7ปี ไม่มีความหมาย

        ประมาณเกือบ 2 ปี ก่อน เรากับแฟนคบกันได้ 7 ปีกว่าๆ เรามาเรียนต่อที่ กทม ทำให้ห่างกันไม่ค่อยมีเวลาว่างเหมือนก่อนๆ อย่างที่เขาว่ากัน รักแท้แพ้ระยะทาง แค่เดือนเดียวเค้ามีกิ๊กซึ่งเด็กกว่า 6 ปี ที่สำคัญกว่านั้นน้องคนนั้นเป็นคนที่แฟนเคยด่า เคยนินทาให้ฟัง และมีนิสัยที่แฟนเกลียดมากๆหลายอย่าง  ที่จับได้เพราะน้องมากดรูปหัวใจให้บ่อยมากๆ เลยสงสัยตามประสาคนขี้เ_ือก พอเข้าไปดูนั้น ฝั่งของเราก็ใช่ย่อย กดหัวใจเกือบทุกตัสหมือนกันจ้าา แถมยังไปส่งน้องขึ้นเครื่องที่สนามบินอีกกกก วินาทีที่เห็นเหมือนโลกทั้งโลกมันพังทลาย เราให้เค้าเลือกว่าจะเลือกใคร เค้าบอกเลือกเรา แต่!!!! ห้ามเราไปยุ่งเกี่ยวกับน้อง ห้ามทักไปหา ห้าม ห้าม ห้าม เราก็เอออตูไม่ยุ่งหรอกจ้าาาา  หลายวันผ่านมาจ้า เห็นน้องโพสรูปที่คอลกันที่หน้าโพสของแฟนเราค่าาา เห็นแล้วเหมือนหัวใจหยุดเต้น เราก็ถามเค้าอีกต้องลงจะเอาไง เค้าก็บอกว่าขอเวลาหน่อย เราก็โอเค (โง่จังงง) ช่วงนั้นเราต้องไปฝึกงานระยะสั้นๆ ปกติจะโทรหาเค้าตอนไปรอรถเมย์ตอนตี5กว่าๆ (เค้านอนเช้าทุกวัน) หลังๆมาคุยแปปเดียว(มารู้ทีหลังคือ เค้าโทรคอลกับน้องช่วงนั้นเพราะประเทศที่น้องอยู่คือเวลาค่ำกำลังจะนอน) นอนก็นอนไม่พอ เคลียดจนต้องไปหาหมอ  เป็นลมอยู่ที่ทำงาน มันเป็นช่วงที่ทรมานสุดๆ ขึ้นรถเมย์สมองมันว่าง ก็มีแต่เรื่องนี้มาทำให้ร้องไห้ตลอด  มีวันนึ่งเค้ถามเราว่า "ถ้าเค้าเลือกน้องหละ" พอเราได้ยินคำนั้น รีบขับรถยนต์ไปหาเค้าทันที ปกติจังหวัดที่เค้าอยู่ต้องเดินทางประมาณ 6-7 ชม แต่วันนั้นเราใช้เวลาแค่ 5ชม กว่าๆเท่านั้น (มีสติพึ่งนึกได้มาอันตรายมากๆๆ) พอไปหาเค้าๆก็ทำทุกอย่างเหมือนเดิม ปกติมากๆๆ
ก่อนกลับ เราก็ถามเค้าอีกครั้ง ว่าเลือกใครเค้าก็ตอบแบบเดิมว่า ขอเวลาหน่อย (เอาจริงๆในใจเราก็รู้อยู่แล้วว่าเค้าเลือกน้อง แต่หลอกตัวเองไปวันๆ อิบ้าาาาา 555)
