ต้นกำเนิดประชานิยมอันน่ากลัว
แม้ว่าคนอาร์เจนตินาจะมีเพียง 37.3 ล้านพื้นที่กว้างใหญ่เกือบเท่าประเทศอินเดีย แต่ผู้คนมักแออัดยัดเยียดอยู่กันแต่ในนครหลวงและ เมืองใหญ่เฉพาะในจังหวัดบูเอโนสไอเรสอย่างเดียว มีพลเมืองถึง
13.2 ล้านคน
ตามต่างจังหวัดจึงมีคนน้อยมาก อากาศและสภาพแวดล้อมดีทำให้ผู้คนพลอยมีรูปร่างหน้าตาดีไปด้วย ผสมกลมกลืนกันระหว่างพันธุ์สเปน อิตาลี และพวกพื้นเมืองเมสติโซ ผู้อ่านท่านเอ๋ยคมตาของแต่ละคนที่ชม้ายชายจ้อง ทำให้เราชาวไทยผู้ถูกมอง รู้สึกเจ็บแว้บแปลบปลาบที่หัวใจยิ่งกว่าถูกมีดเฉือน
ท่ามกลางการประท้วง ชีวิตของผู้คนสับสนอลหม่าน ไม่มีจะกินแต่ชีวิตกลางคืนและความโรแมนติกของคนอาร์เจนตินากลับไม่ลดน้อยถอยลงไป ผมว่าอาจจะมากกว่าเดิมซะด้วยซํ้าสิ่งนี้นี่เป็นสิ่งเดียวที่เยียวยาหัวใจ ให้คนที่ไม่มีอะไรเหลือเป็นสมบัติ
เชื่อไหมครับ แม้แต่ทางรถไฟสายต่างๆก็ถูกแปรรูปขายให้บริษัทต่างชาติไปตั้งแต่ พ.ศ.2535 (สายแรก ยาว 4,620 กม. ขายเมื่อเดือนพฤศจิกายน อีกสายหนึ่งยาว 3,200 กม.แปรรูปไปเมื่อเดือนธันวาคม) รถไฟใต้ดินก็ขาย ถนนหลวงเกือบทุกสายขายหมด ถนนหลวงสาย 3, 252, 205, 7, 8,193, 188 ฯลฯ ถูกขายไปเป็นลำดับตั้งแต่ พ.ศ.2533และมีการขายให้ ต่างชาติต่อเนื่อง แปรรูปไปทุกสาย เป็นสิบๆสายนะครับใครเป็นคนจนอย่าคิดไปขับรถในาร์เจนตินาเพราะจะมีด่านเก็บเงินไปตลอดทาง กำไรที่ได้จากการเก็บเงินบนถนนหนทางโน่นไหลไปอยู่ในต่าง ประเทศ
แม้แต่ถนน ทางรางรถไฟ ท่าเรือ ยังถูกขาย ผู้อ่านท่านไม่ต้องไปนึกถึงธนาคารหรือรัฐวิสาหกิจที่บริการด้านสาธารณูปโภค ยิ่งสถานีโทรทัศน์ยิ่งถูกขายไปตั้งแต่เมื่อสิบปีที่แล้วทั้งช่อง 11 และช่อง 13 สถานี วิทยุต่างๆ โดนขายไปอยู่ในมือของบริษัทเอกชนต่างชาติ ในระหว่าง พ.ศ.2533-2534 ด้วยเหมือนกัน
ใครที่คิดจะแปรรูปขายรัฐวิสาหกิจให้ไปเป็นของเอกชน ผมอยากจะให้ลองมาดูสภาวการณ์ในอาร์เจนตินาก่อนเถิด แต่อย่า มาแบบมหาเศรษฐีที่ต้องนอนโรงแรมหรูขอให้ออกไปพูดคุยกับผู้คนประชาชนจริงๆ ไม่ใช่คุยแต่กับนักธุรกิจที่มีสายสัมพันธ์กับต่างชาติซึ่งร่วมกับบริษัทต่างชาติช่วยกันสูบเลือดประชาชน
อาร์เจนตินาวันนี้มีแต่ความอยากได้เงิน เงิน เงิน ทุกคนต้องการเงินไปจับจ่ายใช้สอย สังคมหน้าเงินไม่มีเงินก็กลายเป็นเศษมนุษย์
โชคไม่ดีของอาร์เจนตินาที่เคยได้ประธานาธิบดีนายทุน
เป็นนายทุนใจโหดโฉดชั่วใช้เงินซื้อเสียง ซื้อนักการเมือง ขึ้นมาเป็นประธานาธิบดีซะเกือบ 10 ปี ระหว่างนั้นไอ้หมอนี่ก็ใช้สื่อต่างๆ โหมโฆษณาประชาสัมพันธ์ซะจนตัวเองหอมหวนชวนเลือก ในขณะเดียวกันก็ขายทุกอย่างที่ขวางหน้าเพื่อเอา 2 อย่าง คือ
1. เอาใจตะวันตก และ 2. เอาเงินใต้โต๊ะ
อีกคนหนึ่งซึ่งเป็นผู้นำอยู่ในกลุ่มประเทศอาเซียนของเรานี่แหละที่กำลังดำเนินเดินตามอดีตประธานาธิบดีขายชาติ ขายแผ่นดิน ของอาร์เจนตินาคนนั้น.
