ณ.วันที่ผมน้อยใจแฟน
ผมตั้งคำถามกับตัวว่า ผมรักเธอเพราะอะไร ทำมั้ยผมถึงตั้งคำถามแบบนี้เพราะผมไม่รู้ว่าเราจะคบกันได้รอดมั้ยหลายต่อหลายครั้งที่ผมแอบน้อยใจเธอผมเจ็บผมอึดอัดผมกดดัน จนผมตั้งใจจะบอกเลิกกับเธอ แต่สุดท้ายผมกับบอกรักเธอแทนเพราะผมคิดขึ้นได้ว่าที่เรามั่วแต่น้อยใจเพราะเราคาดหวังในตัวเค้าต้องการให้เค้าเป็นในแบบที่เราคิดพอไม่ใช่ในแบบที่คิดก็คิดว่าเค้าไม่รักเราหรือเปล่าหรือมีใครหรือเปล่า ต้นเหตุเพราะผมคาดหวังที่จะให้เธอใส่ใจผมงอแงกับผมอ้อนผมเหมือนอย่างที่ผมทำกับเค้า พอผมตัดความคาดหวังออกไป แล้วคิดถึงวันแรกที่ผมรักเธอและบอกรักเธอทำให้ผมอมยิ้มและคิดขึ้นได้ว่าจริงๆแล้วผมรักเธอที่รอยยิ้มเวลาที่ผมทำอะไรให้รอยยิ้มเธอดูมีความสุขและนั่นคือความสุขของผมแล้วผมจะยังต้องการอะไรมากไปกว่ารอยยิ้มของเธอผู้เป็นที่รัก ถ้าเราไม่คาดหวังเราอาจเป็นผู้ให้ที่มีความสุขกับคนที่เรารัก คุณว่าจริงมั้ย
ความรักกับความคาดหวัง
ผมตั้งคำถามกับตัวว่า ผมรักเธอเพราะอะไร ทำมั้ยผมถึงตั้งคำถามแบบนี้เพราะผมไม่รู้ว่าเราจะคบกันได้รอดมั้ยหลายต่อหลายครั้งที่ผมแอบน้อยใจเธอผมเจ็บผมอึดอัดผมกดดัน จนผมตั้งใจจะบอกเลิกกับเธอ แต่สุดท้ายผมกับบอกรักเธอแทนเพราะผมคิดขึ้นได้ว่าที่เรามั่วแต่น้อยใจเพราะเราคาดหวังในตัวเค้าต้องการให้เค้าเป็นในแบบที่เราคิดพอไม่ใช่ในแบบที่คิดก็คิดว่าเค้าไม่รักเราหรือเปล่าหรือมีใครหรือเปล่า ต้นเหตุเพราะผมคาดหวังที่จะให้เธอใส่ใจผมงอแงกับผมอ้อนผมเหมือนอย่างที่ผมทำกับเค้า พอผมตัดความคาดหวังออกไป แล้วคิดถึงวันแรกที่ผมรักเธอและบอกรักเธอทำให้ผมอมยิ้มและคิดขึ้นได้ว่าจริงๆแล้วผมรักเธอที่รอยยิ้มเวลาที่ผมทำอะไรให้รอยยิ้มเธอดูมีความสุขและนั่นคือความสุขของผมแล้วผมจะยังต้องการอะไรมากไปกว่ารอยยิ้มของเธอผู้เป็นที่รัก ถ้าเราไม่คาดหวังเราอาจเป็นผู้ให้ที่มีความสุขกับคนที่เรารัก คุณว่าจริงมั้ย