วันนี้ของคุณเป็นอย่างไร!?
- รอคิวเดินทางไปทำงานนานไหม
- รอคิวซื้อข้าวนานไหม
- รอเจ้านายเซ็นงานนานไหม
- รอให้เที่ยงวัน นานไหม
- รอให้เลิกงานนานไหม
อย่าหงุดหงิดเลยถ้าคุณต้องรอ เพราะในขณะที่คุณกำลังรอจะใช้ชีวิตต่อไป กลับมีอีกหลายคนที่กำลังจะหมดลมหายใจ ไม่มีโอกาสแม้แต่จะร้องขอต่อลมหายใจ เพื่อให้มีวันพรุ่งนี้
เรื่องราวที่เกิดขึ้นในชีวิตเราวันๆนึง มันอาจไม่หนักหนา ไม่ใหญ่โต จริงๆแล้วอาจจะไม่ได้สร้างความรำคาญอะไรให้เราเลยด้วยซ้ำ ถ้าเรารู้จักรอ
พี่แกร๊บวินถามเราว่า "รอนานไหม ขอโทษนะครับ"
มันง่ายมากที่เราจะต่อว่าเขา ที่ให้เรารอ และมันง่ายมากถ้าเราจะกดยกเลิกเพื่อไม่ไปต่อกับเขา
แต่เราเลือกที่จะรอ~
และก็ได้พบโชคดีระหว่างทางคือการได้พูดคุยกันผ่านหมวกกันน๊อค 2 ใบ 😊
พี่แกร๊บวินบอกว่า เขาขับมอเตอร์ไซค์ทั้งวัน ทุกวัน มานานกว่า 2 ปีแล้ว เพื่อหาเงินไปรักษาลูกสาววัย 4ขวบที่ป่วยเป็นมะเร็งและกำลังจะจากโลกนี้ไปในไม่ช้า ตอนแรกเขาจะเลือกกลับบ้านที่ต่างจังหวัด แต่ลูกสาวบอกว่า เพื่อนๆอยู่ที่นี่ เธออยากเล่นกับเพื่อนๆ พี่เขาเลยตัดสินใจยังอยู่ที่นี่ และขับแกร๊บวิน
พี่เขาถามเราว่า "เคยรออะไรนานๆไหมครับ"
เราตอบแบบไม่ลังเล "เคยค่ะ และจะหงุดหงิดด้วย"
พี่เขาเอ่ยถามต่อ "แต่สุดท้ายก็ได้ในสิ่งที่รอใช่ไหม"
เราตอบทันที "ใช่ค่ะ แต่ก็นานมากนะกว่าจะได้"
พี่แกร๊บพูดต่อไปว่า "แต่พี่รอปาฏิหาริย์มา 2 ปีแล้ว หงุดหงิดไม่ได้เลยสักวัน และพี่ก็รู้ดีว่าไม่มีสิทธิ์ได้พบปาฏิหาริย์นั้นด้วยซ้ำ แต่พี่ก็เลือกที่จะรอ ทั้งๆที่รู้อยู่แล้วว่ามันจะจบยังไง"
........แล้ววันนี้ของคุณเป็นอย่างไรบ้าง!?........
วันนี้ของคุณเป็นอย่างไรบ้าง
- รอคิวเดินทางไปทำงานนานไหม
- รอคิวซื้อข้าวนานไหม
- รอเจ้านายเซ็นงานนานไหม
- รอให้เที่ยงวัน นานไหม
- รอให้เลิกงานนานไหม
อย่าหงุดหงิดเลยถ้าคุณต้องรอ เพราะในขณะที่คุณกำลังรอจะใช้ชีวิตต่อไป กลับมีอีกหลายคนที่กำลังจะหมดลมหายใจ ไม่มีโอกาสแม้แต่จะร้องขอต่อลมหายใจ เพื่อให้มีวันพรุ่งนี้
เรื่องราวที่เกิดขึ้นในชีวิตเราวันๆนึง มันอาจไม่หนักหนา ไม่ใหญ่โต จริงๆแล้วอาจจะไม่ได้สร้างความรำคาญอะไรให้เราเลยด้วยซ้ำ ถ้าเรารู้จักรอ
พี่แกร๊บวินถามเราว่า "รอนานไหม ขอโทษนะครับ"
มันง่ายมากที่เราจะต่อว่าเขา ที่ให้เรารอ และมันง่ายมากถ้าเราจะกดยกเลิกเพื่อไม่ไปต่อกับเขา
แต่เราเลือกที่จะรอ~
และก็ได้พบโชคดีระหว่างทางคือการได้พูดคุยกันผ่านหมวกกันน๊อค 2 ใบ 😊
พี่แกร๊บวินบอกว่า เขาขับมอเตอร์ไซค์ทั้งวัน ทุกวัน มานานกว่า 2 ปีแล้ว เพื่อหาเงินไปรักษาลูกสาววัย 4ขวบที่ป่วยเป็นมะเร็งและกำลังจะจากโลกนี้ไปในไม่ช้า ตอนแรกเขาจะเลือกกลับบ้านที่ต่างจังหวัด แต่ลูกสาวบอกว่า เพื่อนๆอยู่ที่นี่ เธออยากเล่นกับเพื่อนๆ พี่เขาเลยตัดสินใจยังอยู่ที่นี่ และขับแกร๊บวิน
พี่เขาถามเราว่า "เคยรออะไรนานๆไหมครับ"
เราตอบแบบไม่ลังเล "เคยค่ะ และจะหงุดหงิดด้วย"
พี่เขาเอ่ยถามต่อ "แต่สุดท้ายก็ได้ในสิ่งที่รอใช่ไหม"
เราตอบทันที "ใช่ค่ะ แต่ก็นานมากนะกว่าจะได้"
พี่แกร๊บพูดต่อไปว่า "แต่พี่รอปาฏิหาริย์มา 2 ปีแล้ว หงุดหงิดไม่ได้เลยสักวัน และพี่ก็รู้ดีว่าไม่มีสิทธิ์ได้พบปาฏิหาริย์นั้นด้วยซ้ำ แต่พี่ก็เลือกที่จะรอ ทั้งๆที่รู้อยู่แล้วว่ามันจะจบยังไง"
........แล้ววันนี้ของคุณเป็นอย่างไรบ้าง!?........