นิติภูมิ นวรัตน์ เล่าเรื่องประเทศอาร์เจนติน่า ฟังแล้วมันมีโอกาสเกิดขึ้นกับสยามประเทศไหมครับ?
แม้ว่าคนอาร์เจนตินาจะมีเพียง 37.3 ล้านพื้นที่กว้างใหญ่เกือบเท่าประเทศอินเดีย แต่ผู้คนมักแออัดยัดเยียดอยู่กันแต่ในนครหลวงและ เมืองใหญ่เฉพาะในจังหวัดบูเอโนสไอเรสอย่างเดียว มีพลเมืองถึง
13.2 ล้านคน
ตามต่างจังหวัดจึงมีคนน้อยมาก อากาศและสภาพแวดล้อมดีทำให้ผู้คนพลอยมีรูปร่างหน้าตาดีไปด้วย ผสมกลมกลืนกันระหว่างพันธุ์สเปน อิตาลี และพวกพื้นเมืองเมสติโซ ผู้อ่านท่านเอ๋ยคมตาของแต่ละคนที่ชม้ายชายจ้อง ทำให้เราชาวไทยผู้ถูกมอง รู้สึกเจ็บแว้บแปลบปลาบที่หัวใจยิ่งกว่าถูกมีดเฉือน
ท่ามกลางการประท้วง ชีวิตของผู้คนสับสนอลหม่าน ไม่มีจะกินแต่ชีวิตกลางคืนและความโรแมนติกของคนอาร์เจนตินากลับไม่ลดน้อยถอยลงไป ผมว่าอาจจะมากกว่าเดิมซะด้วยซํ้าสิ่งนี้นี่เป็นสิ่งเดียวที่เยียวยาหัวใจ ให้คนที่ไม่มีอะไรเหลือเป็นสมบัติ
เชื่อไหมครับ แม้แต่ทางรถไฟสายต่างๆก็ถูกแปรรูปขายให้บริษัทต่างชาติไปตั้งแต่ พ.ศ.2535 (สายแรก ยาว 4,620 กม. ขายเมื่อเดือนพฤศจิกายน อีกสายหนึ่งยาว 3,200 กม.แปรรูปไปเมื่อเดือนธันวาคม) รถไฟใต้ดินก็ขาย ถนนหลวงเกือบทุกสายขายหมด ถนนหลวงสาย 3, 252, 205, 7, 8,193, 188 ฯลฯ ถูกขายไปเป็นลำดับตั้งแต่ พ.ศ.2533และมีการขายให้ ต่างชาติต่อเนื่อง แปรรูปไปทุกสาย เป็นสิบๆสายนะครับใครเป็นคนจนอย่าคิดไปขับรถในาร์เจนตินาเพราะจะมีด่านเก็บเงินไปตลอดทาง กำไรที่ได้จากการเก็บเงินบนถนนหนทางโน่นไหลไปอยู่ในต่าง ประเทศ
แม้แต่ถนน ทางรางรถไฟ ท่าเรือ ยังถูกขาย ผู้อ่านท่านไม่ต้องไปนึกถึงธนาคารหรือรัฐวิสาหกิจที่บริการด้านสาธารณูปโภค ยิ่งสถานีโทรทัศน์ยิ่งถูกขายไปตั้งแต่เมื่อสิบปีที่แล้วทั้งช่อง 11 และช่อง 13 สถานี วิทยุต่างๆ โดนขายไปอยู่ในมือของบริษัทเอกชนต่างชาติ ในระหว่าง พ.ศ.2533-2534 ด้วยเหมือนกัน
ใครที่คิดจะแปรรูปขายรัฐวิสาหกิจให้ไปเป็นของเอกชน ผมอยากจะให้ลองมาดูสภาวการณ์ในอาร์เจนตินาก่อนเถิด แต่อย่า มาแบบมหาเศรษฐีที่ต้องนอนโรงแรมหรูขอให้ออกไปพูดคุยกับผู้คนประชาชนจริงๆ ไม่ใช่คุยแต่กับนักธุรกิจที่มีสายสัมพันธ์กับต่างชาติซึ่งร่วมกับบริษัทต่างชาติช่วยกันสูบเลือดประชาชน
อาร์เจนตินาวันนี้มีแต่ความอยากได้เงิน เงิน เงิน ทุกคนต้องการเงินไปจับจ่ายใช้สอย สังคมหน้าเงินไม่มีเงินก็กลายเป็นเศษมนุษย์
โชคไม่ดีของอาร์เจนตินาที่เคยได้ประธานาธิบดีนายทุน เป็นนายทุนใจโหดโฉดชั่วใช้เงินซื้อเสียง ซื้อนักการเมือง ขึ้นมาเป็นประธานาธิบดีซะเกือบ 10 ปี ระหว่างนั้นไอ้หมอนี่ก็ใช้สื่อต่างๆ โหมโฆษณาประชาสัมพันธ์ซะจนตัวเองหอมหวนชวนเลือก ในขณะเดียวกันก็ขายทุกอย่างที่ขวางหน้าเพื่อเอา 2 อย่าง คือ
1. เอาใจตะวันตก และ 2. เอาเงินใต้โต๊ะ
อีกคนหนึ่งซึ่งเป็นผู้นำอยู่ในกลุ่มประเทศอาเซียนของเรานี่แหละที่กำลังดำเนินเดินตามอดีตประธานาธิบดีขายชาติ ขายแผ่นดิน ของอาร์เจนตินาคนนั้น.