาที่ผ่านมา ผมเคยคิดนะว่าต้องเป็นเนื่อคู่ของผม แต่จริงๆเนื่อคู่ของผมก็มาแล้ว
อยู่กับผมตอนนี้..และผมก็รักมาก...
แต่ในบางเวลาผมก็นึกถึงคนชื่อ"จอยขึ้นมา
(อย่างนี้ไงผมถึงลืมไม่เคยได้...)
ผมควรทำเช่นใด..ถึงจะลืมเธอได้...