ผมแอบชอบรุ่นพี่ผมคนนึงชอบมานานแต่เค้าคิดกับผมแค่พี่น้องแต่ผมอยากเป็นมากกว่านั้นผมควรทำยังไงดีครับT_T

ก่อนอื่นเลยผมชื่อแม็คผมได้เข้ามาเรียนในมหาลัยย่านหนองแขมซึ่งคนอยู่ใกล้จะรู้ว่ามหาลัยอะไรผมได้เข้ามาเรียนหนังสือในมหาลัยนี้ได้พบได้เจอได้ชอบอะไรตั้งมากมายไม่ว่าจะเป็นเพื่อนใหม่ ผมเองยอมรับนะครับว่าเป็นคนชอบคนง่ายแต่เมื่อได้รักใครแล้วผมเองก็จะรักและจะดูแลเค้าคนนั้นให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ครับ ตั้งแต่ผมได้เข้ามาที่สาขาหรือมาเรียนที่สาขานี้ผมยอมรับแบบลูกผู้ชายเลยว่าผมชอบรุ่นพี่ในสาขามาเกือบ 5 คนแล้ว สำหรับคนอื่นผมคิดว่า เจ้าชู้ คุยเยอะ ไม่จริงใจ (มั้ง) แต่ผมไม่สนใจ แต่มีอยู๋วันหนึ่งผมได้ไปซื้อน้ำกินที่แถวๆสาขา ผมได้เจอพี่คนนึงซึ่งผมก็ไม่ณู้ว่าอยู่ปีอะไร สาขา อะไร ในตอนนั้น เมื่อผมเห็นพี่เค้าแล้วผมก็รู้สึกว่าผมชอบพี่เค้าปลื้มพี่เค้า มันอาจจะเป็นการชอบที่เร็ว แต่ผมคิดว่าในใจคนนี้แหละคนสุดท้ายถ้าได้เป็นมากกว่าพี่น้อง จนผมอยากรู้จักพี่คนนั้นให้ลึกกว่านี้ผมเลยไปถามรุ่นพี่ต่างสาขาซึ่งเค้าอยู๋มาหลายปีแล้ว (ติดFมั้ง555 มีอักษร พ ) พี่คนนี้เค้าอยู่มานานจนรู้ว่าคนนี้ชื่อไร มีแฟนยัง ผมได้ไปถามพี่เค้า จนผมได้เฟสบุ๊คพี่คนที่ผมแอบชอบมา ตอนแรกที่ได้เฟสมาใจก็ยังไม่กล้าแอดได้แต่นั่งดูรูปเค้าไปแล้วก็ยิ้มมุมปากหรือรูปไหนน่ารักผมก็จะยิ้มแบบไม่หุบเลย(อันนี้พูดจริง) วันแล้ววันเล่าผมก็ยังนั่งดูเฟสพี่เค้าไป ผมพูดคนเดียวว่า ถ้ากูมัวแต่ดูรูปพีเ่ค้าอย่างนี้กูจะได้คุยกับพี่เค้าไหมวะ ผมก็เลยตัดสินใจแอดพี่เค้าไป แล้วก็เริ่มกดไลค์บางรูป กดทักไปบ้าง สำหรับผมการสนทนาแรกมันเป็นการสนทนาที่ผมมีความสุขที่สุดเลยพี่เค้ามีความกวนๆแบบน่ารัก ผมเลยคุยไปคุยมา ได้เจอหน้าพีเค้าบ้าง ไม่ได้เจอ บ้าง ผมคุยไปเรื่อยๆจนผมมีความรู้สึกดีกับเค้าเวลาที่คุยด้วย ความรู้สึกนี้มันเพิ่มขึ้นทุกวัน จนผมได้บอกพี่เค้าไปตรงๆว่าพี่ครับผมชอบพี่ชอบจริงๆ แต่ก่อนอื่นขอเกิ่นเรื่องของผมก่อนนะครับ ผมเองเป็นคนทำอะไรแบบไม่คิด คิดปุ๊ทำปั๊บไม่คิดดีๆ เพื่อนๆอ่านจะคาดไม่ถึงว่าผมทำไร ผมได้ไปสักเป็นรูปหน้าเค้าอยู่ตรงหัวไหล่ซึ่งถ้าคนรู้จักมองจะรู้ว่าคือใคร ผมก็เป็นคนแบบนี้หละครับ *เข้าเรืองต่อนะครับ หลังจากที่ผมบอกชอบพี่เค้าไปพี่เค้าก็ตอบว่า พี่คิดกับเองได้แค่พี่น้องทำนองนี้ ผมก็เสียใจไปพักแรก แต่ผมก้ไม่ได้ท้ออะไรขนาดนั้น ผมก็ยังยืนอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน หลายๆวันค่อยๆผ่านไป จนถึงวันคล้ายๆว่านิทรรศการของสาขาแบบว่าโชวผลงานของตัวเองอะไรแบบนี้ ก่อนหน้านั้นผมตัดสินใจว่าจะทำกล่องแบบน่ารักๆมุ้งมิ้งๆให้พี่เค้า แบบว่าดึงลิบบิ้นแล้วกล่องจะคลายออกมาแล้วก็เห็นเป็นข้อความเป็นรูปที่ผมได้ทำลงไปให้พี่เค้า คนอื่นอาจจะคิดว่ผมมีโมเม้นแบบนี้ด้สนเหรอ 555 พอถึงวันจัดนิทรรศการของสาขา ผมก็ได้เอาของไปให้พีเ่ค้าแต่กว่าจะให้ก็ยืนเกรงอยู่หน้าห้องไม่กล้าเดินไปประมาณครึ่งชัวโมงได้จนผมได้ตัดสินใจเดินเอากล่องนั้นไปให้ จังหวะที่ผมเอากล่องไปให้ วันนั้นแหละเป็นวันที่ผมยิ้มไม่หยุดเลยจนผมได้กลับบ้านผมก็ยังยิ้มไม่หยุด แล้วพอถึงวันที่พี่เค้ารับปริญญาผมก็ได้ทำของขวัญไปให้ซึ่งเป็นกระดานเขียนคำว่า CONGRATULTION แล้วก็แปะหน้าพี่เค้าไปวันนั้นผมได้ให้พี่เค้าไปก็เป็นวันสุดท้ายที่ผมได้เจอพี่เค้า ผมวันเวลาผ่านไป ผมก็ไม่คิดที่จะถอดใจจากเค้านะเวลามันอาจจะไม่มาก แต่ในอนาคตผมจะทำมากกว่าสัก และผมได้สัญญากับตัวเองว่า จะรักและจะชอบพี่เค้าตลอดไป .