         ช่วงเดือนสิงหาคมเราไปหาเค้าอีกครั้ง เหมือนกับครั้งก่อนที่ไปหาเลย ปกติมากๆวันนั้นเราก็ไปกินข้าว ถ่ายรูปลงเฟส พอกลางดึกมีข้อความเด้งขึ้นในโทรศัพท์เค้า คือข้อความจากน้องนั้นเอง มีใจความคราวๆว่า "พาเค้าไปกินข้าวทำไม ดูหนังทำไม บลาๆๆ " (คงเห็นจากในเฟสเรา ก่อนหน้านั้นน้องแอดเฟรนเรามาเอง ) อยากเปิดอ่านให้หมด แต่เค้าล็อคไว้ ต้องกลั้นอารมณ์ไว้สุดๆ ไม่อยากทะเลาะกันตอนนั้น เดี๋ยวพรุ่งนี้เช้าไม่มีใครไปส่งสนามบิน 555  ก่อนกลับเราก็ถามอีก คำตอบก็เหมือนเดิม แล้วกำชับเราว่าอย่าลงรูปที่ถ่ายวันนี้นะ เราก็ได้แต่ยิ้ม ด้วยความที่อยากรู้ว่าถ้าลงแล้วจะเป็นยังไง เราก็ลงรูปพร้อมแคปชั่นว่า"เดี๋ยวมาหาใหม่นะคะ" เราก็ขึ้นเครื่องกลับ กทม พอลงเครื่องขึ้นบัสปุปเปิด โทรศัพท์มาเห็นแชทเฟสเด้งขึ้นมาถามว่า"ลงรูปทำไม" วินาทีนั้นเกือบกลั้นน้ำตาไม่อยู่  เราก็ลบรูปนั้นทิ้ง น้องที่ปรับทุกข์กันบ่อยๆก็โทรมาหาพอดี น้ำตาแตกกลางสนามบินเลยจ้าาา กล่าจะสงบสติได้ก็นานอยู่ ตั้งแต่วันนั้นก็บอกตัวเองว่าพอแล้ว ปล่อยเขาไปเถอะ วันต่อมาจ้าาาา เขาสองคนขึ้นสถานะเป็นแฟนกัน  ใจมันเหมือนหยุดเต้นไปเลยค่ะ  เราแค่ต้องการให้เค้าชัดเจน บอกเลิกเรา เราจะได้รู้ว่าเอายังไงกันแน่  พยายามข่มใจไม่โทรหาเค้า แต่แล้ววันที่ทำให้ใจสั่นอีกครั้ง ช่วงตี5 กว่าๆที่เราจะไปรอรถเพื่อไปฝึกงาน เค้าโทรมาหาเราเอง บอกว่า ทำไมไม่เห็นโทรมาเลย ไม่ไปทำงานหรอ บลาๆๆ ๆ ๆ  เราก็หลอกตัวเองอีกครั้งว่าเค้าต้องการเราอยู่ใช่มั้ย หลังจากวันนั้นเค้าก็โทรหาเราบ่อยขึ้น สักพักเค้าก็บอกเราว่าเลิกกับน้องแล้วนะ เราก็ได้แต่ตอบว่า อืมมมม  ความรู้สึกตอนนั้นคือ ไม่ได้ดีใจอะไรมากมาย เหมือนมันชาๆ เหมือนชานมเย็น (ไม่ใช่หละ 555) เค้าก็ดีขึ้นเรื่อยๆ  แต่สิ่งเดียวที่เราอยากได้ยิน แต่ไม่เคยได้ยินเลย คือคำว่า "ขอโทษนะ" เราเห็นเค้าขอโทษน้อง ขอโทษทุกคนแต่ไม่เคย ขอโทษเราสักครั้ง เธอเคยรู้สึกผิดบ้างมั้ย เราอยากรู้จริงๆ  
       เราก็ให้โอกาสเค้า เค้าก็ดีขึ้นเรื่อยๆ นะ แต่เราเป็นคนลืมยากมากๆ  เราอยากลืมนะ แต่ถ้าว่างๆเรื่องนี้ก็แวบเข้าหัวตลอดเลย พูดเหน็บเค้าบ่อยๆ  
ที่เรายังให้โอกาสเค้าก็เพราะ เค้าเองก็มีความดีหลายๆอย่างอยู่ และด้วยความผูกผันด้วยหละมั้ง

เห็นเขาว่าเวลาเยียวยาทุกสิ่ง คงจะเป็นเรื่องจริงง
ปล.สมัครพันดิป เอ้ย พันทิป ถูกแล้ว แฮะ!! เพื่อมาระบายเลยทีเดียว อัดอั้นมากกก
ปล.ข้ามๆ กระทู้นี้ไปเลยก็ได้นะคะ