เรื่องราวของวัยรุ่นยุค 90's ผู้ซึ่งทำงานมาสิบปีและเปลี่ยนงานมาสิบที่

สวัสดีค่าาา...ทุกคน
วัตถุประสงค์ของกระทู้นี้ ก็คือ เราอยากเรียบเรียงชุดความคิดของตัวเอง ตั้งแต่เป็นสาวจบใหม่ไฟแรง จนมาถึงตอนนี้ที่ยังสาวอยู่ แต่ไฟในการทำงาน (ในองค์ร) เริ่มมอดไหม้ 5555555
เท่าที่ผ่านมาในชีวิตการทำงานของทุกคน เราเชื่อว่า ทุกคนต้องเคยได้ยินคำแนะนำประมาณว่า...
"อย่าเปลี่ยนงานบ่อย โพรไฟล์ดูไม่สวย"
"ทำไมเปลี่ยนงานบ่อย ดูเป็นคนไม่อดทน"
เราก็เจอคำพูดอะไรประมาณนี้มาตลอดชีวิตนะ ช่วงแรกนี่ มั่นหน้า มั่นใจ ใส่เกียร์ออโต้มาก 55555 เพราะรู้สึกว่า เรามีทางเลือกเว้ยยย...ไม่มีเหตุผลจะต้องทน ถ้าคนมันหมดใจ
บางบริษัทก็จากกันด้วยดี เพราะพื้นฐานเราเป็นคนไม่มีเรื่องกับใครอยู่แล้ว
แต่บางบริษัทเราก็มีเรื่องกับหัวหน้า จนเรื่องต้องไปถึงเจ้าของบริษัท
พอเริ่มอยู่ที่ไหนได้ไม่เกิน 2 ปี เราเริ่มรู้สึกละว่า ตัวที่มีปัญหา คือตัว - ู ของ - ู นี่แหละค่าาา... 5555
คราวนี้ ความเสียเซลฟ์เริ่มมาเยือน เพราะพอมองบนขึ้นไปตามข้อความใน "...." ที่คนอื่นเคยพูด ๆ มา เราเริ่มรู้สึกว่า เฮ้ย หรือเรามันแย่จริง ๆ อย่างที่คนอื่นเค้าพูดวะ?
แต่พอมาดูเงินเดือน และประสบการณ์ที่ได้รับ โหห...มันไม่แย่เลยเธอ ชีวิตมีการเติบโตที่ก้าวกระโดดมาก ซึ่งถ้าเราไม่ย้ายงาน ไม่กล้าลองของ ตอนนี้เราไม่มีทางมาถึงจุดนี้แน่ เงินเดือนจากหมื่นเจ็ดมาเป็นเจ็ดหมื่นในระยะเวลา 9 ปี สำหรับเรา เราว่ามันโอเคอยู่นะ
เนี่ยเราก็เลยอยากมาเขียน เพื่อแชร์ประสบการณ์เรื่องราวทำนองนี้ เพื่อชี้ให้เห็นว่า ในร้ายมีดี และในดีมันมีร้าย เราเชื่อว่า ทุกสิ่งอย่างบนจักรวาลนี้ มันเป็นสภาพ ทวิภาวะ ไม่งั้นโลกเราก็จะไม่สมดุล แล้วมันคงไม่ได้อยู่มานานมาหลายร้อยล้านปีแบบนี้หรอก
เดี๋ยวตอนต่อไป เราจะเริ่มอีพีแรกนะ
EP. 1 My first job (9 months)
งานที่แรกก็มันมาก เงินเดือนน้อย งานยาก ความรู้ในมหาวิทยาลัยไม่ได้ช่วยอะไร แต่เป็นประสบการณ์ที่หล่อหลอมเราจนเป็นผู้เป็นคนอย่างทุกวันนี้
แก้ไขข้อความเมื่อ

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่